Druckschrift 
1 (1490)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

qui omnium uirtutum cunctarumqꝫ bonarum artium cumulum non perfunctoriæ: ſed ad ſummum in ſe collegiſſet: cuius uita totius ſanctitatis exemplum: eloquentia: ſtupor: doctrina miraculum? Itaqꝫ non tam ſanctūnomen habuit: quod quidem ipſum denotat Hieronymi uocabulum: ꝗͣ ipſam in ſe habuit ſanctitatem. Namcum duabus rebus fundata eſt in initio ſacra religio: prædicatione ſcilicet apoſtolorum: & in ſanguine martyꝝcūqꝫ illi ſermone docebant: hi per carceres & tormenta ac deniqꝫ mortem ipſam aſtruerent: in utrorumqꝫ locūſuo gradu ſubierunt ſancti doctores: qui quod illi compendioſe docuerant: latius explicarent: quodqꝫ marty.res ſanguine ſuo teſtati ſunt: hoc iſti ſanctimonia uitæ cōfirmarent: atqꝫ aduerſus omnem hæreſim omnēqꝫ uitiorum labem pro fide iuſticiaqꝫ conſiſterent: iidem & militum uires gererent & ductorum. Multa autem uariaqꝫ Hteronymus uti fortis miles in hac uita bella ſuſtinuit: cum mundo quippe bellum geſſit: & uicit: quādoſacerdos iam factus & ſummo ſacerdotio dignus habitus ab urbe ceſſit: pōpiſqꝫ ſæculi & omni ambitionedanorum honorum renūciauit: cum carne ac dæmonibus: in illa trans mare uaſta ſolitudine: quæ ut ipſe aitexuſta ſolis ardoribus: horridum monachis habitaculū præſtabat: carnem quidē ieiuniis frangeret: ſpiritaleꝫaūt hoſtes orationibus effugaret improbis atqꝫ æmulis: in quos ſæpe per prologos ſæpe per epiſtolas ſcribēdo inuectus eſt: cum hæreticis: quos libris tractatibuſqꝫ ſcribendis ſæpenumero de diuerſis conuicit eforibusdiſputandoqꝫ ui rationum ſuperauit. Doctoris ergo nomen ut habet: ita & officiū ſtudioſiſſime uiuens geſſit:præſentes uoce & exemplis erudiens: abſentes ſcriptis. Vtroqꝫ uero tam ſuæ ætatis ꝗͣ poſteros uoluminibus duerſi idiomatis uaria interpretatione linguaꝝ uiuoꝝ doctoꝝ eruditionē adiuuans: rudiores hiſtoria delectansacutiores inſtruens archanis ſacræ ſcripturæ ſenſibus explicandis. Eloquentiā certe iam eius laudare tentaremquæ tanꝗͣ riuus Iimpidiſſimus leniter defluens & aſpectu & ſono delectat: niſi ipſe ſe multo melius ꝗͣ a me fienpoſſit: elegantia ſua legentibus cōmendaret: ad quā digne prædicandā eius ipſius eloquētia opus eſſet. Nec medeterret: dānatus fuerit eius ſtudio aliquando Hieronymus: extatica uiſione tractus ad iudicis æterni tri-bunal: & quinā eſſet interrogatus: pro chriſtiani nomine quod inter metum trepidationēqꝫ profitebat̉: Ciceroniani ſibi nomen obiici audiuit: neqꝫ enim res ipſa dānata eſt: ſed fortaſſis eius ſtudium uehementius: ſine quaprofecto uix ſacræ litteræ: certe non tanta uoluptate legęrentur. Hæc igitur ut cæteræ quoqꝫ dotes quas ſtrictim cōmemoraui: multos acerbiſſimoſqꝫ illi æmulos cōparuere: quoꝝ ut īprobitati cæderet: Roma migrauit:& qui doctor late clariſſimus habebatur: Gregorio Nazianzeno in diſciplinā ſe tradidit. Poſtqꝫ ſtudia cum defrequentiſſima urbe ceſſiſſet: ad heremū ſe tranſtulit: & qui ī urbe omniū urbaniſſima homines perpeſſus eratbeſtiales: in deſertiſſima heremo beſtias eſt expertus humanas. Ibiqꝫ leo natura ſeuiſſimus imperiū eius pertu-lit: hic homo natura mitis in ſe ſæuiret. Roma igitur Bethleē permutauit: diuitiqꝫ ex urbe non tam pulſus ꝗͣcedens: elegit ibi pauper uiuere: ubi pauper Chriſtus eſt natus: & inde ſalutem petere: unde ortus eſt auctorſalutis. Quid enim aduerſus malignitatem tutum uſpiam eſſe poterit: quando tanta uirtus perſecutore caruit? quod ſiquid nobis tale accidat: ex eius caſu conſolari nos ipſos debemus. Interea uero maledicos benefaci-endo uincere: & eorum in nos odium uirtute patientiæ manſuetudiniſqꝫ ſuperare: illo præſtante qui uiuit & regnat in ſæcula ſæculorum. Amen.Diui Hieronymi Epiſtolarum Partis primæ uolumen fœliciter finit.