pſalmodiam non multum ꝓtrahamꝰ. ſꝫ rotūda⁊ viua voce cantemꝰ. Metrum ⁊ finem verſus ſimul intonemꝰ. ⁊ ſiml̓ dimittamꝰ pūctum nullꝰteneat. ſꝫ cito dimittat poſt punctū bonam pauſam fatiamꝰ. nullꝰ ante alios inciꝑe. ⁊ nimis currere preſumat. aut poſt alios nimiū trahere l̓ pūctum tene̓. ſiml̓ cantemꝰ. ſiml̓ pauſemꝰ ſemper īpticulaoauſcultando. hec ille.Onfitemur expediens eſſe ꝓpter minꝰ īſtruſctos ⁊ minꝰ lrāles aliqua dicere. ⁊ primoꝙ hec eſt exhortacō non precepcō. moneo vos inquit. ſꝫ tn̄ aliqua videntur aſſeri. q̄ d̓inam obligacōnem inſinuant. ut illd̓. Spūs enim ſanctus illahora gratum nō recipit ⁊cͣ. In quo dicto difficultas maior pendet. Quoniā de non ꝑcendo vocibꝰnec remittendo. conſtat ꝙ corꝑalis excuſat debilitas illa precipue q̄ turbacōnem capitis in leſionem iudicij racōnis afferret. cui ꝑiculo ſuꝑiorestota vigilantia tenētur in vniuerſis et ſingulisoccurre̓ quo facto. non opꝫ in alia vexacōne corꝑali nimiūpios eſſe. ſꝫ de labore et dolore et de vexacōne letari in ſpū. ꝓpter mercedem quā vnusquiſqꝫ recipiet ẜm ſuum laborem. ad quē homonaſcit̉ ſicut auis ad volatū. 8. ꝑticu.On p̄centes inquit vocibus. certe non ideoſuadet vocem clamoſam. non talē que venarū. que cerebri. q̄ vitaliū ruptiua ſit. Nō deniqꝫ

I

52