eſt illi. Deniqꝫ cecidit ſpiritus ſanctus ſuper eos & obſtupuerūt ex circunciſione fideles qui uenerant cū Petroꝙ & in nationes gratia ſpiritus ſancti fuiſſet effuſa. Tunc reſpondit Petrus: nunquid aquā quis ꝓhibere poteſut nō baptizentur hi qui ſpiritū ſanctū acceperunt: ſicut & nos? Et iuſſit eos baptizari ī nomine ieſu chriſti. Audierunt aūt apoſtoli & fratres qui erāt ī iudæa: ꝗa & gētes acceperunt uerbū dei. Cū aūt aſcendiſſet Petrus Hieroſolymā: diſceptabant aduerſū illū: qui erant ex circūciſione dicentes: qͣre introiſti ad uiros præputiū habētes& manducaſti cū illis? Quibus omni ratione expoſita: nouiſſime orationē ſuā hoc ſermone cōcluſit: ſi ergo eādē gratiā dedit illis deus: ſicut & nobis qui credidimus ī dominū leſū chriſtū: ego quis erā ꝗ poſſe ꝓhibere deū:His auditis tacuerūt: & glorificauerunt deū dicētes. Ergo & gētibus pœnitētiā deus ad uita dedit. Rurſū cummulto poſt tēpore paulus & Barnabas ueniſſent Anthiochiā: & cōgregata eccleſia retuliſſent: ꝗͣta feciſſet deu:cū illis: & quia aꝑuiſſet deus gētibus oſtiū fidei: quidā deſcendētes de iudæa docebāt fratres: atqꝫ dicebant: niſicircuij damini ſecundū more Moyſi: nō poteſtis ſalui fieri. Cōmota igit̉ ſeditione non minima aduerſus paulū& Barnabā: ſtatuerūt aſcēdere: & ipſi qui accuſabant̉: & hi qui accuſabāt ad apoſtolos & preſbyteros hieroſo-Iymā ſuꝑ hac q̄ſtione. Cūqꝫ hieroſolymā ꝑrexiſſent exurrexerūt: quidā de hæreſi phariſæoꝝ qui crediderāt inchriſtū dicētes Oportet circūcidi eos: & præciꝑe illis: ut ſeruēt legē Moyſi. Et cū magna ſuꝑ hoc uerbo oriret̉ q̄ſtio: petrus ſolita libertate. Viri īquit fratres uos ſcitis quoniā ab antiquis diebus ī nobis elegit deus ꝑ os meū audire uerbū euāgelii: & credere: & qui nouit corda deus teſtimoniū ꝑhibuit: dās illis ſpiritū ſanctū: ſicut & nobi:& nihil diſcreuit īter nos & illos fide purificās corda illoꝝ. Nunc aūt quid tētatis deū īponere iugū ſuꝑ ceruicēdiſcipuloꝝ: qd̓ neqꝫ patres noſtri neqꝫ nos portare potuimus? Sed ꝑ gratiā domini noſtri ieſu chriſti credimusſaluari: quēadmodū & illi. Tacuit aūt oīs multitudo: & ī ſententiā eius lacobus apoſtolus & oēs ſimul preſbyteri trāſierunt. Hæc nō debent moleſta eſſe lectori: ſed & mihi & illi utilia: ut probemus ante apoſtolū paulū nonignoraſſe petrū īmo principē huius eſſe decreti: legē poſt euangeliū nō eſſe ſeruandā. Deniqꝫ tātæ auctoritati:petrus fuit: ut paulus ī epiſtola ſua ſcripſerit. Deīde poſt ānos tres ueni hieroſolymā uidere petrū: & māſi apuceū diebus. xv. Rurſūqꝫ ī cōſeqͣntibus poſt ānos. xiiii. aſcēdi iteꝝ hieroſolymā cū Barnaba aſſūpto & Tito. Aſcēdi aūt ſecundū reuelationē: & expoſui eis euangeliū: qd̓ prædico ī gētibus oſtēdens nō habuiſſe ſecuritatē prædicādi euāgelii: niſi petri & qui cū eo erāt fuiſſet ſentētia roboratū. Statīqꝫ ſequit̉. Separatī aūt his qui uidebantur aliquid eſſe: ne forte ī uacuū currerē aut cucurriſſē. Quare ſeparati & nō publice? Ne forte fidelibus ex numero iudæoꝝ qui legē putabāt eſſe ſeruandā: & ſic credendū in dominū ſaluatorē: fidei ſcandalū naſceret̉. Er-go eo tēpore cū petrus ueniſſet antiochiā (icet hoc apoſtoloꝝ acta nō ſcribant: ſed affirmanti paulo credendūſit) in faciē illi paulus reſtitiſſe ſe ſcribit: quia reprehēſibilis erat. prius enī ꝗͣ uenirent quidā ab lacobo: cū gentibus edebat. Cū autē ueniſſent: ſubtrahebat ſe: & ſegregabat timēs eos: qui ex circūciſione erāt: & conſenſeruntcū illo cæteri iudæi: ita ut barnabas adduceret̉ ab his in illā ſimulationē. Sed cū uidiſſē: inquit ꝙ nō recte ingrediebant̉ ad ueritatē euāgelii: dixi petro corā oībus. Si tu cū ſis iudæus gentiliter & nō iudaice uiuis: quomodocogis gētes iudaizare? & cætera. Nulli ergo dubiū eſt: ꝙ petrus apoſtolus ſentētiæ huius: cuius nūc præuaricator arguit̉: primus auctor extiterit. Cauſa aūt præuaricationis timor eſt iudæoꝝ. Dicit enī ſcriptura: ꝙ primūedebat cū gētibus. Cū aūt ueniſſent quidā a lacobo: ſubtrahebat ſe: & ſegregabat: timēs eos: qui ex circūciſioneerāt. Timet aūt iudæos: quoꝝ erat apoſtolus: ne ꝑ occaſionē gentiliū a fide chriſti recederēt: & imitator paſto.ris boni ꝑderet gregē ſibi creditū. Sicut igit̉ oſtēdimus petrū bene quidē ſenſiſſe de abolitione legis moſaycæ:ſed ad ſimulationē obſeruandæ eius timor̄ cōpulſū. Videamus an ipſe paulus: qui aliū arguit: tale quid feceritLegimus quidē in eodē libro: ꝑambulabat aūt paulus ſyriā & ciliciā: cōfirmans eccleſias: ꝑuenitqꝫ in Derbē &Liſtrā: & ecce diſcipulus quidā erat ibi: noīe Timotheus filius muli eris uiduæ fidelis: patre aūt gentili. Huic teſtīmoniū reddebant: qui in liſtris erāt & Iconio fratres hunc uoluit paulus ſecū ꝓficiſci: & aſſumēs circūciditeū ꝓpter iudæos: qui erāt in illis locis. Sciebant enim omnes ꝙ pater eius gentilis eſſet. O beate apoſtole paul-qui in petro reprehenderas ſimulationē: quare ſe ſubtraxiſſet a gētibus propter metū iudæoꝝ: qui a lacobo uenerant: cur Timotheū filiū hominis gentilis utiqꝫ & ipſū gentilē (neqꝫ enim iudæus erat qui non fuerat circuiciſus) contra ſententiā tuā circuncidere cogeris? Reſpondebis mihi: propter iudæos: ꝗ erant in illis locis. Quigitur tibi ignoſcis in circunciſione diſcipuli uenientis ex gentibus: ignoſce & petro prædeceſſori tuo: ꝙ aliqu-fecerit metu fideliū iudæoꝝ. Rurſus ſcriptū eſt: paulus uero cū adhuric ſuſtinuiſſet dies multos: fratribus ualedicens: nauigauit ſyriam & cum eo priſcilla & Aquila: & totondit ſibi in Cencris caput: uotum enim habuerat.Eſto ut ibi timore iudæoꝝ timore compulſus ſit facere quod uolebat: quare comā nutriuit ex uoto: & poſtea eain cencris totondit ex lege: ꝙ Nazarei qui ſe deuouerint iuxta præceptum Moyſi facere cōſueuerunt? Verunhæc ad comparationem eius rei quæ ſequitur: parua ſunt. Refert Lucas ſacræ ſcriptor hiſtoriæ: cū ueniſſemushieroſolymam: libenter ſuſceperunt nos fratres: & ſequenti die lacobus & omnes ſeniores qui cum eo erāt: euagelio illius comprobato dixerunt ei. Vides frater quot milia ſunt in iudæa: qui crediderunt in chriſtū: & hi omnes æmulatores ſunt legis. Audierunt autem a te ꝙ diſceſſionem doceas a Moyſe eorum: qui pergentes ſunt Iidæorum: dicens non debere eos circuncidere filios ſuos: neqꝫ ſecundum conſuetudinem ingredi. Quid ergoeſt? Vtiqꝫ oportet conuenire multitudinem. Audierunt enim te ſuperueniſſe. Hoc ergo fac quod tibi dicimus.Sunt nobis uiri quatuor uotum habentes ſuper ſe: his aſſumptis ſanctifica te cum ipſis: & impende in eos: uſredeant capita: & ſcient omnes quia quæ de te audierunt: falſa ſunt: ſed ambulas & ipſe cuſtodiens legem. Lucpaulus aſſumptis uiris poſtera die purificatus: intrauit cum illis in templum annuncians expletionem dierumpurificationis: donec offeretur pro unoquoqꝫ eorum oblatio. O paule & in hoc te rurſus interrogo: cur ca.