Onſtat in primis ꝙ licet deꝰ non egeat intēcōne noſtra vel oracōe ꝑticulari. ſicut nec alijs bonis noſtris. ut alijs benefaciat. Nichilominꝰ vult ẜm ordinem ſue ſapientie dae̓ a̓qua. dūſpāliter ad ipſum dirigamus oracōnes noſtrasqualia nō eſſet daturꝰ ſine illis. ut non ſint vacua ſapientie ſue oꝑa Iuxta verbum ſapientisConſtat inſuper ꝙ nouit deus ponderare meritaintencōnes ⁊ corda cōferētiū temꝑalia. dat tn̄ aliqua ꝯferētibus. dum fiunt oracōes ⁊ ſuffragiapoſtmodū ꝓ ipſis. que ⁊ qualia non daret ſi dimitterentur. nec fierēt. Patꝫ in illis qui cōſtituūtin ſuis teſtamentis aut aliunde certas pecuniasreſtitui vel dari pauꝑibus. Qui licet ſic ordinando poſſint mereri nō tn̄ ꝓficit eis ⁊ alijs tantundem hec volūtas. nō ſequēte effectu ſicut ſequente qm̄ in caſu maneret iſte ordinans ad huc ad r̓ſtitucōnem poſteriꝰ obligatus. .40. p.Vncedimꝰ vltra ꝙ recipiēs tꝑalia pōt habere aliquociēs oracōnes feruētiores et deoplacētiores. dum nō facit eas in ꝑticulari ꝓ hijsaut illis ꝑſonis. ymmo tradit. Hug̓. de ſcō victore in ſuo de oracōe. Et trahit̓ ſatīs ex v̓bis ſanctiAnthonij ꝙ oracō tūc eſt acceptiſſima deo. dumomniū ⁊ ſuijpſiꝰ obliuiſcit̉. nec ſcit quid petit ꝓpter quēdā in deo raptū et ſubleuationē vel aſcēſum. Non autē mō loquimur de oratione tali. ſed

28