Non aduertētes verbum illud tremendū ſapiētis. Qui facit elemoſinam de ſubſtantia pauꝑis. qͣſi qͦ victiāt filium ante patrē. Conſtat autem ꝙrecipientes ipſos. par pena cōſtringit. ſi non maior aliqn̄. quāto ſpūaliores. ⁊ exemplares. ſapiēcōres. inſuꝑ a timora cōres eſſe debent. Proindequo ad reſtitucōnes incertas tucior eſt receptiomaxime dum ſuꝑioris auctoritas iuncta erit. ꝙͣuis ſit. hoc in loco aliud monſtro ſimile circa debentes r̓ſtitue̓. cum ſciant quibus et qualit̓ quoscicius induci videbis dare centum ſub tytulo fūdaconis alicuiꝰ. ꝙͣ. x. reſtitue̓. Adeo ꝓna eſt vanitas diligere vanitatē. Adeo cor humanum quere̓mendacium.8. ꝑticu.Erum quia de p̄tei̓tis. niſi pro quāto faciuntad cautelam futurorum. nō eſt cōſilium? ſuꝑeſt vnum inter cetera r̓mediū generale iā tactū.videlicꝫ ſuꝑioris interpretacō. Pro futuris veroſedula ⁊ crebra recogitacō cum mutua collacōeſeniorum. ut deinceps ab omni ſpē mala qnͣtumpoſſibile fuerit ſe met abſtineant. qm̄ deus non eget fraudibꝫ aūt dol̓ noſtris. ut vel colatur celeb̓us vel habundancius ſuos alac accultores. hosvel illos multiplicet. que multiplicatio non magͣficet leticiam. Sed dū facit de ſuꝑfluitate aut ſuꝑerogacōne neceſſariam obligacōnem; affert inquietam ⁊ ſepe dampnabilem ſollicitudinē ꝯtra

32