Collatio. Xx. abbatis Pynufij
tate ſuccenſus: illicitā ciboꝝ crapulam ſūma diſtrictiōe caſtiget. Et rurſum: ſi in periuriū: aut furtū: aut homicidiū: aut blaſphemiā: pecuniaꝝdeſiderio atqꝫ amore corruptꝰ incurrit: materiā auaricie illectricem ſuedeceptiōis abſcidat. Si in iracūdievitiū: ſuꝑbie paſſiōe ꝓpellit̉: arrogantie ip̄ius fomitē ſūma humilitatis ꝟtute ꝯuellat. Et ita vt vnū qd̓qꝫ peccatū poſſit extingui: cauſa atqꝫ occaſio ꝑ quā vel ob quā admiſſum eſt debꝫ primitꝰ amputari. Iſtoetem̄ curationū remedio: ad obliuionē quoqꝫ admiſſoꝝ criminum ſinedubio ꝑueniet̉.In quo temporaliter ſit agenda pęnitudo: ⁊ ī quo finem habere poſſit:Capl̓m. XI.Erū iſta p̄dicte obliuiōis diſv I finitio ſuꝑ capitalibꝰ tantū(ſit criminibꝰ ꝯſtituta: q̄ moyſaica quoqꝫ lege dānant̉: quoꝝ ſicut ꝑ ꝯuerſationē bonā abijciunturvel ꝯſumunt̉ affectus: ita etiā accipit penitētia finē. Ceterū ab ip̄is minutis in quibꝰ ſepties iuſtus cadit īdie: vt ſcriptū eſt: ⁊ reſurget: nunqͣꝫdeerit penitudo. Aut em̄ ꝑ ignorantiaꝫ: aut ꝑ obliuionē: aut ꝑ cogitationē: aut ꝑ ſermonē: aut ꝑ obreptionē: aut ꝑ neceſſitatē: aut ꝑ fragilitatem carnis: ſingulis diebꝰ vel inuiti:vel volētes frequēter pctā incurrimus: ꝓ quibꝰ ⁊ dauid orans dn̄m:purificationē atqꝫ indulgentiā dep̄cat̉ dicēs: Delicta qͥs intelligit? aboccl̓tis meis mūda me: ⁊ ab alienisparce ſeruo tuo. Et apl̓s: Nō em̄ qd̓volo bonū hoc facio: ſꝫ qd̓ odi malū hoc ago. Et ꝓ quibꝰ idē etiā eiulans ꝓclamauit: Infelix ego homoquis me liberabit de corpore mortishuius? Tāta em̄ in his facilitate tāqͣꝫ naturali lege ꝓlabimur: vt quantalibet circūſpectione atqꝫ cuſtodiacaueant̉: nō poſſint ad plenum iſta
vitari. De his ſiquidē vnus diſcipuloꝝ quē diligebat ieſus: abrupta definitiōe ꝓnunciat dicens: Si dixerimꝰ: qꝛ pctm̄ nō habemꝰ: ip̄i nos ſeducimus: ⁊ verbū eius nō eſt in nobis. Proinde ad ꝑfectiōis culmē ꝑtingere cupiēti: nō ſatis proderit adfine penitentie ꝑueniſſe: id eſt ab illicitis tēperare: niſi etiā in illis virtutibus indefeſſo curſu ſemetipſumſemper extenderit: quibꝰ ad ſatiſfactionis indicia ꝑuenit̉. Nec em̄ a fetidiſſimis criminū ſordibꝰ q̄ abhorret dn̄s: quēqͣꝫ abſtinuiſſe ſufficiet:niſi etiā illā bonā ꝟtutū fragrantiam qua dn̄s delectat̉: puritate cordis ⁊ apoſtolice charitatis ꝑfectiōepoſſederit. Hucuſqꝫ abbas pynufiꝰde ſatiſfactiōis indicio ac penitētiefine diſſeruit. Qui licet vt in eiꝰ cenobio reſidere mallemꝰ: ſollicito dep̄caret̉ affectu: tamen fama ſcythiotice ſolitudinis inuitatoſ: cū retinerenō poſſet: emiſit.Explicit collatio habitacum abbate pynuſio de pęnitudinis fine ⁊ ſatiſfactionis indicio.Incipit annotatio capitulorum collationis abbatis theonę de remiſſiōe qͥnquageſimę.Ca. j. Quo theonas ad abbatemioannē venerit.Exhortatio abbatis ioannisijad theonā: ⁊ ceteros qͥ cuꝫeo venerūt.De decimaꝝ ⁊ primitiarū obiijlatione.iiij Ꝙ abrahā dauid ⁊ ceteri ſancti: mandata legis fuerintſupergreſſi.Ꝙ ſub euāgelij gratia degenvtes: ſuperare debeāt mandata legalia.Ꝙ euāgelij gr̄a ſicut ꝑfectisvjtribuit regna celoꝝ: ita ve-
Ibidem
ꝓuer. 2.
Psͣ .48.
Ro. 7.
j. Iob̓. j.