De ſpiritali ſcientia.
bus apoſtoloꝝ ſcriptū eſt: Uidentesaūt petri ꝯſtantiā ⁊ ioannis: ⁊ comperto ꝙ homīes eſſent ſine litterꝭ ⁊idiote: admirabant̉. Et iccirco ſi tibicure eſt ad eius īmarceſcibilē flagrātiā ꝑuenire: cūctis primū conatibuselabora: vt a dn̄o puritatē caſtitatisobtineas. Nullus em̄ in quo adhuccarnaliū paſſionū ⁊ maxime fornicationis dominatur affectus: ſpiritalēpoterit ſcientiā poſſidere. In cordeem̄ bono requieſcet ſapientia: ⁊ qͥ timet deū īueniet ſcientiā cū iuſticia.Hoc autē quo p̄diximꝰ ordine ad ſpiritalē ſcientiā ꝑueniri: etiam beatusApl̓us docet. Nā cū vniuerſaꝝ virtutū ſua⁊ non ſolū catalogum texere: verū etiā ordinē eaꝝ vellet exponere: vt que quaꝫ ſequeret̉: vel quequā parturiret: expͥmeret: poſt aliqn̄ta intulit: dicens: In vigilijs: in ieiunijs: in caſtitate: in ſciētia: in longanimitate: in ſuauitate: in ſpirituſā cto:in charitate nō ficta. In qua ꝯiugatione virtutū euidentiſſime nos voluit erudire de vigilijs atqꝫ ieiunijsad caſtitatē: de caſtitate ad ſcientiā:de ſcientia ad longanimitatē: de lōganimitate ad ſuauitatē: de ſuauitate ad ſpiritūſanctuꝫ: de ſpirituſanctoad charitatis nō ficte p̄mia ꝑuenire.Cū igit̉ hac diſciplina atqꝫ hoc ordine tu qͦꝫ ꝑueneris ad ſcientiā ſpiritalē: habebis ꝓculdubio ſic̄ diximꝰ:nec ſterilē: nec inertē: ſꝫ viuā fructuoſamqꝫ doctrinā: ſemenqꝫ ſalutarisverbi: qd̓ cuꝫ a te fuerit audientiumcordibus cōmendatū: ſubſequēs ſpirituſſancti imber largiſſimus fecūdabit ac ẜm id qd̓ pollicitꝰ ē ꝓpheta:Dabit̉ pluuia ſemini tuo: vbicūqꝫ ſeminauerꝭ ī terra: ⁊ panis frugū terre tue erit vberrimus ⁊ pinguis.Quibus ratio ꝑfectiōis debeat aperiri:Ca. XVIIAue etiā ne hec que tā lectiōecqꝫ experientie ſudore didicerꝭ:cū te etas maturior ꝓuexerit
ad docēdū: vane glorie ſeductꝰ amore: immūdis hoībus paſſim īgeras:illudqꝫ qd̓ ſapiētiſſimus ſalomon īterdixit: īcurras: Noli applicare impiū ad paſcua iuſti: neqꝫ ſeducare ſaturitate ventris. Non em̄ expediuntſtulto delitie: nec opus eſt ſapientiavbi deeſt ſenſus. Magis em̄ dicit̉ inſipientia: qꝛ ſeruus durus nō emēdabitur verbis. Si em̄ ⁊ intellexerit nōobediet. Auribus imprudentis noliquicꝙͣ dicere: ne forte irrideat ſapiētes ſermones tuos. Et ne dederitisſanctuꝫ canibus: neqꝫ miſeritis margaritas veſtras ante porcos: ne forte ꝯculcent eas pedibus ſuis: ⁊ ꝯuerſi dirūpāt vos. Oportet itaqꝫ vt huiuſmodi hoībus ſpiritaliū ſenſuū cōregens ſacramenta efficaciter canas:In corde meo abſcōdi eloquia tua:vt nō peccem tibi. Sed dicas forſitan: Et quibus diuinarū ſcripturaꝝdiſpenſanda ſunt ſacramēta? Docette ſapiētiſſimus ſalomon: Date inqͥtebrietatē his qui in triſticia ſūt: ⁊ vinū bibere his qͥ in doloribus ſūt: vtobliuiſcant̉ pauꝑtatis: ⁊ doloꝝ ſuorū non meminerint amplius: id ē hisqͥ ꝓ penitudine actuū priſtinoꝝ merore atqꝫ triſticia deprimūtur: ſpiritalis ſciētie iocunditatē: velut vinūqd̓ letificat cor hoīs affluēter infundite: eoſqꝫ ſalutaris verbi crapula refouete: ne forte iugitate meroris: acletali deſperatione demerſi: abundātiore abſorbeāt̉ triſticia: qui eiuſmodi ſunt. De illis ꝟo qͥ in tēpore ac negligētia ꝯſtituti: nullo cordis ſui dolore mordent̉: ita d̓r: Nā qͥ ſuauis ⁊ſine dolore eſt: in egeſtate erit. Quāta potes igit̉ cautōe deuita: vt ne vane glorie amore detētus: illiꝰ quē ꝓpheta collaudat ꝑticeps eſſe nō poſſis: Qui pecuniā ſuā n̄ dedit ad vſurā. Oīs em̄ qͥ eloquia dei (de quibusdicit̉: Eloquia dn̄i eloquia caſta: argentū igne examinatū: probatuꝫ terre: purgatū ſeptuplū) hūane laudisamore diſpenſat: pecuniā ſuam ero-
Ictꝭ. 4.
xou̓ 14
for. 6.
eſa. 30
proū. 31.
prou̓. 21.
Psͣ .14.
prou̓. 23
matth̓. 7
Psͣ .111
Pōͣ. 193
Psͣ .11.
proū̓ .19.
Ibid̓. 29