Druckschrift 
De institutis coenobiorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De ſpiritali ſcientia.

bus apoſtoloꝝ ſcriptū eſt: Uidentesaūt petri ꝯſtantiā ioannis: comperto homīes eſſent ſine litterꝭidiote: admirabant̉. Et iccirco ſi tibicure eſt ad eius īmarceſcibilē flagrātiā ꝑuenire: cūctis primū conatibuselabora: vt a dn̄o puritatē caſtitatisobtineas. Nullus em̄ in quo adhuccarnaliū paſſionū maxime fornicationis dominatur affectus: ſpiritalēpoterit ſcientiā poſſidere. In cordeem̄ bono requieſcet ſapientia: timet deū īueniet ſcientiā iuſticia.Hoc autē quo p̄diximꝰ ordine ad ſpiritalē ſcientiā ꝑueniri: etiam beatusApl̓us docet. vniuerſaꝝ virtutū ſua⁊ non ſolū catalogum texere: verū etiā ordinē eaꝝ vellet exponere: vt que quaꝫ ſequeret̉: vel quequā parturiret: expͥmeret: poſt aliqn̄ta intulit: dicens: In vigilijs: in ieiunijs: in caſtitate: in ſciētia: in longanimitate: in ſuauitate: in ſpirituſā cto:in charitate ficta. In qua ꝯiugatione virtutū euidentiſſime nos voluit erudire de vigilijs atqꝫ ieiunijsad caſtitatē: de caſtitate ad ſcientiā:de ſcientia ad longanimitatē: deganimitate ad ſuauitatē: de ſuauitate ad ſpiritūſanctuꝫ: de ſpirituſanctoad charitatis ficte p̄mia ꝑuenire. igit̉ hac diſciplina atqꝫ hoc ordine tu qͦꝫ ꝑueneris ad ſcientiā ſpiritalē: habebis ꝓculdubio ſic̄ diximꝰ:nec ſterilē: nec inertē: ſꝫ viuā fructuoſamqꝫ doctrinā: ſemenqꝫ ſalutarisverbi: qd̓ cuꝫ a te fuerit audientiumcordibus cōmendatū: ſubſequēs ſpirituſſancti imber largiſſimus fecūdabit ac ẜm id qd̓ pollicitꝰ ē ꝓpheta:Dabit̉ pluuia ſemini tuo: vbicūqꝫ ſeminauerꝭ ī terra: panis frugū terre tue erit vberrimus pinguis.Quibus ratio ꝑfectiōis debeat aperiri:Ca. XVIIAue etiā ne hec que lectiōecqꝫ experientie ſudore didicerꝭ: te etas maturior ꝓuexerit

ad docēdū: vane glorie ſeductꝰ amore: immūdis hoībus paſſim īgeras:illudqꝫ qd̓ ſapiētiſſimus ſalomon īterdixit: īcurras: Noli applicare impiū ad paſcua iuſti: neqꝫ ſeducare ſaturitate ventris. Non em̄ expediuntſtulto delitie: nec opus eſt ſapientiavbi deeſt ſenſus. Magis em̄ dicit̉ inſipientia: qꝛ ſeruus durus emēdabitur verbis. Si em̄ intellexeritobediet. Auribus imprudentis noliquicꝙͣ dicere: ne forte irrideat ſapiētes ſermones tuos. Et ne dederitisſanctuꝫ canibus: neqꝫ miſeritis margaritas veſtras ante porcos: ne forte ꝯculcent eas pedibus ſuis: ꝯuerſi dirūpāt vos. Oportet itaqꝫ vt huiuſmodi hoībus ſpiritaliū ſenſuūregens ſacramenta efficaciter canas:In corde meo abſcōdi eloquia tua:vt peccem tibi. Sed dicas forſitan: Et quibus diuinarū ſcripturaꝝdiſpenſanda ſunt ſacramēta? Docette ſapiētiſſimus ſalomon: Date inqͥtebrietatē his qui in triſticia ſūt: vi bibere his in doloribus ſūt: vtobliuiſcant̉ pauꝑtatis: doloꝝ ſuo non meminerint amplius: id ē his penitudine actuū priſtinoꝝ merore atqꝫ triſticia deprimūtur: ſpiritalis ſciētie iocunditatē: velut vinūqd̓ letificat cor hoīs affluēter infundite: eoſqꝫ ſalutaris verbi crapula refouete: ne forte iugitate meroris: acletali deſperatione demerſi: abundātiore abſorbeāt̉ triſticia: qui eiuſmodi ſunt. De illis ꝟo in tēpore ac negligētia ꝯſtituti: nullo cordis ſui dolore mordent̉: ita d̓r: ſuauisſine dolore eſt: in egeſtate erit. Quāta potes igit̉ cautōe deuita: vt ne vane glorie amore detētus: illiꝰ quēpheta collaudat ꝑticeps eſſe poſſis: Qui pecuniā ſuā dedit ad vſu. Oīs em̄ eloquia dei (de quibusdicit̉: Eloquia dn̄i eloquia caſta: argentū igne examinatū: probatuꝫ terre: purgatū ſeptuplū) hūane laudisamore diſpenſat: pecuniā ſuam ero-

Ictꝭ. 4.

xou̓ 14

for. 6.

eſa. 30

proū. 31.

prou̓. 21.

Psͣ .14.

prou̓. 23

matth̓. 7

Psͣ .111

Pōͣ. 193

Psͣ .11.

proū̓ .19.

Ibid̓. 29