Quæ culpa mea eſt: & quod delictū meū: ꝙ perſecutus es me? & quare ſcrutatus es oīa uaſa mea? Quid inu-niſti de oībus rebus tuis? Pone hic in conſpectu fratrū tuoꝝ & fratrū meoꝝ: & redarguent inter nos duos. Reſponde qui ſint iſti fratres Iacob & Laban: qui tunc fuerāt in preſenti. Eſau certe frater Iacob abſens erat: & La-ban filius Bathuel fratres excepta ſorore Rebecca nō habuit. Innumerabilia ſunt iſtiuſmodi libris inſerta diui-nis. Sed ne longū faciā: ad extremā diuiſionis partē reuertar. i. & affecti fratres dici: qui in duo ſcinditur. in ſpiritale & in cōmune. In ſpiritale: quia oēs chriſtiani fratres uocantur: ut ibi Ecce ꝗͣ bonū & ꝗͣ iocundū habitare fratres in unū. Et in alio pſalmo ſaluator: Narrabo inquit nomē tuum fratribus meis. Et alibi: Vade dic fratribusmeis. Porro in cōmune: quia oēs hoīes in cōmune ex uno patre nati pari germanitatis coniungimur. Dicite aithis qui oderunt uos: fratres noſtri eſtis. Et apoſtolus ad Corinthios: Siquis frater nomīatur fornicator: aut aua-rus: aut idolis ſeruiens: aut maledicus: aut ebrioſus: aut rapax: cū eiuſmodi nec cibū ſumere: & cætera his ſimiliaInterrogo nunc iuxta quē modū fratres domini in euāgelio intelligas appellari: iuxta naturā: Sed ſcriptura nōdicit: nec Mariæ eos uocās filios & loſeph iuxta gentē: Sed abſurdū eſt ut pauci ex iudæis uocati ſint fratres: cūoēs qui ibi erant hac lege iudei fratres potuerunt appellari. iuxta affectū humani iuris ac ſpiritus. Verū ſi ſicmagis fratres ꝗͣ apoſtoli quos docebat ītrīſecus: quos matres uocabat & fratres. Aut ſi oēs quia hoīes fratres ſtultū fuit nunciari quaſi propriū: ecce fratres tui querētes te: cū generaliter oēs hoīes hoc iure ſint fratres. Reſtatigitur ut iuxta ſuperiorē expoſitionē fratres eos intelligas appellatos cognatiōe: nō affectu: non gentis priuile-gio: nō natura. Quomō Loth Abrahæ: quomō Iacob Laban eſt appellatus frater: quomodo & filiæ Saphaadaccipiunt cleꝝ inter fratres ſuos: quomodo & Abrahā ipſe Sarā ſororē ſuā habuit uxorē. Etenim ait. Vere ſo-ror mea eſt de patre: ſed nō de matre: ideſt fratris eſt filia nō ſororis. Alioquin quale eſt ut Abrahā uir iuſtus patris ſui filiā coniugem ſumpſerit: cū in primis hoībus propter auriū ſanctitatē idipſū ſcriptura nō nominet malens intelligi ꝗͣ proferri: & deus lege poſtea ſanciat & minet̉: qui acceperit ſororē ſuam de patre ſuo uel de matre ſua: & uiderit turpitudinē eius. & in ipſa uiderit turpitudinē illius: obprobriū eſt: exterminabuntur corā fi-liis generis ſui: turpitudinē ſororis ſuæ detexit: peccatū ſuū accipient. Imperitiſſime hominū iſta non legeras &toto ſcripturarū pelago derelicto ad iniuriā uirginis tuam rabiē cōtuliſti ī exēplum eius quē fabulæ ferunt: cūuulgo eſſet ignotus & nihil boni poſſet facinoris excogitare: quo nobilis fieret Dianæ incendiſſe templū: & nulIo prodente ſacrilegiū fertur ipſe in mediū proceſſiſſe clamitans ſeſe incendium ſubieciſſe: ſciſcitantibus epheſiprincipibus quā ob cauſā hoc facere uoluiſſet: reſpondiſſe ut quia bene non poterā: oībus male innoteſcerē. Ethoc quidē græca narrat hiſtoria. Tu uero templū dominici corporis ſuccendiſti: tu contaminaſti ſanctuariumſpiritus ſancti: ex quo uis quadrigā fratrum & ſoroꝝ proceſſiſſe congeriē. Deniqꝫ cū iudæis uoce ſociata dicis:Nonne hic eſt fabri filius? Nonne mater eius dicitur Maria? & fratres eius Iacobus & loannes & Simon & Iu-das: & ſorores eius oēs apud nos ſūt? Omnes niſi de turba nō dicitur. quis te oro ante hanc blaſfemia nouerat.quis dipondio ſupputabat? Conſecutus eſt quod uolebas: nobilis ęs factus in ſcęlere. Egoipſe qui contra te ſcribo: cū in eadem urbe tecū conſiſtā: quare balbutis & erubeſcis: albus ut aiūt ater ueſis neſcio. Prætermitto uitiaſermonis: quibus oīs liber tuus ſcatet. Taceo ridiculum exordiū. O tempora: o mores. Non quero eloquētiam:quā ipſe nō habens in fratre Craterio requiſiſti. Non in quā flagito linguæ nitorē: animæ quero pietatē. Apudchriſtianos aūt ſolœciſmus eſt magnus & uitiū turpe quid uel narrare uel facere. Ad calcem uenio: & te cornuta interrogatiōe cōcludo. ſicqꝫ tecū agam: quaſi ſuperius nihil egerim. eodēqꝫ modo dictos eſſe fratres dominiquo Ioſeph dictus eſt pater. Ego inquit & pater tuus dolentes querebamus te. Mater hæc loquitur: nō iudæi 8ipſe euāgeliſta referens: Et erāt pater & mater illius admirātes ſuꝑ his quæ dicebantur de eo & his ſimilia quæiam enumerauimus: in quibus parētes uocabantur. Ac ne forte de exemplarioꝝ ueritate cauſeris: quia tibi ſtultiſſime ꝑſuaſiſti græcos codices eē falſatos: ad Ioānis euāgeliū uenio: in quo plēiſſime ſcribitur: Inuēit Philip-pus Nathanael. & ait illi: Quem ſcripſit Moyſes in lege: & prophetæ: Inuenimus leſū filiū loſepha nazarethCerte hoc in tuo codice continetur. Reſponde mihi quomō Ieſus ſit filius Ioſeph: quē conſtat de ſpiritu ſāctoeſſe procreatū. Vere loſeph pater fuit: ꝗͣuis ſic hebes dicere non audebis. An putabatur? Eodē mō æſtimentu& fratres: quo æſtimatus eſt & pater. Sed quoniā iamē cautibus et confragoſis locis enauigauit oratio: pandē.da ſunt uela: et in epilogos illius irruendū: in quibus ſciolus ſibi uiſus Tertullianū in teſtimonium uocat: et Victorini pictauionenſis epiſcopi uerba proponit. Et de Tertulliano quidē nihil amplius dico ꝗͣ eccleſiæ hoīemnon fuiſſe. De Victorino uero id aſſero: quod et de euangeliſtis fratres eum dixiſſe domini non filios Mariæ.Fratres aūt eo ſenſu quem ſuperius expoſuimus propinquitate: non natura. Verum nugas terimus: et fōtę ueritatis omiſſo: opinionum riuulos conſectamur. Nunquid non poſſum tibi totam ueteꝝ ſcriptoꝝ græciæ commouere: Egnatiū: Polycarpū: Hirenæum: Iuſtinum martyres: multoſqꝫ alios apoſtolicos & eloquentes uiros:qui aduerſus Hebionem et Theodotū byzātium: Valentinum hæc eadem ſentientes plena ſapientiæ nolumina conſcripſerunt: quæ ſi legiſſes aliquando plus ſaperes. Sed melius puto breuiter ad ſingula reſpōdere: ꝗͣ diutius īmorando uolumen extendere. in illud nunc impetum facio in quo tu uirginitatem & nuptias comparando: diſertus eſſe uoluiſti. Riſimus inte prouerbium: camelum uidimus ſaltitantē. Dicis: Nunquid meliores ſū-uirgines Abrabam Iſaac & Iacob: qui habuere coniugia? Nunquid non quotidie dei manibus paruuli finguntur in uentribus: ut merito erubeſcere debeamus Mariam nupſiſſe poſt partum? Quod ſi hoc illis turpe uidetur: ſupereſt ut non credant etiam deum per genitalia uirginis natum. Turpius eſt enim iuxta eos deum ꝑ uirginis pudēda genitū: ꝗͣ uirginē ſuo uiro nupſiſſe poſt partum. Iunge ſi libet & alias naturæ cōtumelias nouenmēſibus uterū inſoleſcētē: faſtidia: partum: ſanguinē: pānos. Ipſe tibi deſcribat̉ infās tegmīe mēbranaꝝ ſolitocōuolutus