De chariſmatibus diuinis
Uid ſi etiā abbatis Abraē ge¶ ſta cōmemorē: qͥ pais: id ē ſimplex ꝓ ſimplicitate moꝝ ⁊ innocentia cognominat̉. Qui cū mētēdi gratia ad egyptū de eremo diebusquinquageſime ꝑrexiſſet: ⁊ a muliere quadā ꝑuulū ſuū lactis inopia iātabidū atqꝫ ſeminecē p̄ferēte: lachrymoſis p̄cibus fuiſſet obſtrictus: calicē ei aque potandū imp̄ſſo crucis ſignaculo dedit: cuius hauſtū ꝯfeſtimmirū immodū: arida iā penitꝰ vberacopia lactis redūdante ꝯfluxerunt.De claudi cuiuſdam curatione quam ideꝫ eſt operatus:Ca. V.E cum idē ip̄e ꝑgens ad vicūvcircūdatꝰ eſt illudentiū turb̓:qͥ ſb̓ſamnātes on̄debāt ei quēdā hoīem ꝯtracto genu: multis iumannis greſſus officio deſtitutū: ⁊ antiqua debilitate reptantē: ac tēptātes eū: Oſtēde aiebāt abba abraamſi ſeruus es dei: ⁊ reſtitue hunc p̄ſtine ſanitati vt nomē chriſti quē colisvanū nō eſſe credamus. Tūc ille cōfeſtim inuocato chriſti noīe: īclināsſe ⁊ app̄hēdēs aridū pedē hoīs traxit: cuiꝰ tactu ꝯtinuo ſiccū genū īcuruūqꝫ directū eſt: ac recepto vſu greſſuū quē obliuioni iā tradiderat annoſa debilitas: letus abſceſſit.Ꝙ meritum vniuſcuiuſqꝫnō ex ſignis debeat eſtimari:Ca. VIIitaqꝫ vtri nihil ſibi ꝓ taliuꝫhmirabiliū ꝟtute donabāt: qꝛnō hec ſuo merito agi: ſed dn̄ſmiſericordia fatebantur: apoſtolicisverbis in admiratiōe ſignoꝝ humanā gloriam refutantes. Uiri fratresinquiūt: qͥd admiramini in hoc: autnos quid ītuemini: quaſi noſtra virtute aut poteſtate feccrimꝰ hunc ambulare. Nec quenqͣꝫ in donis ac mirabilibꝰ dei: ſed potiꝰ ex ꝓprijs virtutū fructibꝰ p̄dicādū eſſe cenſebāt:qui induſtria mentis ⁊ operū virtu-
te generant̉. Plerumqꝫ em̄ vt ſupraiā dictū eſt homines mēte corrupti:reprobi circa fidē: ī nomīe dn̄i ⁊ demonia expellūt: ⁊ ꝟtutes maximasoperant̉. De quibꝰ cū apoſtoli cauſarentur ⁊ dicerent: Preceptor: vidimus quendā in nomine tuo eijciēteꝫdemonia: ⁊ ꝓhibuimꝰ eū: quia nonſequit̉ nobiſcū: licet eiſdeꝫ ad p̄ſensreſpōderit chriſtꝰ: Nolite ꝓhibere:qui em̄ nō eſt aduerſū vos: ꝓ vobiseſt: tamē eis in fine dicentibus: Dn̄edomine: nōne in nomine tuo ꝓphetauimus: ⁊ in tuo noīe demonia eiecimus: ⁊ in tuo nomine ꝟtutes multas fecimus? reſponſuꝝ ſe eſſe teſtat̉:quia nunꝙͣ noni vos: diſcedite a meoperarij iniquitatis. Et iccirco etiaꝫiſtos quibus hanc gloriā ſignorū atqꝫ virtutuꝫ ꝓ merito ſanctitatis ipſeꝯceſſit: ne in his extollant̉ admonetdicens: Nolite gaudere quia demonia vobis ſb̓ijciūtur: gaudete auteꝫ:qꝛ noīa veſtra ſcripta ſūt in celis.Ꝙ chariſmatū virtus nonin mirabilibus ſed in humilitate cōſiſtat: Ca. VII.Eniqꝫ ip̄e auctor ſignoꝝ oīmd Datqꝫ virtutū: cuꝫ ad doctrineſue magiſteriū diſcipulos aduocaret: qͥd ab eo veri atqꝫ electiſſimi ſectatores peculiariter diſcere deberent: euidenter oſtendit: Uenite īquit ⁊ diſcite a me: nō vtiqꝫ vt demones celeſti poteſtate pellatis: non vtleproſos emūdetis: nō vt cecos illuminetis: non vt mortuos ſuſcitetis.Hec em̄ etiā ſi ꝑ quoſdā ſeruos meoſoperor: nō poteſt ſe inſerere laudibꝰdei hūana cōditio: nec vllam ſibi inhoc miniſter ⁊ famulꝰ decerpere portionē: vbi ſolius diuinitatis eſt gl̓ia.Uos autē inquit hoc diſcite a me: qꝛmitis ſum ⁊ humilis corde. Hoc em̄eſt quod cunctis generaliter diſcero⁊ exercere poſſibile eſt: opera autemſignorum atqꝫ virtutū nec ſemꝑ neceſſaria: nec om̄ibus commoda: nec
5 5
na lo
Actj.
Ubi. sͣ.
Lucꝭ. 10
matth̓. 7
Lucꝭ .9.
matth̓. 11