Druckschrift 
De institutis coenobiorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

IDe NO. ιOIC.

Uiuo aūt ego viuit ꝟo ī me chriſtꝰ.Quid em̄ graue poterit eſſe: qͥd duꝝ ei iugū chriſti tota mēte ſuſceꝑit: verahūilitate fundatꝰ ſꝑqꝫ ad dn̄i reſpiciēspaſſiōes: in oībꝰ ſibi fuerīt irrogateletat̉ īiurijs dicēſ. Propt̓ qd̓ ꝯplaceomihi ī infirmitatibꝰ: in cōtū elijs: in neceſſitatibꝰ: in ꝑſecutiōibꝰ: ī anguſtijschriſto: em̄ infirmor tūc fortior ſum potēs? Quo inquā familiarꝭ rei cruciabit̉ dāno: ꝑfecta nuditate gl̓ioſusvolūtarie chriſto offerēs: vniuerſashuiꝰ mūdi reſpuit facl̓tates: oēſqꝫ eiꝰcupiſcētias generalit̓ arbitrat̉ vt ſtercora: vt chriſtū lucrifaciat: euāgelici illiꝰp̄cepti meditatiōe ꝯtīua: cūctoꝝ diſpēdioꝝ eſtꝰ deſpiciēs excludēs: Quidem̄ ꝓdeſt hoī ſi vniu̓ſuꝫ mūdū lucret̉:aīe ꝟo ſue detrimētū patiat̉? Aut quādabit cōmutationē aīa ſua? Suꝑcuiꝰ rei p̓uatiōe triſtabit̉: oīa que abalijs auferri pn̄t: ſua eſſe cognoſcit:illud īuicta ꝟtute ꝓclamās: Nihil ītulimꝰ in hūc mūdū: haud dubiū qꝛ necauferre qͥd poſſumꝰ? Cuiꝰ aūt īopie neceſſitate: eiꝰ ſuꝑabit̉ fortitudo: perā īvia: es ī zona: veſtē ī tꝑa hr̄e nouit: ſꝫ apl̓o gl̓iat̉ ī ieiunijs ml̓tis: in fameſiti: ī frigore nuditate? Quis labor:qd̓ ve arduū ſenioris p̄ceptū: tranquillitatē pectorꝭ eiꝰ poterit ꝑturbare:qui nullā hn̄s ꝓpriā volūtatē: oībꝰſibi fuerīt imꝑata: ſolū patiēter ſedetiā gratāter occurrit: nr̄iqꝫ ſaluatorisexēplo: q̄rit ſuā: ſꝫ pr̄is facere volūta: dicēs ip̄e ad pr̄em ſuū: Uerū tn̄ſic̄ ego volo ſꝫ ſicut tu? Quibꝰ etiā īiurijs: ꝑſecutiōe terrebit̉: īmo qd̓ eietiā iocundū pōt eſſe ſuppliciū: qui inoībꝰ plagis apl̓is ſꝑ exultās: optatvt dignꝰ habeat noīe chriſti ꝯtumeliaꝫ pati?Cur amarū iugū graue onꝰdn̄i ſentiatur: Ca. XXIIII.T aūt nobis ꝯtrario iugū chriv ſti leue nec ſuaue videat̉:tumacie noſtre ē iuſtiꝰ aſcribendum: qui diffidētia atqꝫ incredulitate

deiecti: contra illius imperiū īmo conſilium: qui ait: Si vis perfectus eſſe vade vende omnia ſiue dimitte omniatua: veni ſequere me: īepta ꝑuerſitate pugnamus: terrenaꝝ ſcꝫ facultatummaterijs retentis: quarū cum nexibusanimū noſtruꝫ diabolus teneat illigatum: quid ſupereſt niſi vt cuꝫ volueritnos a ſpiritalibꝰ gaudijs ſeparare: earundem imminutione ac pͥuatione meſtificet: id verſutis fraudibꝰ elaborās:vt cum iugi illius ſuauitas oneris leuitas: vicioſe concupiſcentie prauitatenobis fuerit aggrauata: ipſius facultatis atqꝫ ſubſtantie: quam nobis pro requie ac ſolatio reſeruamus: vinculis irretitos: ſeculariū curarum flagris ſem excruciet: ex nobiſmetip̄is quo dilaceremur ſculpens. Funiculis nāqꝫ peccatorum ſuorum vnuſquiſqꝫ conſtringitur: audiēs per ꝓphetam: Ecce omnes vos accendentes ignē: accincti flāmis: ambulate in lumine ignis veſtri:in flammnis quas ſuccēdiſtis. Per hecſiquidem (vt ſalomō teſtis eſt) vnuſquiſqꝫ per que peccauerit punietur.Ipſe enim nobis tormento ſunt: quibꝰvtimur voluptates: oblectamēta huius carnis atqꝫ delicie carnificum vicein ſuuꝫ retorquent̉ auctorē: quia neceſſe eſt qui facultatibus priſtinis opibuſqꝫ ſuffultus eſt: nec integrā umilitatem cordis: nec mortificationeꝫ plenam noxiarum ſuſcipere voluntatum.His aūt virtutum patrocinantibus inſtrumentis: omnes vite preſentis angutie: cuncta que inimicus poteſt inferre diſpendia: non modo patientiſſime:verumētiam iocundiſſime ſuſtinentur:quibus rurſum exulantibus elatio taꝫpernicioſa ſuccreſcit: vt etiaꝫ leuiſſimacontumelia mortiferis impatientie ictibus vulneremur: dicaturqꝫ nobis perHieremiam prophetam: Et nunc quidtibi vis in via egypti: vt bibas aquamturbidam: Et nunc quid vis tibi cumvia aſſyrioꝝ: vt bibas aquā fluminis?Arguet te malicia tua: au̓ſio tua īcreꝑabit te: Scito vide qꝛ malū ama-

2. coꝝ. I

i. timo. 6

Ibidem.

matth̓. 16

2. corꝭ. 12

Actꝭ 5.

Gal̓. 2.

math̓. 26

Phil̓ .3.

Ib idem.

Hiere. 2.

Sap̄. 11.

Eſa. 50.

ꝓuer. 5.

matth̓. 19

v