Colla. XvII. abbatis Ioſeph
lis atqꝫ mortifera īminet egritudo.Sin ꝟo ītegra ⁊ imꝑturbata corporis ſanitate ſumat̉: ſtatim ad p̄occupanda vitalia vis ꝑnicioſa ꝑtendit.Qd̓ de raab hierichontina: ⁊ de iacob patriarcha euidenter oſtenſū ē:ē quibꝰ nec illa mortē al̓s qͣꝫ hoc remedio potuiſſet euadere: nec iſte adbenedictionem pͥmogeniti ꝑuenire.Nō em̄ deus verboꝝ tantū actuūqꝫnoſtrorum diſcuſſor ⁊ iudex: ſed etiāpropoſiti ac deſtinationis inſpectoreſt. Qui ſi aliquid cauſa ſalutis eterne ac diuine contēplationis intuitu:ab vno qͦqꝫ vel factū viderit vel ꝓmiſſū: tāet ſi hoībꝰ duꝝ atqꝫ iniquūeſſe videat̉: ille tamē intimaꝫ cordisinſpiciens pietatē: nō verboꝝ ſonuꝫ:ſed votū dijudicat voluntatis: qꝛ finis oꝑis ⁊ affectus ꝯſiderādus ē ꝑpetrātis: qͦ potuer̄t qͥdā vt ſupra dictū eſt: etiā ꝑ mendaciū iuſtificari: ⁊alij ꝑ veritatis aſſertionē peccatumꝑpetue mortꝭ īcurrere. Ad quē finēetiā iacob pr̄iarcha reſpiciens: hiſpidam fraterni corporis ſpeciē: obuolutione pelllium ſimulare nō timuitet inſtiganti ad hoc mendacium matri laudabiliter acquieuit. Uidebatem̄ ex hoc maiora ſibi lucra benedictionis atqꝫ iuſticie: qͣꝫ ꝑ ſimplicitatobſeruantiā ꝯferenda. Nō em̄ dubitabat mendacij huius maculā inundatione paterne benedictiōis protinus abluendaꝫ: ⁊ velut nubeculamquandā flatu ſpirituſſancti velocit̉auferendā: atqꝫ vberiora ſibi ꝑ hancaffectaticiā ſimulationē: ꝙͣ per illamingenitā veritatē: meritoꝝ p̄mia cōferenda.Obiectio ꝙ illi tantū impune mēdacio vſi ſint qͥ ſub lege vixerunt: Ca. XVIII.Ermanus. Non mirū eſt has¶ g Piſpenſatiōes in veteri teſtamento licentiꝰ vſurpatas: acnōnunqͣꝫ viros ſanctos veniabiliterfuiſſe mentitos: cū multo maiora eis
ꝓ tempoꝝ rudimētis licuiſſe videamus. Cur em̄ miꝝ ſit: ꝙ beatꝰ dauidfugiēs ſaulē: ꝑcontanti achimelecſacerdoti atqꝫ dicenti: Quare tu ſolus ⁊ nullus eſt tecuꝫ? ita rn̄dit: Berinquit p̄cepit mihi ſermonē: ⁊ dixit:Nemo ſciat rē ꝓpter quā miſſus es:nā ⁊ pueris condixi in illū ⁊ in illumlocū. Et iteruꝫ: Si habes h̓ ad manūhaſtā aut gladiū: qꝛ gladiū meuꝫ etarma mea nō tuli mecū: ſermo em̄ regis vrgebat. Uel illud: Cū ꝑductusad achis regē gethinſanū ſe furioſūqꝫ ſimulauit: ac mutauit os ſuū corāeis: ⁊ collabebat̉ in manus eoꝝ: ⁊ impingebat in oſtiuꝫ porte: defluebantqꝫ ſaliue eius in barbā. Cū etiā vxorū ꝯcubinarūqꝫ gregibus licito fruorētur: nec vllū eis imputaret̉ ex hacparte peccatū: inſuꝑ etiā inimicoruꝫſanguinē ꝓpria manu frequēter effūderet: idqꝫ nō ſolū nō rep̄henſibile:verū etiaꝫ laudabile crederet̉. Queita nūc euāgelio coruſcante videmoīmodis interdicta: vt ſine ingenticrimine ac ſacrilegio hoꝝ quicꝙͣ nonpoſſit admitti. In quē modū nec mēdaciū vllū quālibet pio colore cōtectū: nō dicā ꝓbabiliter: ſed nec veniabiliter a quoꝙͣ credimus vſurpari:dicēte dn̄o: Sit ſermo veſter: eſt eſt:nō nō: qd̓ aūt his abundātius eſt: amalo eſt. Apl̓o qͦꝫ in eadē cōgruēteNolite mentiri inuicem.Rn̄ſio eo ꝙ lice̓tia mēdacijq̄ ne in veteri qͥdē indulta ēteſtamēto veniabiliter a mitiſ fuerit vſurpata: Ca. xIXOſeph. Uxoꝝ qͥdē ꝯcubinarūinſtante iā tempoꝝ fine: ⁊ mulmultarū antiqua illa libertas:tiplicatione humane generatiōis expleta: nō īmerito velut minus iā neceſſaria per euangelicā perfectioneꝫdebuit amputari. Nā vſqꝫ ad aduētū chriſti oportuit benedictionē primordialis illius vigere ſentētie quadictū eſt: Creſcite ⁊ multiplicamini:
jIl
ū Ab-
14
mattꝭ
Col̓
li pcū.