Colla. XIIII. abbatis Neſterotis
Ermanus: Ad hec ego occulg Ita primū compūctione ꝑmo-tus: ac deinde grauiter īgemiſcēs: hec inquā oīa que copioſiſſimedigeſſiſti: maiora mihi intulerūt deſperationis augmenta ꝙͣ hactenusſuſtinebā. Quippe cui p̄ter illas generales aīe captiuitates: quibus nōdubito infirmos quoſqꝫ pulſari extrīſecus: ſpeciale impedimentū ſalutisaccedit: per illā quā tenuiter videorattigiſſe noticiā literarū: in qua meita vel inſtantia pedagogi: vel cōtinue lectionis macerauit intentio: vtnūc mens mea poeticis velut illis infecta carminibus: illas fabularū nugas hiſtoriaſqꝫ belloꝝ quibus a pauulo primis ſtudioꝝ imbuta eſt rudimentis: oratiōis etiā tēpore meditetur: pſallentiqꝫ vel ꝓ peccatoꝝ īdulgentia ſupplicanti: aut impudēs poematū memoria ſuggerat: aut quaſibellantiū heroū ante oculos imagoverſet̉: taliūqꝫ me phātaſmatū imaginatio ſemꝑ illudēs: ita mentē meāad ſuꝑnos ītuitꝰ aſpirare nō patit̉vt qͦtidianis fletibꝰ n̄ poſſit expelli.Reſponſio quo ꝑacto memoriam eorum poſſimꝰ abluere:Ca. XIII.Eſteros: De hacip̄are vndon Vtibi purgationis maxima naſcitur deſperatio: citū ſatis atqꝫ efficax remediū poterit oboriri: ſieandē diligentiā atqꝫ inſtantiā quāte in illis ſecularibus ſtudijs habuiſſe dixiſti: ad ſpiritaliū ſcripturarumvoluerꝭ lectionē meditationēqꝫ trāſferre. Neceſſe eſt enī mentē tuaꝫ tādiu illis carminibus occupari: qͣꝫdiuſibi aliqua que intra ſemetipſam recolat: ſimili ſtudio ⁊ aſſiduitate conquirat: ac ꝓ illis īfructuoſis atqꝫ terrenis: ſpiritalia atqꝫ diuina ꝑturiat.Quę cuꝫ ꝓfunde alteqꝫ ꝯceperit: atqꝫ in illis fuerit enutrita: vel expellipriores ſenſim poterūt vel penitusaboleri. Uacare em̄ cūctis cog
onibus humana mens nō poteſt: etideo ꝙͣdiu ſpūalibus ſtudijs nō fuerit occupata: neceſſe eſt eaꝫ illis queprideꝫ didicit implicari. Ꝙdiu em̄nō habuerit quo recurrat: ⁊ indefeſſos exerceat motus: neceſſe eſt vt adilla quibus ab infantia imbuta ē collabat̉: eaqꝫ ſemꝑ reuoluat: que lōgovſu ac meditatiōe ꝯcepit. Vt igiturhec in te ſcientia ſpiritalis ꝑpetua ſoliditate roboret̉: nec ea iā tēporarieꝑfruaris: ſicut illi qui eā nō ſuo ſtudio: ſed aliena relatiōe ꝯtingunt: etvelut aerio: vt ita dixerim: odore ꝑcipiūt: ſed vt ſenſibus tuis inuiſcerata quodāmō ⁊ ꝑſpecta atqꝫ palpatacondat̉: illud oī obſeruantia cuſtodire te cōuenit: vt etiā ſi ea que optime noſti: forte audieris in collationeꝓferri: nō ex hoc ꝙ tibi iā nota ſint:aſpernāter faſtidioſeqꝫ ſuſcipias: ſedea cordi tuo illa auiditate cōmēdes:qua debēt deſiderabilia ſalutis verba: vel auribus noſtris indeſinenterinfundi: vel de noſtro ore iugiter ꝓferri. Quāuis em̄ adhibeat̉ ſanctaruꝫ rerum crebra narratio: nunꝙͣ tamen aīe ſitim vere ſcientie ſuſtinēti:ſatietas generabit horrorē: ſed ea qͦtidie velut noua ac deſiderata ſuſcipiens: quāto frequētius hauſerit: tāto auidiꝰ vel audiet vel loquet̉: ⁊ cōfirmationē potiꝰ ꝑcepte ſciētie ex eorū repetitōe: ꝙͣ vllū ex frequenti capiet collatione faſtidiū. Euidens nāqꝫ eſt tepide ac ſuꝑbe mētis indiciū:ſi verboꝝ ſalutariū medicinā: qͣꝫuisſtudio nimie aſſiduitatis ingeſtā: faſtidioſe negligenterqꝫ ſuſcipiat. Anma em̄ que in ſatietate eſt: fami illudit: aīe aūt egēti etiaꝫ amara dulciavident̉. Si itaqꝫ hec diligēter excepta: ⁊ in receſſu mentis cōdita: atqꝫindicta fuerint taciturnitate ſignata: poſtea vt vina quedā ſuaue olentia: ⁊ letificātia eor hoīs: cū ſenſuūcanicie ⁊ patientie fuerint vetuſtatedecocta: cū magna ſui fragrantia devaſę tui pectoris proferent̉: ⁊ tanꝙͣ
prob̓ .25