Druckschrift 
1 (1490)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

enarrabit? Repertus eſt ſæculis noſtris haud grandis homūculus: qui de cunctis eccleſiæ quæſtiōibus uno linguæ rotatu ſole clarius coruſcaret. ſi nemo a te poſtulabat: & tranquilla erant oīa: ſtulte tanta diſputandi uoluiſti ſubire diſcrimina. ſi iam tunc in fidei ſanctificatione loquebaris: ergo non eſt ordinatio preſbyteri cauſa diſcordiæ: quem conſtat multo poſt tꝑe conſtitutum fefelliſti abſentes. & litteræ tuæ peregrinis auribus blandiūtur. Nos hic eramus: cuncta nouimus: quando contra Origenem in eccleſia tua papa Epiphanius loquebatur:quando ſub illius noīe in nos iacula torquebantur. Tu & chorus tuus canino riſu naribuſqꝫ contractis ſcalpen-tes capita delirum ſenem loquebamini: nonne ante ſepulchrum domini miſſo archidiacono præcepiſti: ut aliadiſputans conticeſcerem? Quis hæc cuiꝗͣ preſbytero ſuo coram plæbe imperauit epiſcopus? Nōne cum unaeum dei ſeruo Anaſtaſio pergeretis ad crucem: & ad oīs ætatis & ſexus turba conflueret offerrens paruulos:pedes deoſculans. fimbrias euellens: cūqꝫ non poſſet promouere gradum: ſed in uno loco uix fluctus inundātispopuli ſuſtineret: tu tortus inuidia glorioſum ſenem clamitabas? nec erubuiſti in eius ore dicere: uolens & deinduſtria moraretur? Recordare quæſo illius diei: quando ad horam ſeptimam inuitatus populus ſpe ſola: qͣſpoſtea auditurus Epiphanium eſſet detinebatur: quid tunc concionatus ſis. Nempe contra Anthropomorphtas: qui ſimplicitate ruſtica deum habere membra: quæ in diuinis libris ſcripta ſunt arbitrantur. Furens & indignans loquebaris: oculos & manus & totius corporis truncum in ſenem dirigebas: uolens illum ſuſpectum facere ſtultiſſime hæreſeos: poſtꝗͣ lapſus ore arido: reſupinaqꝫ ceruice: ac trementibus labiis conticuiſti: & tandētotius populi uota completa ſunt. Quid tibi fecit delirus & fatuus ſenex? Surrexit: ut ſe īdicaret pauca dictu-rum eſſe. Salutataqꝫ & uoce & manu eccleſia: cuncta inquit: quæ locutus eſt collegio frater: ætate filius meustra Anthropomorphitaꝝ hæreſim bene & fideliter locutus eſt: quæ mea quoqꝫ damnat̉ uoce: ſed equum eſtut liquido explicemū: quomō hanc hæreſim condēnemus qui riſus omnium: quæ acclamatio conſecuta ē: pu-to retineas. hoc ē illud qd̓ in epiſtola tua: loquētē illū ad populū quæ uellet: & qͣlia uellet uel laudas: uel r̄probas. Quid & hic dubius incedis? Si bona erant quæ loquebatur: cur non aperte prædicas? Si mala: cur nonſtanter reprehendis? At qui colūna ueritatis ac fidei: qui de tanto uiro audet dicere: loquente illo ad populum:quæ uellet: & qualia uellet: de ſe ipſo ꝗͣ prudenter & uerecunde: ꝗͣ humiliter referat conſideremus. Cum inqui-& nos quadam die ante eum locuti eſſemus: & præſens lectio prouocaſſet audiente illo. & uniuerſa eccleſia de fide & omnibus eccleſiaſticis dogmatibus hæc locuti ſumus: quæ & ſemper gratia dei indeſinenter in eccleſia docemus: & in catheceſibus. Rogo quæ eſt iſta confidentia? qui tantus animi tumor? Gorgian leontinum cunctphiloſophi & oratores lacerant: auſus ſit publice ſella poſita polliceri reſponſuꝝ ſe: de qua quiſqꝫ te interro-gare uoluiſſet. niſi me honor ſacerdotii: & ueneratio nominis reſeruaſſet. & ſcirem illud apoſtoli: neſciebam fratres: quia pontifex eſt. Scriptum eſt enim. Principem populi tui non maledices: qua uociferatione & īdignatione uerboꝝ: de tua narratione conquerer? Licet ipſe nominis tui extenues dignitatem: cum patrem pene oīum ēpiſcopoꝝ: & antiquæ reliquias ſanctitatis: & opere & ſermone deſpicias. Dicis te quadam die cum præſens le-ctio prouocaſſet audiente illo: & uniuerſa eccleſia: de fide & oībus eccleſiaſticis dogmatibus diſputaſſe: eſtmorari Demoſthenem: qui pulcherrimam orationem contra Eſchinē dicitur recitaſſe: fruſtra ſuſcipimus Tul-lium. Refert enim Cornelius Nepos ſe præſente: iiſdem uerbis: quibus edita eſt: pro Cornelio ſeditioſo tribunodefenſionem peroratam. En Lyſias noſter & Gracchus: & ut aliquid de neotericis inferam. Q u. Aterius: qui īgenium in numerato habebat: ut ſine monitore tacere non poſſet: de quo egregie Cæſar Auguſtus. Qu. īquitnoſter inflamminandus eſt. Quiſꝗͣ ne prudentum: & ſani capitis: in uno eccleſiæ tractatu de fide & de oībus eocleſiaſticis dogmatibus: ſe aſſerat diſputaſſe? Quæſo te ut oſtendas mihi quæ ſit illa lectio: toto ſcripturaꝝ ſa-pore condita: cuius te occaſio prouocaret: ut repente ad periculum ingenii deſcenderes? Et niſi tibi diſertitudinis tuæ fluuius inundaſſet poteras argui non poteras ex tempora de cunctis dogmatibus dicere. Verum ꝗdhoc eſt? aliud promittis: & aliud exhibes. Conſuetudo autem apud nos iſtiuſmodi eſt: & iis qui baptizandi ſūt.per. xl. dies publice tradamus ſanctam & adorandam trinitatem. Si te præſens lectio prouocauit: ut de cuncti:dogmatibus una hora diceres: quid neceſſe fuit. xl. dierum replicare doctrinam? Sin autē ea referebas: quæ pertotam quadrageſimam locutus es: quomodo te quadam die: ut de cunctis dogmatibus diceres: una lectio pro-uocauit? Sed & hic ambigue loquitur. Poteſt enim fieri ut quæ per. xl. dies trahere ſolebat in eccleſia baptizatdis: hæc ſub unius lectionis ogaſione perſtrinxerit eiuſdem enim eloquentiæ eſt & pauca multis & multa paucis uerbis poſſe dicere. Hoc quoqꝫ intelligi datur poſtꝗͣ illum una lectio prouocauit: inflammatus ardore dicendi: per. xl. dies nunꝗͣ tacuerit. Sed & ocioſus ſenex eius ore dependens: dum res inauditas ſcire deſiderat: pe-ne dormiens occiderit: utraqꝫ toleranda ſunt: forſitan & hic ſimpliciter more ſuo ſit locutus. Ponamus reliqua:in quibus poſt lacinioſæ diſputationis labyrinthos: nequaꝗͣ dubiam: ſed apertam ponit ſentētiam: & miros tractatus ſuos hoc fine concludit. Cum hæc ipſo præſente locuti eſſemus: & ipſe poſt nos cauſa honoris: quem eiſuper omnem menſuram exhibuimus: prouocatus eſſet: ut diceret: prædicationem noſtram laudauit: atqꝫ mi-ratus eſt: & catholicam fidem omnibus declarauit. Quantum ei ſuper omnem menſuram honoris exhibueris declarat ſupra menſuram contumelia: quando eum per archidiaconum tacere iuſſiſti: & orātem in populislaudis cupidum pertonabas. Docent præſentia de præteritis. Ille per totum exinde triennium ſuas iniurias de-uorat: priuataqꝫ ſimultate contempta fide tantum correctionem poſtulat. Tu qui ſumptibus abūdas: & totiusorbis religio lucrum tuum eſt: grauiſſimos illos legatos tuos huc illucqꝫ tranſmittis: & dormientem ſenem adreſpondendum ſuſcitas. & re uera cui tantum honoris detuleras: iuſtum erat: ut tua præſertim extemporalia dicta laudaret. Quia uero ſolent interdum homines laudare quos non probant: & alienam ſtultitiam caſſis