¶ Deuocō r̓cipit cogitacōes inꝑtinētes. .5.⁊ quaſi ſuꝑfluas. ⁊ hoc ē quotidianū. .¶ Deuocō recipit contrarias ⁊ aduerſas cogitacōnes ut ſūt vicōꝝ. ⁊ hoc ꝑiculoſum. .Cogitacōnū inꝑtinentium vna qn̄qꝫ eſt vehemens ⁊ ſuffocans actualē deuocōneꝫ. ſꝫ non auferens virtualem nec habitualem. nec vocē ⁊ hocpoteſt eſſe virtutis exercitiū. . G.¶ Alia vehemens eſt. tollens v̓tualeꝫ deuocōneꝫſic ꝙ iam virtus deuocōnis non imꝑat aut continu̓at oracōnem. ſꝫ ꝯſuetudo vel alia racō ⁊ hec nōneceſſario tollit laudē ab oratione. e¶ Alia eſt cogitatio vel affectō quaſi fluctuansque nec excedit ⁊ ſuffocat deuocōeꝫ. nec excedit̉toͣliter ab ea. ⁊ hec ſtat cum laude. g.Alia eſt leuis ⁊ vento ſimilis. licet videatur īportuna. ſꝫ ſuꝑatur aut cōtempnitur. et hec nontollit laudem. ſꝫ exercet mētem. ..9x¶ Cogitacōnum cōtrariaꝝ. vna eſt abſolute ⁊ directe ꝯtraria. qͣ ſcꝫ orans deteſtatur orare ⁊ deuotionem habere. ſꝫ timore diſcīpline proſequiturhec omnino vituperabilis.10¶ Alia qua orans habet diſplicentiā ꝯdicōnalemſic ꝙ non oraret niſi vouiſſet. nō tn̄ deteſtatur ſevouiſſe. ſꝫ placet ⁊ hec eſt ſufficiens atqꝫ laudabis. licꝫ non excellens. ⁊ habet deuocōeꝫ habitualem et originalem. C

L