cauſarum ſeu caſuū. quibus pōt ⁊ qn̄ pretermitti a recipiente illd̓ qd̓ ꝯferens inſtituerat. Vnacauſa eſt neceſſitatis. Altera maioris vel vrgencōris vtilitatis. Tercia ꝑ diſpenſacōnem ſuꝑioris auctoritatis que duplex eſt. vna ſuprema pape. alia ordinaria p̄latoꝝ. .26. ꝑticulaEceſſitas incumbit nūc ex inpotentia. vel infirmitate recipiētis. nunc ex fortuitis demolicōnibꝰ eccleſiaꝝ. ex diſſipacōnibus hereditatūatqꝫ reddituū. quibus ſuſtētandꝰ erat miniſtereccleſiaſticus cuiꝰ beneficiū qd̓ dabat̉ ꝓpter officium ſi prorſus deperijt: non videt̉ aſtrictꝰ remane̓ ſeruicō niſi fortaſſis obligacō remaneat aliūdeo particula. viceſimaſeptiā.Orro maior ⁊ vrgētior vtilitas ꝓuenit qn̄qꝫꝑ tꝑis ſucceſſum. vbi oportꝫ iuxta v̓bum iuriſtarum ꝙ alia racō c̓format pactū. Nec ē illudmirabile inſolitum. vel inpoſſibile cum in iuramētis ⁊ votis gn̓aliter emiſſum de futuro plerumqꝫſic eueniat. ut que gn̓aliter ꝓmiſſa. bona eſſe videbant̉: fiant in caſibꝰ ꝑticularibus vel nō obẜuanda. vel mutanda. qꝛ noxia ſunt vel inutiliamoribus. vel diſſona eccleſiaſticis ritibus. ſeu boīmaioris inpeditiua ſuppetūt exēpla frequenter ſiquis aduerterit ut ſi quotidie dicenda ſūt miſſade requiē. venier dies natalis dn̄i. dies reſurrectōis eius. dies pēthecoſtes. Cōueniūt ꝑrochiaī.52

2