dicens. Guſtaui in ſūmitate ſceptri: quod eſt in manu mea parū mellis: & ecce ego morior. Et poſtea īterceſſio& precibus populi liberatus eſt: dicens ad Saul. Nūc Ionathan moriet̉: ꝗ fecit ſalutē hanc magnā in iſrael? Abſit. Viuit dominus: Si ceciderit de capillis capitis eius in terrā: quia cū domino fecit diē hanc: & liberauit dominus Ionathan: & nō eſt mortuus. Samuel iraſcit̉ Sauli: & non uult ire cū rege. Poſtea precibus uincit̉: ut oſtendat humani animi in diuerſū mutationē. Pergit Bethieem: ſingulos filioꝝ leſſe putat ipſos eſſe: quos dominuꝫrequirebat. Cūqꝫ uidiſſet Eliab ait: Ecce in cōſpectu domini Chriſtus eius. Et ait dominus ad eū. Ne reſpicias acuultū eius: & ad ſtaturā corporis illius: quoniā abieci eū. Aliter enī uidet homo: aliter deus. Homo enī uidet ī facie: deus in corde. Atqꝫ in hunc modū ꝑ omnis errat: ꝑ omnis corrigit̉: ut pateat humanæ mētis infirmitas. Miphiboſeth Saul filius interficit̉ dolo a Recab & Baana filiis Rēmō Berotite. Cūqꝫ nunciaſſent Dauid: & caputaduerſarii demōſtrarent: occiſi ſunt: Dauid dicente: Viri īpii occiderunt uirū iuſtū in domo ſua & ī lectulo ſuo-Certe Miphiboſeth iuſtus nō erat: & tamen in eo iuſtus appellat̉: quod abſqꝫ noxa interfectus eſt. Oza Leuitescū archa domini tranſfert̉ hieruſalē: & laſciuientes boues plauſtrū in partē alterā declinaſſent: miſit manū: uſuſtentaret inclinatā. Statimqꝫ ſeꝗtur. Iratus eſt furor domini in Ozā: & ꝑcuſſit eū deus ibi ꝓ ignorātia: & mortuus eſt iuxta archā dei. Cōtriſtatuſqꝫ Dauid ꝙ ꝑcuſſerit dominus Ozā: timuit dominū in illa die: & ait. Q uo-modo ingrediet̉ ad me archa domini? Dauid iuſtus & ꝓpheta: & unctus in regē: quē elegit dominus ſecundūcor ſuū: ut faceret cunctas uoluntates eius: ut uidet ignorantiā domini furore punitā terret̉: atqꝫ triſtat̉: nec ꝗͣ-rit cauſā a domino: quare ꝑcuſſit ignorantē: ſed ſimilē ſententiā ꝑtremiſcit. Præcepit Dauid principi exercitusIoab: ut numeret populū: ſtatimqꝫ ſcriptura cōmemorat: & ꝑcuſſit cor ſuū: & dixit ad dominū: peccaui uehemēter: quia hoc feci: cū iuberet ut fieret: utiqꝫ quid diceret ignorabat: & tamen ſe ipſe reprehendit: & pro hac culpalxx. milia hoīum angeli gladio trucidant̉. Salomon cōpletis tēpli cerimoniis utraſqꝫ palmas tēdit ad dominū.& ait: Cū peccauerit tibi populus: nō eſt enī homo: qui non peccet. Abia propheta Sagnites neſciebat ad ſe uenire uxorē Hieroboā: dixitqꝫ dominus: Ecce uxor Hieroboā īgredit̉: ut quærat uerba a te pro filio ſuo: ꝗ ægrotat iuxta hoc: & iuxta hoc loqueris ad eā. Heliſeus ſedebat in monte: uenit ad eum mulier: cuius filius mortuuserat: & amplexa pedes eius uociferatur. Repellēte aūt eā Giezi: dixit ad eū uir dei: dimitte eā: quoniam animaeius in amaritudine eſt. Et dominus cælauit a me: ut non annunciaret mihi. In libro dieꝝ legimus: fuerunt filiSobal patris Cariathiarim: qui prophetabat ex dimidio. Et iteꝝ. Filii aūt Alma Bethleem & Netophathi corona domus Ioab. & qui prophetabat ex dimidio Sarai & cætera. Similiter utiqꝫ ſancti erant qui prophetaban&tamen perfectā non meruerunt accipere prophetiā. Nequaꝗͣ de futuro ſecundū tropologiā: ſed īpræſentiaꝝiuxta hiſtoriā: prophetantes. Abachuc propheta canticū ſuū hoc inſcribit titulo. Oratio abachuc prophetæ ꝓignorantibus. Locutus enī fuerat audacter ad dominū: & dixerat. Vſqꝫ quo domine clamabo: & nō audies? Vociferabor ad te uim patiens: & non ſaluabis? Quare oſtendiſti mihi iniquitatē & laborē: uidere prædā & iuſticiam? Contra me factū eſt iudiciū: & contradictio potentior: propter hæc lacerata eſt lex: & non peruenit uſꝗꝫad finem iudiciū: quia impius præualet aduerſus iuſtū: propterea egreditur iudiciū ꝑuerſum: pro quo ſe ipſe reprehendens ꝙ ꝑ ignorantiā ſit locutus: ſcribit canticū pœnitentiæ. Si peccatū non erat ignorantia: ſuꝑfluo ſcrbit librū pœnitudinis: & uoluit id lugere: quod peccatum non habet. In Ezechiel extrema parte: ubi per ædificium templi in monte ſiti eccleſiæ multa poſt ſæcula futuræ ſacramenta narrant̉: primo die & ſeptimo die merſis primi offerunt̉ uictimæ pro peccatis oīum: in quo ꝑ errorē: aut ignorantiā peccauerūt. Septē quoqꝫ diebuspaſchæ hircus ſemper pro peccato mactat̉: ſeptimi menſis quintadecima die: idem pro peccatis ſacrificiorumordo celebrat̉. Et poſt alia plurima: quæ nō eſt iſtius tēporis replicare: ſcriptū eſt: Erat aūt ibi locus ad occidentē: dixitqꝫ ad me: iſte eſt locus: ubi coquere debent ſacerdotes hoſtiā pro peccato: & pro ignorātia. Hieremias loquitur ad deū: Scio domine quod nō eſt hominis uia eius: nec uiri eſt: ut ambulet & dirigat greſſus ſuos. Ideoqꝫprauum eſt cor hominis & inſcrutabile: quis cognoſcet illud? In prouerbiis legimus. Eſt uia quæ uidet̉ recta eſſe apud homines: & nouiſſima eius ueniunt in profundū inferni. Ecce & hic manifeſte ignorātia cōdēnatur cialiud putat homo: & ſub ſpecie ueritatis ad inferna delabitur. Multæ inquit cogitationes in corde hominis: ſecnon tamen illius uoluntas: quæ incerta & fluctuans: atqꝫ mutabilis eſt: ſed dei conſiliū obtinet. Quis īquit gloriabitur caſtum ſe habere cor? Et quis confidet mundus eſſe a peccato? Dulcis eſt enī homini panis mendaciiEt poſtea implebitur os eius calculo. A domino greſſus hominis diriguntur: mortalis autē quomodo ſcire poterit uias ſuas? Omnis uir uidetur ſibi iuſtus: filius malus iuſtum ſe facit: & non laudat exitum ſuum: ſed corrigitcorda omnium deus: filius malus excelſos habet oculos: & palpebris ſuis eleuatur: Eſt enim iuſtus qui perit ī iuſticia ſua. Vnde dicitur ad eum. Nec ſis iuſtus multū: nec quaſi per ſapiētiam quæras ſuperflua: ne forte obſtu-peſcas. Quæcunque enim laborauerit homo: ut requirat: non inueniet: ſi dixerit ſe ſapiens intelligere: reperi-re non poterit. Cor enim filiorum hominum repletum eſt malitia.¶ Secundus liber eiuſdem dialogi contra pelagianos.Epiſtola. XVIII.V RITOBOLVS. Multa quidem de ſcripturis memoriter: copioſeqꝫ dixiſti. Et quaſi quibuſdam diſ-cuſſis nubibus: clarum uiſus es ueritatis lumen aperire: ſed quid ad rem? His enim cunctis teſtimoni-is uideris hominum accuſare naturam: hac per hoc inuidiam referre ad deum: ſi tales homines cond-dit: ut obfiuione & ignorantiæ peccato carere non poſſint. Ex quo perſpicuū eſt hominem poſſe ſi uoluerit nōpeccare. Id enim fecit quod uitare non potuit. Vbi autem aufertur poſſibilitas: aufertur & uitium. Nemo enimIn eo condemnatur: quod facere non potuit. AT. Sæpe dixi te non intelligere conatus meos: nec cōſiderare ꝗdtu argumenteris: ſed quia quæ deus iuſſerit pro obliuione: errore: & ignorantia: quaſi pro peccato offeruntu