TolA. XIIII. Abbatis. eſterotis5:
Eſteros: Haud recte virtuteꝫnꝙ diffinitionis explorat: qui nōoīa diligenter ꝓlate ſententieverba perpēdit. Prediximus nāqꝫhuiuſmodi hoīes diſputandi tantūhabere peritiā ⁊ elocutionis ornatū:ceterū ſcripturaruꝫ venas: ⁊ arcanaſpiritaliū ſenſuuꝫ intrare non poſſe.Etenī vera ſcientia non niſi a verisdei cultoribus poſſidetur: quā is vtiqꝫ non habet cui dicit̉: Audi populeſtulte qui nō habes cor: qui habetisoculos ⁊ nō videtis: ⁊ aures ⁊ nonauditis. Et iterū: Quia tu ſcientiamrepuliſti: ⁊ ego repellā te: ne mihi ſacerdotio fungaris. Cū em̄ in chriſtoom̄es theſauri ſapientie ⁊ ſcientie abſconditi eſſe dicant̉: quō is qui chriſtuꝫ inuenire contempſit: aut inuētūſacrilego ore blaſphemat: aut certecatholicā fidē immūdis operibꝰ polluit: veram ſcientiā aſſecutꝰ eſſe credendus eſt? Spiritus em̄ dei effugietfictū: nec habitabit in corpore ſubdito peccatis. Nō ergo alias ad ſcientiā ſpiritaleꝫ niſi hoc ordine ꝑuenit̉:quē vnꝰ ꝓph̓aꝝ eleganter exp̄ſſit: dicens: Seminate vobis ad iuſticiam:metite ſpem vite: illuminate vob̓ lumen ſcientie. Primū ergo ſeminandū nobis eſt ad iuſticiā: hoc ē vt actualē perfectionē operibus iuſticie ꝓpagemꝰ: deinde mētēda eſt nob̓ ſpesvite: id eſt virtutū ſpiritaliū fructꝰ:expulſionē vitioꝝ carnaliū ꝯgregandi: ⁊ ita illuminare nobis lumē ſcientie poterimus. Quē ordinē etiā pſalmigraphus tenere debere decernit:dicens: Beati īmaculati in via qͥ ambulant in lege dn̄i: beati qui ſcrutant̉teſtimonia eius. Non em̄ pͥus dixit:Beati qui ſcrutant̉ teſtimonia eiꝰ:⁊ poſtea intulit: Beati immaculati īvia: ſed pͥus inquit: Beati īmaculati in via: per hoc euidenter oſtendēsneminē recte poſſe ad ꝑſcrutāda deiteſtimonia ꝑuenire: niſi priꝰ ꝑ actualem conuerſationē in via chriſti īmaculatus incedat. Hi ergo quos dixi-
ſtis nō iſtaꝫ quā immūdi habere nō ꝓeoipoſſunt: ſed pſeudonymon: hoc ē: fal gtruuuſi noīs ſcientiā poſſidēt. de qua beatus Apl̓s: O inquit timothee depo 4oſitū cuſtodi: deuitans ꝓphanas vo Lio.cū nouitates: ⁊ oppoſitiones falſi no &oœpminis ſcientie: qd̓ in greco dicitur: ta τ1 beſanti theſeiſtes p̄ſeudonymi gnoſe ge ignis. De iſtis ergo qui imagine quan Tudam ſcientie vident̉ acquirere: vel d̓his qui cū ſacroꝝ voluminū lectioniac memorie ſcripturarū diligent̓ inſi dlroyoſtant: carnalia tamē vitia non relin 0vquūt: in Prouerbijs elegāter exprimit̉: Sicut inauris aurea in naribusſuis: ita mulieris male morate ſpecies. Quid em̄ prodeſt quēpiā ornamentū eloquioꝝ celeſtiū ⁊ illam precioſiſſimā ſcripturarū ſpeciē conſeqͥſi eā lutulentis operibus vel ſenſibꝰinherendo quaſi immūdiſſimā terrāſubigendo confringat: aut cenoſis libidinū ſuaꝝ polluat volūtabris. Fiet enī vt id qd̓ recte vtentibꝰ decorieē ꝯſueuit: n̄ ſolū iſtos ornare n̄ poſſit: verū etiā maioris ceni colluuioneſordeſcat. Ex ore enī peccatoris noneſt pulchra laudatio. Cui dicit̉ ꝑ ꝓphetam: Quare tu enarras iuſticiasmeas: ⁊ aſſumis teſtamētū ꝑ os tuū?De huiuſmodi aīabus: que nequaꝙͣſtabiliter timorē dn̄i poſſidentes: dequo dicit̉: Timor dn̄i diſciplina ⁊ ſapientia eſt: ſcripturarū acquirere ſenſum de iugi eaꝝ meditatione conantur: ſatis ꝓprie in Prouerbijs memoratur: Vt quid fuerunt diuitie īſipienti? Poſſidere enī ſapientiā excors nō poterit. Intantū vero ab ila eruditiōe ſeculari que carnaliumvitioꝝ ſorde polluit̉: vera hec ⁊ ſpiritalis ſcientia ſubmouet̉: vt eam innōnullis elinguibus ac pene illiteratis ſciamus nonunꝙͣ mirabiliter viguiſſe. Qd̓ in apl̓is multiſqꝫ etiā ſanctis viris euidentiſſime comprobat̉:qui nō inani foliorū dilatabant̉ luxuria: ſed veris ſpiritalis ſcientie fructibꝰ currabant̉. De qͥbus ⁊ in Acti-
Psͣ .118
Sap̄. 1.
Oſee. 4.
Hiere. 5
protꝭ. 11
a prou̓. 1
YpedorV6prou̓ .1
Psͣ. 4