Collatio. XXI. abbatis Theone
mo condemnat qͥ non interuenienteadulterij crimine: vxoria vincula dirumpūt: ita ob amorē chriſti ⁊ deſideriū caſtitatis: his qͥ iugum carnale reiecerint: etiā cētupla premia repromittit. Quapropter ſi fieri pōt:vt ad hanc optatiſſimā mihi partē:accepta tandeꝫ ratione flectaris: ſcꝫvt dn̄o ſeruientes: penā gehenne pariter euitemus: charitatē cōiugij nōrefuto: immo etiā maiore adhuc dilectiōe complector: agnoſco em̄ ⁊ veneror adiutricē meaꝫ: dn̄i mihi ſnīadeputatā: ⁊ indirupto eidem federecharitatis in chriſto coherere nō reſpuo: nec a me ſeꝑaro qd̓ dn̄s mihiprime ſtatim cōditiōis lege coniunxit: dummodo ſis ⁊ ipſa qd̓ cōditoreſſe te voluit. Si vero nō ad adiutorium eſſe volueris ſꝫ in deceptionē: ⁊amminiculū te non mihi ſꝫ aduerſario maluerꝭ exhibere: atqꝫ ob hoc attributum putas cōiugij ſacramentūvt te huic q̄ ingerit̉ fraudās ſaluti:inſuꝑ etiā me a diſcipulatū retrahaſſaluatoris: ita illaꝫ abbatis ioannisīmo chriſti ore prolatā ſnīam viriliter apprehēdā: vt me a ſpiritali bono nulla carnalis auellere poſſit affectio. Qui em̄ inqͥt nō odit patrē ⁊matrē: ⁊ filios ⁊ fratres ⁊ ſorores ⁊vxorē ⁊ agros: adhuc aūt ⁊ animaꝫſuā: nō pōt meus eſſe diſcipulus. Cūergo his atqꝫ huiuſmodi verbis: muliebris nō flecteret̉ intentio: ⁊ in eadem obſtinationis duricia permaneret. Si ego inquit beatꝰ Theonas teabſtrahere a morte nō poſſum: nectu me ſeparabis a chriſto. Tutius ēaūt mihi cū homine qͣꝫ cū deo habere diuortiū. Aſpirāte itaqꝫ gr̄a deidefinitiōis ſue executionem inſtāteraggreſſus eſt: nec intepeſcere per aliquā morā deſiderij ſui paſſus eſt ardorē: nā ꝯfeſtim omni mundana facultate nudatus ad monaſteriū peruolauit. Ubi in breui tāto ſplēdoreſanctitatis ⁊ humilitatis enituit: vtbeate memorie ioāne ad dn̄m ex hacluce migrāte: ſctōqꝫ Helia viro qui
haud minor deceſſore ſuo fuit ſimiliter decedēte: tertius Theonas vniuerſoꝝ preelectus iudicio: in diaconie eis diſpēſatione ſucceſſerit.Satiſfactio pro eo ne diſcidia coniugibus ſuaderevideamur:Capl̓m. X.Emo auteꝫ exiſtimet nos hecn ad ꝓuocanda ꝯiugioꝝ diuortia texuiſſe: qui non ſolū nuptias minime ꝯdēnamus: verū etiāapoſtolicam ſequētes ſentētiā: dicimus: Honorabile cōnubiū in om̄ibꝰ:et thorus īmaculatus: ſed vt lectoriinitiū ꝯuerſiōis: quo tantus ille video dicatus eſt fideliter pāderemuſ.A quo bona gratia hoc primū depoſco: vt ſiue hoc ei placeat ſiue diſpliceat: me quoquo mō a calumnia alienum eſſe ꝯcedēs: ī ſuo hoc facto autlaudet aut rep̄hendat auctorē. Egoaūt qui nō meā ſuꝑ hac re ſententiāꝓmpſi: ſed rei geſte hiſtoriā ſimplicinarratione cōplexus ſum: equū eſtvt ſicut mihi de eorū qui hoc factūꝓbāt laude nihil vendico: ita eoꝝ qͥid improbāt nō pulſer inuidia. Habeat ergo ſuū de illo vt diximꝰ vnuſquiqꝫ iudiciū: ſed moneo vt ita cenſurā ſui caſtiget examinis: ne ſe equiorem aut ſanctior ē diuino credat eēiudicio: quo in eū etiā apoſtolicarūcollata ſunt ſigna virtutū: vt taceāde tantoꝝ patrū ſententia: a quibusfactū eiꝰ nō ſolū minime rep̄henſū:verū etiā vſqꝫ adeo collaudatū eſſemanifeſtū eſt: vt eū ſummis ac ſublimiſſimis viris in diaconie electionepretulerint. Et puto tot ſpiritaliū viroꝝ deo auctore ꝓlatū nō erraſſe iudiciū: qd̓ etiā tāta ſignoꝝ vt ſupraiam dictum eſt admiratio confirmabat.Inquiſitio cur in ęgyptototis diebus quinquageſimę non ieiunetur: nec genua in oratione curueni.
Luce. j4
Matt. 39
heb̓. 13