IDe NO. ιOIC.
Uiuo aūt iā n̄ ego viuit ꝟo ī me chriſtꝰ.Quid em̄ graue poterit eſſe: qͥd duꝝ eiqͥ iugū chriſti tota mēte ſuſceꝑit: qͥ verahūilitate fundatꝰ ſꝑqꝫ ad dn̄i reſpiciēspaſſiōes: in oībꝰ q̄ ſibi fuerīt irrogateletat̉ īiurijs dicēſ. Propt̓ qd̓ ꝯplaceomihi ī infirmitatibꝰ: in cōtū elijs: in neceſſitatibꝰ: in ꝑſecutiōibꝰ: ī anguſtijs ꝓchriſto: cū em̄ infirmor tūc fortior ſum⁊ potēs? Quo inquā familiarꝭ rei cruciabit̉ dāno: qͥ ꝑfecta nuditate gl̓ioſusvolūtarie ꝓ chriſto offerēs: vniuerſashuiꝰ mūdi reſpuit facl̓tates: oēſqꝫ eiꝰ cōcupiſcētias generalit̓ arbitrat̉ vt ſtercora: vt chriſtū lucrifaciat: euāgelici illiꝰp̄cepti meditatiōe ꝯtīua: cūctoꝝ diſpēdioꝝ eſtꝰ deſpiciēs ⁊ excludēs: Quidem̄ ꝓdeſt hoī ſi vniu̓ſuꝫ mūdū lucret̉:aīe ꝟo ſue detrimētū patiat̉? Aut quādabit hō cōmutationē ꝓ aīa ſua? Suꝑcuiꝰ rei p̓uatiōe triſtabit̉: qͥ oīa que abalijs auferri pn̄t: ſua nō eſſe cognoſcit:illud īuicta ꝟtute ꝓclamās: Nihil ītulimꝰ in hūc mūdū: haud dubiū qꝛ necauferre qͥd poſſumꝰ? Cuiꝰ aūt īopie neceſſitate: eiꝰ ſuꝑabit̉ fortitudo: qͥ perā īvia: es ī zona: veſtē ī tꝑa hr̄e n̄ nouit: ſꝫcū apl̓o gl̓iat̉ ī ieiunijs ml̓tis: in fame ⁊ſiti: ī frigore ⁊ nuditate? Quis labor:qd̓ ve tā arduū ſenioris p̄ceptū: tranquillitatē pectorꝭ eiꝰ poterit ꝑturbare:qui nullā hn̄s ꝓpriā volūtatē: oībꝰ q̄ſibi fuerīt imꝑata: nō ſolū patiēter ſedetiā gratāter occurrit: nr̄iqꝫ ſaluatorisexēplo: n̄ q̄rit ſuā: ſꝫ pr̄is facere volūtatē: dicēs ⁊ ip̄e ad pr̄em ſuū: Uerū tn̄ nōſic̄ ego volo ſꝫ ſicut tu? Quibꝰ etiā īiurijs: qͥ ꝑſecutiōe terrebit̉: īmo qd̓ ei nōetiā iocundū pōt eſſe ſuppliciū: qui inoībꝰ plagis cū apl̓is ſꝑ exultās: optatvt dignꝰ habeat ꝓ noīe chriſti ꝯtumeliaꝫ pati?Cur amarū iugū ⁊ graue onꝰdn̄i ſentiatur: Ca. XXIIII.T aūt nobis ꝯtrario iugū chriv ſti nō leue nec ſuaue videat̉: cōtumacie noſtre ē iuſtiꝰ aſcribendum: qui diffidētia atqꝫ incredulitate
deiecti: contra illius imperiū īmo conſilium: qui ait: Si vis perfectus eſſe vade ⁊ vende omnia ſiue dimitte omniatua: ⁊ veni ſequere me: īepta ꝑuerſitate pugnamus: terrenaꝝ ſcꝫ facultatummaterijs retentis: quarū cum nexibusanimū noſtruꝫ diabolus teneat illigatum: quid ſupereſt niſi vt cuꝫ volueritnos a ſpiritalibꝰ gaudijs ſeparare: earundem imminutione ac pͥuatione meſtificet: id verſutis fraudibꝰ elaborās:vt cum iugi illius ſuauitas ⁊ oneris leuitas: vicioſe concupiſcentie prauitatenobis fuerit aggrauata: ipſius facultatis atqꝫ ſubſtantie: quam nobis pro requie ac ſolatio reſeruamus: vinculis irretitos: ſeculariū curarum flagris ſemꝑ excruciet: ex nobiſmetip̄is quo dilaceremur ſculpens. Funiculis nāqꝫ peccatorum ſuorum vnuſquiſqꝫ conſtringitur: audiēs per ꝓphetam: Ecce omnes vos accendentes ignē: accincti flāmis: ambulate in lumine ignis veſtri: ⁊in flammnis quas ſuccēdiſtis. Per hecſiquidem (vt ſalomō teſtis eſt) vnuſquiſqꝫ per que peccauerit ⁊ punietur.Ipſe enim nobis tormento ſunt: quibꝰvtimur voluptates: ⁊ oblectamēta huius carnis atqꝫ delicie carnificum vicein ſuuꝫ retorquent̉ auctorē: quia neceſſe eſt eū qui facultatibus priſtinis opibuſqꝫ ſuffultus eſt: nec integrā umilitatem cordis: nec mortificationeꝫ plenam noxiarum ſuſcipere voluntatum.His aūt virtutum patrocinantibus inſtrumentis: omnes vite preſentis angutie: ⁊ cuncta que inimicus poteſt inferre diſpendia: non modo patientiſſime:verumētiam iocundiſſime ſuſtinentur:quibus rurſum exulantibus elatio taꝫpernicioſa ſuccreſcit: vt etiaꝫ leuiſſimacontumelia mortiferis impatientie ictibus vulneremur: dicaturqꝫ nobis perHieremiam prophetam: Et nunc quidtibi vis in via egypti: vt bibas aquamturbidam: Et nunc quid vis tibi cumvia aſſyrioꝝ: vt bibas aquā fluminis?Arguet te malicia tua: ⁊ au̓ſio tua īcreꝑabit te: Scito ⁊ vide qꝛ malū ⁊ ama-
2. coꝝ. I
i. timo. 6
Ibidem.
matth̓. 16
2. corꝭ. 12
Actꝭ 5.
Gal̓. 2.
math̓. 26
Phil̓ .3.
Ib idem.
Hiere. 2.
Sap̄. 11.
Eſa. 50.
ꝓuer. 5.
matth̓. 19
v