Druckschrift 
De horis canonicis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Viceſimoſexto. Quid ſi cleri-cus eſt in officō intelligitlegit an̄ peccet. qd̓ de laycis etquo ſe hrē debeāt ſūt ī officioBHiceſimoſeptīo vtrū clericusꝓpter impericia ſit deponēdus.qd̓ de hijs qui legūt barba-riſmis et ſoleociſ mis verba ꝓferūt intelligūt que legūt.quo ſit deus orādus. et an meli-or ſit detantacio quinqꝫ pſalmo tocius pſalterij modulacioet qn̄ dicetur et quare talis venitalientandus.Viceſimooctauo. Quid ſi clericus dimittat horas qꝛ habꝫbreuariū an excuſetur legendoalias horas. et qua racōne debe-at homo aūt clericus benefiatushoras lege et an debeat officiumomiſſum repetere qd̓ de debitore valente ſoluere in termīoan ſit liberatus; et qͥd de clericofructibus ſpoliato et in carceri-bus cōſtituto et poſtea ab eis relaxato an cōpetat repeticō an ſiſic nūqͥd̓ eodē dicendū eſt deofficio et qd̓ de hijs pociꝰ emūtlibros legales aut equos li-bros pro offico. et de hijs qui verecundātur videri breuiario īmianū. an ncc̄itas excuſet. āqn̄ qͥs fuerit infirmꝰ dēat poſt infirmitatē ꝯualeſcēciā horas re-petere. infirmitas excuſetViceſiōnono. An obligati adhoras canonicas teneāt̓ eciā btēvginis vigilias mortuorū le-gere an de iure ſcriptō aut conſuetudine dici debeat.Triceſimo an obmittēs taleofficiū v̓ginis peccet puniri poſſet. et quid de abſentibꝰ qd̓ ſiextra ordinarieTriceſimop̓mo ī quo loco ſūtdicēde hore canonice. qͥd de abſentibꝰ ab ecclefia an poſſint di-cere officiū extra eccleſiā qd̓ delaycis qud de clericis equitantibus alijs exiſtentibꝰ in viā.Triceſimoſecēdo. Quid aūt quis eſt in choro alijs ibidē legentibus horas an liceat ſibi adꝑtem horas ſuas aut alias ora-ciones de per ſe dicere an̄ ꝯmūebonū ſit p̄ferendū p̄uato bonoan in eccīā debeat officia collegialiter celebrari.Triceſimotercio an qn̄ p̄ſbit̓miſſam celebrat audientibꝰ miſſam liceat ſuas oracōnes legereet preſertim quando legitur oracio vel epiſtola vel euangeliumet qͥd de lr̄ātis et ltātis quoſe haberr debeat quid qn̄ quisaudit nominare nomen Iheſuchriſti.Triceſimoquarto an quando quis veniat excuſandus proeo allegat non habere vocemſonoram vel neſcit cantare qͣread tantandum mnſimul admittūtur multi. an cantus ſit de neceſſitate in eccīa. et an ſit in cul-pa ſe īmiſcet arti quā ignorat̉ qͥd de iudice medico īꝑito.