a in re colligitur vnde lal̓ ⁊ frequens erxor in moralibus iudicijs venit. Sunt qui ſolis intendūt gn̓alibus regulis. ut ſūt ꝓuerbia⁊ auctoritates ſanctoꝝ. Sunt qͥ ad ſola ſingularia dant ſe totos Nullam ad pͥma principia reſolucōnem hn̄tes. quia vel neſciunt vel negliguntaut toti lrāles ⁊ ſine ſpū carnales ſūt vel excecateos ꝓpria malicia hec aut illa. Sūt alij circumſpecti ſimul ⁊ prudentes qui ſingularia caute colligunt. ⁊ ſapienter ad r̓gulas reſoluunt gn̓alescolligentes ꝑit̓ que fuerit racō date legis. Rn̄qꝫper eleuacōnem mētis ad regulas d̓inas. qn̄qꝫad humanas. Primū fit ꝑ virtutē quam vocatAreſto. dyromicā. alteꝝ per Epy keyam. quā dicere poſſumus bonā equitatē. Et qm̄ raī̓ſſimi ſūttales circumſpecti. Requiritur enim cū erudicōelongꝰ exꝑientie vſus. Non expedit paſſim ab oībus quere̓ ſolidum pro moralibus ꝯſiliū. neqꝫſimiliter p̄ſume̓ illud dare quiſqꝫ debet preſertimnon habita cū ſuis circūſtantijs oībus vera caꝰfor ma qui queritur. .11. ꝑticula.T certe frequēs iſtic ab inquirētibꝰ ſolet īteruenie̓ defectꝰ. et cum ius ex facto oriaturquid mirū ſi reſponſione fit decepcō. Non quidemſemper ex reſpondētis ſꝫ ex inquirentis vicio. autcrebrius ꝓpter fantaſiam parum inſtructorū. q̄ſe ꝑalogizant. decipiūt ⁊ ſophiſticāt. Putātes

21