de fine pnīe et ſatiſfactōis īditio
Eterū qd̓ paulo ante dixiſti:c I te etiā de induſtria p̄teritoꝝpeccatoꝝ memoriā retractare: hoc fieri nō oportet: quinimo etiam ſi violēter irrepſerit: ꝓtinꝰ extrudat̉. Multū nāqꝫ retrahit mentē aꝯtēplatiōis puritate: eius precipuequi ī ſolitudine cōmorat̉: implicāseam ſordibꝰ mūdi huiꝰ: ⁊ prefocāsfetore vitioꝝ. Dū em̄ recolis ea queẜm principē ſeculi huius ſiue ꝑ ignorantiā ſiue ꝑ laſciuiam cōmiſiſti: vtꝯcedā tibi qd̓ in hac cogitatiōe poſto oblectatio nll̓a ſubrepat: certe antique putredinis vel ſola ꝯtagio: neceſſe eſt vt retro mentē fetore corrūpat: ⁊ ſpiritalē virtutū fragrantiaꝫ:id eſt ſuauitatem boni odoris excludat. Cū ergo p̄teritoꝝ memoria vitioꝝ pulſauerit ſenſum: ita ab ea reſiliendū eſt ſicut refugit vir honeſtus⁊ grauis ſi impudice ac procacis femine in publico: aut colloquijs autamplexibus appetat̉. Qui vtiqꝫ niſi ſe a cōtactu eius feſtinus abſtraxerit: ⁊ vel breuiſſimā morā inhoneſte ꝯfabulationis admiſerit: etiam ſiꝯſenſum impudende reſpuat voluntatis: infamie tamē ac reprehēſiōisnotam cunctoꝝ pretereūtiū iudicionō euadit. Ita igit̉ etiā nos oportetcū fuerimus in hmōi cogitatiōes peſtifera recordatione deducti: raptimab eaꝝ ꝯtemplatione diſcedere: ⁊ implere illud qd̓ a Salomone p̄cipit̉:ſed exili inquit: noli demorari in loco eius: neqꝫ intendas oculū tuū ineam: ne vidētes nos angeli īmūdisac turpibus cogitationibꝰ īuolutoſ:nō poſſint de nobis pretereūtes dicere: Benedictio dn̄i ſuꝑ vos: benediximus vobis in nomine dn̄i. Impoſſibile nāqꝫ eſt mentē bonis cogitationibus īmorari: cum principalecordis ad turpes atqꝫ t̓ renos intuitus fuerit deuolutū. Uera eſt em̄ illa ſalomonis ſentētia: Oculi tui cuꝫviderint alienā: os tuū tunc loqueT. tur praua: ⁊ iacebis tanqͣꝫ in corde
maris: ⁊ ſicut gubernator in magnatempeſtate: dices aūt: Percuſſerūtme: ſed non dolui: ⁊ deluſerunt me:ego autē neſciui. Derelictis ergo nōſolū turpibus ſed etiam terrenis cogitationibus vniuerſis: erigenda eſtſemper ad celeſtia noſtre mentis intentio: ẜm ſaluatoris noſtri ſententiam: Ubi enim ego ſuꝫ inquit: illicet miniſter meꝰ erit. Solet enim frequenter accidere: vt dum vel ſuosvel aliorum lapſus: imperitoꝝ quiſpiā miſerātis retractat affectu: ipſeetiam ſb̓tiliſſimi teli voluptuario ꝑſtringatur aſſenſu: ⁊ initiū ſub ſpecie pietatis exortum: obſceno ac noxio fine cōcludat. Sunt em̄ vie quevidentur apud homīes recte: nouiſſima autē earū venient in ꝓfunduꝫinferi. Quapropter ſtudendum eſtnobis vt virtutū potius appetitu etdeſiderio regni celoꝝ: qͣꝫ noxijs vitioꝝ recordationibꝰ noſmetip̄os adcōpunctionē laudabilē ꝓuocemus:quia neceſſe eſt tādin quēpiā peſtilentiſſimis cloace fetoribus p̄focari: quādiu ſupra eā ſtare: vl̓ cenumeius voluerit cōmouere.De ſatiſfactionis indicio ⁊obliuione preteritorum criminum:Capl̓m. X.Ouerimus autem nos vt ſen Ipe diximus: tūc demū ꝓ preteritis ſatiſfeciſſe peccatiſ: cūipſi motus atqꝫ affectus per quos penitenda commiſimus: fuerint de noſtris cordibus amputati. Quod tamen nullus obtinere poſſe ſe credat:qui non prius ipſas cauſas atqꝫ materias: pro quibus in illa collapſuseſt crimina: omni ſpiritus feruoreſucciderit: vt verbi gratia: ſi in fornicationē vel adulteriū pernicioſa feminarū familiaritate collapſus eſt:ſumma feſtinatione etiam ipſum earum deuitet aſpectū: aut certe: ſi perabūdantiā vini epularūqꝫ eſt nimie-
A 2
Psͣ. 128
ꝓuer. 23.
ꝓuer. 5.
ꝓuer. 16.
Ioh̓ .12.
Ibidem.