tui capitis accuſes uno percuſſore cōducto: ſatis potes facere deſiderio. Et ſcandalū timere te ſimulas: qui dudūfratrē: nunc accuſatū: ſemꝑ inimicū es paratus occidere. Et tamen miror quomodo homo prudens: furore pręuentus uelis mihi beneficiū tribuere: ut educas de carcere animā meā. Et nō patiaris tecū in tenebris huius ſæculi cōmorari? Vis ergo me tacere ne accuſē? Depone gladiū: & ego ſcutū abiiciā. In uno tibi conſentire nō poterout parcā hæreticis: ut me catholicū nō probē. Si iſta eſt cauſa diſcordiæ: mori poſſū: tacere non poſſū. Debuerā-quidē de omni ſcriptura tuæ infamiæ reſpondere: & diuinis uocibus in modū Dauid citharizantis lenire furo.rem pectoris tui. Sed contentus ero unius libri paucis teſtimoniis: & opponā ſapientiā ſtultitiæ: ut ſi humanacontēnis: ſaltem diuina nō negligas. Audi igitur quid de te: & de omnibus inuidis: ac maledicis & contumelio-ſis loquatur ſapiens Salomon: īſipientes dū iniuriis cupidi ſunt: ipii facti oderunt ſenſū. Ne fabriceris in amicūtuū mala. Et ne inimiceris aduerſū hominē ſine cauſa. Impii exaltant contumeliā. Circuncide a te os prauū: &iniqua labia longe repelle abſt̓e: oculos cōtumelioſi: linguā iniqui: manus effundentes ſanguinē iuſti: cor fabricās cogitationes malas: & pedes feſtinātes ad malefaciendū Qui nitit̉ mēdacio paſcit uētos: & ſequit̉ aues uolātes. Derelīquit enim uias uineæ ſuæ & axes culturæ ſuæ fecit errare: perambulat aridum ac deſertū: & colligitmanibus ſuis ſterilitatē. Os procacis appropriat cōtritioni: & qui profert maledicta ſtultiſſimus eſt. Anima be-nedicta omnis ſimplex uir animoſus inhoneſtus eſt. per delicta labioꝝ īcidit ī laqueum peccator. Itinera ſtul-torum recta ī cōſpectu ſuo. Stultus eadem die oſtēdit iram ſuam. Abominatio eſt domino labia mēdacia. Quicuſtodit os ſuum: ſeruat animā. Et qui temerarius eſt labiis: terrebit ſeipſū. Malus cū contumelia agit mala: & inſipiens expādit malitiā ſuam. Quæres apud malos ſapiētiam: & nō īuenies. Suis itineribus ſaturabit̉ temerarius. Sapiens timēdo declinat malū. Stultus cōfidens miſcet̉ ei: longanimus uir multus ī prudētia eſt: puſillanmus ualde īprudens eſt. Qui calūniatur pauperē: laceſſit factorē eius: lingua ſapientū bona nouit: & os ſtultorum pronūciat malū. Vir animoſus parat rixas: & īmundus eſt apud deum: oīs qui exaltat cor ſuū. Manui manus īferens īiuſte: nō erit impunitus. Q ui diligit uitā: parcit ori ſuo. Ante cōtritionē præcedit cōtumelia. Et ante ruinam mala cogitatio. Qui affirmat oculos ſuos: cogitat peruerſa: & prouocat labiis ſuis omnia mala. labiaſtulta dicunt eū in mala. Et os audax mortem īuocat. Malignus uir multa detrimēta patiet̉. Melior eſt pauperiuſtus: ꝗͣ mendax diues. Gloria eſt uiro ꝗ auertit ſe a maledictis: qui autē ſtultus eſt: talibus ſe obligat. Noli amare detrahere: ne eradiceris. Suauis eſt hoī panis mendacii: poſtea īplebitur os eius calculo: qui operat̉ theſauroslīgua mendacis uana ſectatur: & ueniet ī laqueos mortis. In aure ſtulti noli quicꝗͣ dicere: ne forte irrideāt ſapiē-tes ſermones tuos. Claua & gladius & ſagitta pernicioſa ſunt: Sic & uir qui cōtra amicū ſuum falſum dicit teſti-monium. Sicut aues auolant & paſſeres: ita maledictum uanum non ſuperueniet illi. Noli reſpōdere imprudēti ad imprudentiam eius: ne ſimilis ei fias. Sed reſponde ſtulto ad ſtultitiā eius: ne ſibi ſapiēs eſſe uideatur. Q uiinſidiatur amicis ſuis: cum uiſus fuerit dicit: quia ludens feci: craticula carbonibus: & ligna igni: & uir maledicusad tumultum rixæ. Si te rogauerit inimicus tuus parcens uoce magna ne conſentias ei: ſeptē nequitiæ ſunt ī anima eius. Grauis eſt lapis & uix portabilis arena: ſed ira ſtulti grauior utroqꝫ. Crudelis eſt indignatio & acuta ira& zelus impatiens eſt. Impius calumniatur pauperes: & qui cōfidit ī cordis auaritia ſtultiſſimus eſt. Totā iramſuam profert īſipiens: ſapiens diſpenſat ī partes. Filius malus gladios dentes habet & cultros molas: ut cōſumain īfirmos ex terra: & pauperes ex hominibus. His ergo doctus exemplis nolui mordere mordentem: nec uicētalionis implodere maluiqꝫ inſaniam excantare furibundi: & unius libri antidotum uenenato pectori īfodere.Sed uereor ne nihil proficiens: illud Dauiticum cantare compellar: & his me ſermonibus conſolari. Alienati ſūtpeccatores a uulua: errauerunt ab utero: locuti ſunt falſa: furor illis ſecundum ſimilitudinem ſerpētis: ſicut aſpidis ſurdæ & obturantis aures ſuas: quæ nō audiat uocem īcantantis ſapienter. Deus cōteret dentes eoꝝ: in ore inſorum molas leonū confrīget deus. Ad nihilū deueni etiā tanꝗͣ aqua decurrens. Intendit arcū ſuum donec infirmentur. Sicut cæra quæ fluit auferentur: ſuper cecidit ignis: & non uiderunt ſolē. Et iterum. lætabitur iuſtus cūuiderit uidictam impioꝝ: manus ſuas lauabit ī ſanguine pectoris. Et dicet homo: ſi utiqꝫ eſt fructus iuſto: utiqꝫeſt deus iudicans eos in terra. In extrema epiſtola ſcribis manū tua: opto te pacem diligere: ad quod breuiter reſpondebo. Si pacē deſideras: arma depone. BIandienti poſſum acquieſcere: non timeo cōminantem: ſit īter unafides: & ilico pax ſequetur.Beati Hieronymi præſbyteri contra Vigilantium epiſtola: in qua de traductione librorum Origenis ſe puiEpiſtola. XLIIgat: & accuſatorem ſuum imperitiæ perfidiæqꝫ condēnat.Vſtum quidem fuerat nequaꝗͣ tibi litteris ſatiſfacere: qui tuis auribus nō credidiſti: neqꝫ enim ſchedulæ potes acquieſcere: qui uiuo ſermoni non accōmodaſti fidem: ſed quia chriſtus perfectæ nobishumilitatis exemplar ī ſe tribuit: dans oſculum proditori: & latronis pœnitentiam in patibulo ſuſcipiens: eadem abſenti ſignifico: quæ in præſenti quoqꝫ locutus ſum: me ita Origenem legiſſe: uel legere ut Apoſinarem uel cæteros tractatores: quos in quibuſdam libris non recepit eccleſia: nō quo omnia dicam eſſe dānanda: quæ ī illorum uoluminibus continentur: ſed ꝙ ꝗͣdam reprehendēda confitear. Verum quia operis mei eſt& ſtudii multos legere: ut ex plurimis diuerſos flores carpam: nō tā probaturus omnia: ꝗͣ quæ bona ſunt electurus: aſſumo multos in manu mea: ut a multis multa cognoſcam: ſecundum illud quod ſcriptum eſt: omnia legites: quæ bona ſunt retinētes. Vnde ſatis miror te uoluiſſe Origenis mihi obiicere dogmata: cuius ī pleriſqꝫ errerē uſqꝫ ad hāc ætatē penitus ignoras. Ego ne hæreticus? & cur me qͣſo hæretici nō amāt? tu Orthodoxus? Quietiam contra ſcientiam tuam: & linguam alia prædicantem: aut inuitus ſubſcripſiſti: & præuaricator es: aut uolēes: & hæreticus. Dimiſiſti ægyptū: & proprias prouincias reliquiſti: in quibus ſectam tuā libera plæriſqꝫ fri