ita & nos qui ſimiles angelis futuri ſumus: iā nunc incipiamus eſſe quod nobis in cæleſtibus repromiſſū eſt. Supra ſimplicē expoſitionē quæ nobis in teſtimonio iſto eſſe uidebatur expreſſimus dicentes. Quantū ad ſimplicē intelligentiā pertinet & ſanctā inter uiꝝ & uxorē charitatē: præcepto hoc nunc iubemur ut nutriamus & foueamus coniuges ut ſcilicet eis uictū & ueſtitū: & ea quæ ſunt neceſſaria præbeamus. Hæc noſtra ſententia eſtIgitur omne quod ſequitur dicentes: opponi nobis poteſt: oſtendimus non ex noſtra: ſed ex contradicentiū ītelligi debere ꝑſona. Quæ cū ſit breuis & abſoluta reſponſio: & iuxta id quod ſupra diximus: etiā allegoriæ um-bris de eo quod eſt ad id quod non erat deprauata: tamen accedā propius: & ſciſcitabor quid tibi in hac diſpu-tatione diſpliceat. Nēpe quia dixerim aīas ut uiros fouere quaſi uxores corpora ſua: ut corruptiuū hoc induat:corruptionē: non muto naturā corpoꝝ: ſed augeo gloriā: necnō quod ſequit̉/ aliaꝝ leuitate ſuſpenſū in aerē facilius ſubleuet̉: quia alas aſſumit ideſt īmortalitatē: ut leuius ad cælū uolet: non ꝑdit eſſe quod fuerat. Sed dicesmouent me quæ ſequuntur. Foueamus igitur & uiri uxores & aīæ noſtræ corpora: ut & uxores in uiros: & corpora redigant̉ in animas: & nequaꝗͣ ſit ſexuū ulla diuerſitas: ſed quomodo apud angelos non eſt uir neqꝫ mulier: ita & nos qui ſimiles angelis futuri ſumus iam nunc incipiamus eſſe in terris: quod nobis in cæleſtibus repromiſſū eſt. Recte mouerent niſi poſt priora dixiſſē: iā nunc incipiamus eſſe quod nobis in cæleſtibus repromiſſū eſt: quando dico hic eſſe incipiamus in terris naturā nō tollo ſexuū: ſed libidinē & coitū uiri & uxoris auferodicente apoſtolo. Tēpus breue reliquū eſt: ut & qui habent uxores ſic ſint quaſi nō habeant. Et dominus īterrogatus in euāgelio: Cuius de ſeptē fratribus ī reſurrectione eſſe deberet ait. Erratis ne ſcientes ſcripturas: neqꝫ uitutē dei: in reſurrectione enī neqꝫ nubent neqꝫ nubent̉: ſed erūt ſicut angeli dei in cælo. Et re uera ubi inter uiri& mulierē caſtitas eſt: nec uir incipit eſſe: ne fœmina: ſed adhuc in corpore poſiti mutantur in angelos: in ꝗbusnon eſt uir neqꝫ mulier. Quod & ī alio loco ab eodē apoſtolo dicit̉. Quicūqꝫ in chriſto baptizati eſtis: chriſtūīduiſtis: nō eſt iudæus neqꝫ græcus: nō ſeruus neqꝫ liber: nō eſt maſculus neqꝫ fœmina. Omnes enī unū uos eſtisin Chriſto ieſu. Sed quoniā de cōfragoſis & aſꝑis locis enatauit oratio: & hæreſeos crimē īpactum tota frontis libertate reſpuimus: ad alias eius accuſationis partes: quibus nos mordere nititur: trāſeamus. E quibus prima eſtme hoīem maledicū pīum detractorē in præceſſores meos genuinū ſemꝑ infigere: Det unū: cuius in opuſculitmeis nomē taxauerim: uel quē iuxta artē illius: figurata laude ꝑſtrinxerim. Sin aūt contra īuidos loquor: &. L.Lanuinū uel Alſiniū Pollionē de genere Cornelioꝝ ſtili mei mucro cōuulnerat: ſi hiſtriculæ & liuidæ mētis hominē a me ſubmoueo: & ad unū ſtipitē cūcta iacula dirigo: quid uulnera ſua patit̉ in multos? Qui ex īpatientia reſpondendi oſtendit ſe eſſe ꝗ petitur. Obiicit mihi mixtū ꝑiuriū ſacrilegio: quod ī libro quo ad inſtituendāChriſti uirginē loquor: ante tribunal iudicis dormiens pollicitus ſim: nunꝗͣ me litteris ſæculatibus datuꝝ ope-rā: & nihilominus dānatæ eruditionis interdū meminerim. Nimiꝝ jſte eſt Saluſtianus Calphurnius: qui nobisꝑ magnū oratorē non magnā mouerat q̄ſtionē: cui libello breui ſatiſfecimus. Nunc qd̓ īſtat pro ſacrilegio atqꝫꝑiurio ſōnii reſpondendū eſt. Dixi me ſæculares litteras deinceps non lectuꝝ. de futuro ſponſio: non de præterto facta eſt memoriæ abolitio. Et quomodo inꝗes tenes: quod tāto tēpore nō relegis? Rurſū ſi aliquid de ueterbus libris reſpondero: & dixero: adeo in teneris conſueſcere multū eſt: dū renuo: crimen incurro. Et pro me teſtimoniū ꝓferens hoc ipſo arguor: quo defendor: ſcilicet nō longo ſermone texēdū eſt: quod ꝓbant cōſcientiæ ſinguloꝝ. Q uis ueſtrū nō meminit infantiæ ſuæ? Ego certe: ut tibi hoīum ſeueriſſimo riſū moueā: ut imiteris aliqͣdo Craſſū: quē ſemel in uita dicit riſiſſe Lucilius: memini me pueꝝ curſitaſſe ꝑ cellulas ſeruuloꝝ: diē feriatū du-xiſſe luſibus: & ad horribiliū ꝑſonas pauentē de auiæ ſinu tractū eſſe captiuū. Et quo magis ſtupeas: nunc canc& recaluo capite ſæpe mihi uideor in ſōnis comatulus: & ſūpta toga ante rhetorē controuerſiolā de declamare.Cūqꝫ exprectus fuero: gratulor me dicēdi periculo liberatū. Crede mihi multa ad purū recordat̉ infantia. Si litteras didiciſſes: oleret teſta ingenioli tui: quo ſemel fuiſſet ībuta: lanaꝝ cōchilia nullæ aquæ diluūt. Etiā aſini &bruta aīalia ꝗͣuis in longo itinere nouerūt ſecūdo diuerticula. Miraris ſi ego litteras latinas nō ſū obſitus: con tugræcas ſine magiſtro didiceris? Septē modos concluſionum dialectica me elementa docuerunt: quid ſignificetαξιομα quod nos pronunciatū poſſumus dicere: quomodo abſqꝫ uerbo & nomine nulla ſententia fit. Soritaꝫgradus: pleudomeni argutias: ſophiſmatū fraudes: iurare poſſū me poſtꝗͣ egreſſus de ſchola ſū: hæc nunꝗͣ oīnolegiſſe. Bibendū mihi erat igitur de lethæo gurgite iuxta fabulas poetaꝝ: ne arguar ſcire qd̓ didici. Et tu qui meparuā criminaris ſcientiā: & uideris tibi litteratus atqꝫ rabi: reſponde cur ſcribere aliqua auſus ſis: & uirū diſertiſimu Gregoriū pari eloquii ſplendore tranſferre. Vnde tibi tanta uerboꝝ copia: ſententiaꝝ lumē: tranſlationiuarietas: homini qui oratoriā uix primis labris in adoleſcentia deguſtaſti. Aut ego fallor: aut tu Ciceronē occu-te lectitas. Et ideo tam diſertus es: mihiqꝫ lectionis eius crimen intēdis: ut ſolus īter eccleſiaſticos tractatores eloquentiæ flumine glorieris: licet magis philoſophos ſequi uidearis: ſpinas Cleātis: & contorta Chryſippi non exarte quam neſcis: ſed de ingenii magnitudine. Et quoniam Stoici logicam ſibi uendicant: & tu cuius ſcientiæ deſiramenta contemnis: in hac parte epicureus es. Nec quæris quomodo: ſed quid loquaris. Quid enim ad te ꝑtnet: ſi alius non intelligat: quid uelis dicere: quia non ad omnes ſed tuos loqueris? Deniqꝫ & ego ſcripta tua rel-gens: ꝗͣqͣ interdum non intelligam quid loquaris: & Heraclytum me legere putem: tamen nō doleo: nec me ponitet tarditatis. Id enim in legendo patior: quod tu pateris in ſcribendo: hoc diceres: ſi quippiam uigilās promiſiſſem. Nunc autem nouum impudentiæ genus obiicit mihi ſōnum meum. Vtinam celebritas loci & ſanctoꝝde toto orbe conuentus ſineret me diuinas ſcripturas legere. In tantum ſpatia non habeo externa meditādi. Sedtamen ꝗ ſōnum criminat̉: audiat ꝓphetaꝝ uoces ſōniis nō eſſe credēdum: ꝗa nec adulteriū ſōni ducit me ad tartaꝝ: nec corona martyrii in cælū leuat. Quotiēs uidi me eſſe mortuū: & in ſepulchro poſitū? quotiēs uolare ſu.xcviii.