Neſterotis de ſpiritali ſcientia.
xiij Reſponſio quo pacto memoriam eoꝝ poſſimꝰ abluere.xiiij Ꝙ immunda aīa neqꝫ tradereneqꝫ percipere poſſit ſcientiam ſpiritalem.xv Obiectio de eo ꝙ multi immūdi ſcientiā habeāt: ⁊ ſanctinon habeant.xvi Reſponſio ꝙ mali ſcientiā veram habere nō poſſint.xvij Quibus ratio perfectionis dexviij Quibus de cauſis ſpiritalisbeat aperiri.doctrina infructuoſa ſit.xix Ꝙ plerumqꝫ etiā indigni gratiam ſalutiferi ſermonis accipiant.Explicit annotatio capitulorum.Incipit collatio prima Abbatis neſterotis de ſpiritaliſcientia.De verbis abbatis neſterotis de religioſorum ſciētia:a.Ponſionis noſtre ⁊ itinerisordo cōpellit: vt abbatis Neſterotis preclari in omībus ſummeqꝫ ſcientie viri inſtitutio ſubſequatur.Qui cū ſacraꝝ ſcripturarū nos aliqͣmemorie cōmendaſſe: ⁊ eoꝝ intelligentiā deſiderare ſenſiſſet: talibꝰ notadorſus eſt verbis: Multa quidē ſcientiaꝝ in hoc mūdo ſunt genera: tāta ſiquideꝫ eaꝝ quanta ⁊ artiū diſciplinarūqꝫ varietas eſt. Sed cū oēs:aut oīno inutiles ſint: aut p̄ſentis tātum vite cōmodis ꝓſint: nulla eſt tamen que nō habeat ꝓpriū doctrineſue ordinē atqꝫ rationeꝫ: per quā abexpetentibus poſſit attingi. Si ergoille artes ad inſinuationeꝫ ſui certis
ac ꝓprijs lineis dirigūt̉: qͣnto magꝭreligiōis nr̄e diſciplina atqꝫ ꝓfeſſio:q̄ ad contēplanda inuiſibiliū ſacramentorū tendit arcana: nec p̄ſentisqueſtus: ſed eternoꝝ retributionē expetit p̄mioꝝ: certo ordine ac rationeſubſiſtit. Cuius quidē duplex eſt ſcientia. Prima practice: id eſt actualis que emendatione moꝝ: ⁊ vitiorūpurgatione perficit̉: altera theoretice: id eſt que in contemplatione diuinarū rerum ⁊ ſacratiſſimoꝝ ſenſuuꝫcognitione conſiſtit.De app̄hendēda ſpiritaliūrerū cognitiōe: Ca. II.Uiſqͥs igit̉ ad hanc theoreticēq voluerit ꝑueuire: neceſſe ē vtomni ſtudio atqꝫ virtute actualē primū ſcientiā ꝯſequat̉. Naꝫhec practice abſqꝫ theoretice poſſideri poteſt: theoretice ꝟo ſine actualioīmodis app̄hendi nō poteſt. Gradus em̄ quidam ita ordinati atqꝫ diſtincti ſunt: vt hūana humilitas poſſit ad ſb̓lime ꝯſcēdere: qͥ ſi inuicē ſibiea qua diximus ratiōe ſuccedāt: poteſt ad altitudinē ꝑueniri: ad quā ſb̓lato primo gradu nō poteſt tranſuolari. Fruſtra igit̉ ad ꝯſpectū dei tēdit: qui vitioꝝ cōtagia nō declinat.Spūs nāqꝫ dei effugiet fictū: nec habitabit in corꝑe ſubdito peccatis.Ꝙ actualis ꝑfectio duplici rōne ſubſiſtat:Ca. III.Ec aūt actualis ꝑfectio duplih Ici rōne ſb̓ſiſtit̉. Nā pͥmus eiꝰImodus eſt: vt oīm natura vitioꝝ ⁊ curatiōis rō cognoſcat̉. Secundus vt ita diſcernatur ordo virtutū: earumqꝫ perfectione mens noſtra formetur: vt illis non iam velutcoacta: ⁊ qͣſi violēto imꝑio ſubiectafamulet̉: ſed tāqͣꝫ naturali bono delectet̉ atqꝫ paſcat̉: ⁊ arduā illā atqꝫanguſtā viam cū oblectatiōe cōſcendat. Quo em̄ modo: vel virtutū rō-
2
Sap̄. 1