Colla. Xv. abbatis Neſterotis
omnibus conceduntur. Humilitaseſt ergo omniū magiſtra virtutum:ipſa eſt celeſtis edificij firmiſſimū fūdamentū: ipſa eſt donū proprium atqꝫ magnificū ſaluatoris. Iſta etem̄vniuerſa miracula que chriſtus operatus eſt: ſine periculo elatiōis exercet: qui mitem dominū: non ſublimitate ſignorū: ſed patientie atqꝫ humilitatis virtute ſectatur. Qui vero īmūdis ſpiritibus imperare: aut languentibus ſanitatuꝫ dona conferre:aut aliquod ſignū mirabile populisgeſtit oſtendere: ꝙͣuis in oſtentationibus ſuis chriſti inuocet nomen: tamen alienus a chriſto eſt: quia humilitatis magiſtrū ſuperba mente nonſequitur. Nam etiā cum ad patrē remeās quoddā (vt ita dixerim) ꝯderet teſtamentū: hoc diſcipulis dereliquit: Mandatū inquit nouū do vobis vt diligatis inuicem ſicut dilexivos vt ⁊ vos diligatis inuicē. Statimqꝫ ſubiunxit: In hoc cognoſcentom̄es quia mei eſtis diſcipuli: ſi dilectionē habueritis adinuicē. Nō ait:ſi ſigna atqꝫ virtutes ſimiliter feceritis: ſed ſi dignā dilectionē inuicē habueritis: quā certuꝫ eſt niſi mites atqꝫ humiles ſeruare nō poſſe. Quapropter nunꝙͣ monachos ꝓbos necmorbo cenodoxie vacuos noſtri maiores eſſe dixerūt: qui ſemetip̄os exorciſtas coram hominibus profitentur: ⁊ inter admirantiū turbas hancquā vl̓ meruerūt vel preſumpſeruntgratiā: iactantiſſima oſtentatiōe diffamant: Sed incaſſum. Qui eniminnitit̉ mendacijs: hic paſcet vētos:idem autē ipſe ſequitur aues volantes. Sine dubio em̄ eueniet eis illudqd̓ in Prouerbijs dicit̉: Sicut vēti⁊ nubes ⁊ pluuie manifeſtiſſime ſūt:ita qͥ gloriant̉ ī dicto falſo. Et ideoſi quis coram nobis horū aliquid fecerit: nō de admiratione ſignoruꝫ: ſꝫde ornatu moꝝ debet apud nos eſſelaudabilis: nec vtꝝ demonia ei ſubiecta ſint: ſed vtrum charitatis mem
bra que deſcribit Apoſtolꝰ poſſideat: inquirendum.Ꝙ mirabilius ſit de ſemetipſo vitiā qͣꝫ de altero demones extruſiſſe: Ca. VIII.¶propria carne fomiteꝫ luxurieT reuera maiꝰ miraculū ē doeradicare: qͣꝫ expellere immūdos ſpiritus de corꝑibus alienis: ⁊magnificentius ſignū eſt virtute patientie truculentos motꝰ iracūdie cohibere: ꝙͣ aerijs principatibus imperare: pluſqꝫ eſt excluſiſſe edaciſſimosde corde ꝓprio triſticie morbos: qͣꝫvalitudines alterius febreſqꝫ corporeas expuliſſe. Poſtremo multꝭ modis p̄clarior virtus ſublimiorqꝫ profectus eſt: anime proprie curare languores: ꝙͣ corporis alieni. Quantoem̄ hec ſublimior carne eſt: tanto p̄ſtantior eius eſt ſalus: quantoqꝫ precioſioris excellentioriſqꝫ eſt ſubſtantie: tanto grauioris ac ꝑnicioſiorꝭ ē⁊ ruine.Quantū p̄cellat vitę probitas oꝑa ſigno. Ca. IX.35de illis quidē curatiōibusMtta heatiſſimis apoſtolis vitiAtur: Nolite gaudere quia demonia vobis ſubijciunt̉. hoc em̄ faciebat non eoꝝ poteſtas: ſed virtusdominici nominis inuocati: ⁊ iccircomonent̉: vt ex hac parte nihil ſibi beatitudinis aut glorie audeāt vendicare: que dei tantū potentia ac virtute perficit̉: ſꝫ ex illa vite ſue cordiſqꝫintima puritate: ob quā nomīa eoꝝinſcribi merent̉ in celis.Reuelatio de ꝑfectę caſtitatis exꝑerimento: Ca. X.C vt hocip̄m qd̓ diximꝰ velteitimonijs peteꝝ nel diuinisoraculis approbemꝰ: qͥd beatus pafnutius vl̓ de admiratione ſignoꝝ: vel de gratia ſenſerit puritatis: immo quid angeli reuelatiōe cognouerit: ip̄ius verbis atqꝫ exꝑimē-
prou̓. 10.
prou̓. 25
Ioh̓ .13
Lucꝭ .10.