ego culpādus ſum: ſi ſecundū meā quidē ſnīam quæ ſcripſit recta ſūt: ſecundū uero ſuū iudiciū contemnendaHoc quantū ad trinitatis fidē pertinet: ubi utiqꝫ blaſfemiæ crimē ducit̉: ꝙ dixi duo ſeraphin filiū eſſe & ſpiritūſāctū: ſi ſecundū ſuā ſnīam qua aduerſū me agit: ipſe iudicet̉. Secundū uero ſuū iudiciū qd̓ in ſcriptis eius abſoꝓpoſito calūniæ iudicaui abſoluit̉: pro his quæ de ſuo ad explanandū ſenſū auctoris adiecit. De reſurrectioneaūt carnis puto in trāſlatiōe nr̄a eadē cōtineri. quæ in eccleſiis prædicant̉. Cætera uero quæ de creaturaꝝ rōni-bus dicta ſunt: ꝙ nihil ad fidē deitatis ꝑtineant: iā ſuꝑius diximus. Sed ſi iſte hoc mō ad calūniā uocat: quæ anteoffendiculū non habebāt nō ꝓhibeo: ſi ei placeat reuocare ſnīam meā illā qua potuiſſet abſolui: & proferre ſuāqua debebat alligari. Non ergo mea de eo ſnīa culpabilis putanda eſt: ſed ſua: quæ reprehendit in aliis: qd̓ in ſemetipſo probat. Nouum autem hoc iudicii genus eſt: ubi accuſatorē meum ego ipſe defendo: & ubi tū demunme ille ſuperatū putat: ſi ſemetipſum reum probarit. Verūtamen ponamus ꝙ epiſcopoꝝ ſynodus ſequat̉ ſnīastuas: & iubeat̉ omnes libros: qui hæc talia continent: cum auctoribus ſuis ut aiunt debere dānari. Dānabunturiſti libri prius in græcis: & quod in græcis dānatur: ſine dubio dānatum eſt in latinis. Veniatur ad tuos libros:inuenientur eadem continere. ſecundum ſentētiam tuam neceſſe eſt: ut cū ſuo auctore dānentur. Et ſicut nihilprofuit Origeni: ꝙ a te laudatus eſt. ita nec tibi proderit: ꝙ a me excuſatus es. Me enim ſequi neceſſe eſt eccleſiacatholicæ ſnīam ſiue aduerſus te ſiue aduerſus ſuos datam.Fatus Hieronymus Ruffini maledictis laceſſitus duobus libellis ad Pāmachiū & Marcellā ſe tuetur:Tertia quoqꝫ epiſtola reſpōſiua ad Ruffinū ſingula maledicta r̄fellit: cuius ut clarius modeſtia cōprobetur: pr emittēda eſt epiſtola ad eū phumaniter ſcripta: qua de ſuſpitione coniecta in eum expræfa-tioge libri periarchon conqueritur.¶ Beati Hieronymi ad Ruffinū preſbyterū aquilegienſē de callida laudatiōe cōquerentis epiſtola: quæ in aliquibus uoluminibus falſo inſcribitur ad Pāmachiū: ſed ad Ruffinū magis ſcripta uidetur: ſicut beatus Hiero-nymus primo libro contra eum ſcripto teſtatur.Epiſtola. XXXVIII.Iu te Romæ moratum ſermo proprius indicauit. Nec dudito ſpiritalium parentum ad patriam reuocatum deſiderio: quem matris luctus ire prohibebat: ne magis coram doleres: ꝙ uix abſens fer-te poteras. ꝙ quæreris ſtomacho ſuo unūquēqꝫ ſeruire: & noſtro non acquieſcere iudicio: conſcientiæ noſtræ teſtis eſt dominus: poſt reconciliatas amicitias nullum interceſſiſſe rancorem. quo quē-piam læderemus: quin potius cum omni cautione prouidimus: ne ſaltem caſus in maliuolentiam uerteretur:Sed quid poſſumus facere: ſi unuſquiſqꝫ iuſte putat ſe facer̄: quod facit? & uidetur ſibi remorderi potius ꝗͣ modere? Vera amicitia quod ſentit diſſimulare non debet. Præfatiuncula libroꝝ ϖεριαρκον ad me miſſa eſt: quāex ſtilo intellexi tuam eſſe. In qua oblique immo aperte ego petor. Qua mente ſit ſcripta: tu uideris. qua intelligatur: & ſtultis patet. Poteram & ego: qui ſæpiſſime figuratas controuerſias declamaui: aliquid de uetere artificio repetere: & tuo te more laudare. Sed abſit a me: ut quod reprehendo in te: imiter. quin potius ita ſnīam tēperaui: ut & obiectum crimen effugerem: & amicum quantum in me eſt: nec læſus læderem. Sed obſecro te: utſi deinceps aliquem ſequi uolueris: tuo tantum iudicio ſis contentus. Aut eni bona ſunt quæ appetimus aut mala. Si bona: non indigent alterius auxilio. Si mala: peccantiū multitudo nō parit errori patrocinium. Hæc apucte amice potius expoſtulare uolui: ꝗͣ laceſſitus publice deſæuire: ut animaduertas me reconciliatas amicitias pure colere: & non iuxta Plautinam ſnīam altera manu lapidem tenere: panem offerre altera. Frater meus paulinianus necdū de patria reuerſus eſt. & puto ꝙ eū Aquilegiæ apud ſāctū papā Chromatiū uideris. Sāctū quodpreſbyteꝝ Ruffinū ob ob quandā cauſā ꝑ Romā mediolanū miſimus: & orauimus ut noſtro aīo & obſequiouos uideret. Cæteriſqꝫ amicis eadē ſignificamus: ne mordētes inuicē: cōſumamini ab inuicem. Iam tuæ moderationis eſt: & tuoꝝ: nullam occaſionē impatiētibus dare: ne non omnes ſimiles mei inuenias: qui poſſint figura-tis laudibus delectari.N hoc libello callide ſe laudatū a Ruffino in præfatione Hieronymus docet periarchon: oſtendit cuieoſdē libros ex ītegro ipſe trāſtulerit. Arguit ꝙ pāphilo martyri libꝝ defēſionis Origenis inſcribat ab¶ Euſebio dictatum. oſtendit ſe in epiſtola ad pāmachiū illum nō læſiſſe: ſed hæreſes ſuſpitiones repuliſſæ. Cōmētarios ſane ſuos: & expoſitiones & ſnīam de baptiſmo: quem ille dānabat tuetur: & de periurio pro le-ctione gentilium ſe purgat.Ad Pāmachiū & Marcellā pro ſe cōtra accuſatorē & detractorē Ruffinū defenſionis ſācti Hieronymi doctoſtruſſimi liber primus incipit.Epiſtola. XXXIX.¶Tueſtris & multoꝝ litteris didici obiici mihi in ſchola: tyrānica lingua canum tuoꝝ ex inimicis abipſo: cur ϖερίαρκων libros in latinum uerterem. O impudentiam ſingularem: accuſant medicumꝙ uenena proͣderit: ut ſcilicet φαρμακονθαναςῖμᵈν .i. malum uirus: uenenūqꝫ læthale ſuum: noninnocentiæ merito: ſed criminis cōmunione tueantur: quaſi culpam numerus peccantium minuat.Et in perſonis: non in rebus ſit accuſatio. Scribuntur contra me libri. Ingeruntur omnibus audiendi: & tamennon eduntur ut ſimplicium corda percutiant: & mihi facutatem pro me auferant reſpondendi: nouum malitiagenus accuſare: quod prodi timeas. ſcribere: quod occultes. Si ſunt uera quæ ſcripſit: cur publicum timuit? Sfalſa: cur ſcripſit? Olim pueri legimus: intemperantis eſſe arbitror ſcribere quicꝗͣ: quod occultari uelis: Rogoquis eſt iſte dolor? Quid æſtuant? quid inſaniunt? Quid præconem repͣpuli figuratum: ꝙ nolui me ſubdoloore laudari: ꝙ ſub amici noīe inimici inſidias deprehendi: frater & collega in præfatiuncula uocor & ſatis aperta exponunt̉ crimina mea: quid ſcripſerim: quibus in cælū Origenem laudibus leuaueri. Bono aīo feciſſe ſe di-.Xciiii.