Col. XIII. abbatis Cheremonis

exercere. Credentē nāqꝫ ꝙ ad emundationē lepre ſue volūtas chriſti ſufficeret: ſolo volūtatis ſue curauit aſſenſu: dicēs: Volo: Mūdare. Alteridep̄canti: vt adueniens ꝑ impoſitionē manus ſue defunctā filiā ſuſcitaret: ingreſſus domū eius: eodē mō qͦille ſperauerat: id qd̓ rogabat̉ indulſit. Alij credenti ſummā ſalutis ī verbi eius p̄ceptione ꝯſiſtere: ac reſpondenti: Dic tantū verbo ⁊ ſanabiturpuer meus. ꝑ ſermonis imperiū reſolutos artꝰ priſtino robore ſolidauit:dicens: Uade ⁊ ſicut credidiſti fiat tibi. Alijs de tactu fimbrie eiꝰ ſperātibus medicinā: vbertim ſanitatis dona largitus eſt. Alioꝝ morbis medelam rogatus indulſit. Alijs ſpontaneā p̄ſtitit medicinā. Alios hortatꝰeſt vt ſperarēt: dicēs: Vis ſanꝰ fieri.Alijs nō ſperātibꝰ vltro ingeſſit auxiliū. Alioꝝ deſideria priuſ ꝙͣ volūtati eoꝝ ſatiſfaceret: explorauit dicēſ:Quid vultis vt faciā vobis? Alij ignoranti viā qua id qd̓ ꝯcupierat obtineret: benignꝰ oſtēdit: Si credideris inquiens: videbis gloriā dei. Inter alios ita virtutē curationū affluenter effudit: vt de eis euāgeliſta cōmemoret: Et curauit om̄es lāguidoseoꝝ. Inter alios ꝟo immenſa illa beneficioꝝ chriſti abyſſus ita obturataeſt vt dicat̉: Et nō poterat īter illosieſus facere virtutes ꝓpter incredulitatē illoꝝ. Et ita largitas dei ẜm capacitatē hūane fidei etiā ip̄a formatur: vt huic quidē dicat: Scd̓m fideꝫtuā fiat tibi. illi vero: Uade: ⁊ ſic̄ credidiſti fiat tibi. alij aūt: Fiat tibi ſic̄vis. Et rurſum alteri: Fides tua ſaluū te fecit.De gratia dei eo ꝙ humāęfidei tranſcendat anguſtias:Ca. XVI.Emo aūt eſtimet hec a nobisn Vob hoc fuiſſe prolata: vt nitamur aſtruere ſummā ſalutis īnoſtre fidei diciōe ꝯſiſtere: ẜm qͦrun-

dam ꝓphanā opinionē: qͥ totū libero arbitrio deputātes: gratiā dei diſpenſari ẜm meritū vniuſcuiuſqꝫ deſniūt. Sed abſoluta plane ꝓnūciamꝰſentētia: etiā exuberare gratiā dei ettranſgredi interdū hūane infidelitatis anguſtias. Qd̓ in illo euāgelicofactū fuiſſe regulo reminiſcimur: quidū facilius credit egrotantē filiū ſuūpoſſe curari: ꝙͣ mortuū ſuſcitari: preſentiā dn̄i feſtinus implorat: dices:Dn̄e deſcēde priꝰ ꝙͣ moriat̉ filiꝰ meus. Cuius infidelitatē licet his ſermonibꝰ chriſtꝰ arguerit: Niſi ſigna ⁊ ꝓdigia videritis nō creditis: tamē noẜm infirmitatē fidei eius gratiaꝫ ſuediuītatꝭ exercuit: nec p̄ſentia corꝑali quēadmodū ille crediderat: letaleſfebriū morbos: ſꝫ verbo ſue poteſtatis excluſit: dicens: Uade filius tuusviuit. Quā ſuperabūdantiā gratie:etiā in illiꝰ paralytici curatione dn̄mlegimꝰ effudiſſe: cuꝫ ei languoris ſuitantū quo corpus fuerat reſolutū remedia poſcenti: aīe prius ingerit ſoſpitatē: dicēs: Cōſtans eſto fili: dimittūtur tibi peccata tua. Poſt qd̓ noncredētibus ſcribis poſſe eū remitterehūana peccata: ad ꝯfundendā incredulitatē eoꝝ: etiā mēbra eius paralyſeos valitudine reſoluta: poteſtatisſue ſermone reſtrinxit: dicens: Quidcogitatis mala in cordibus veſtris?Quid ē faciliꝰ dicere: Remittūtur tibi peccata: aut dicere: Surge ⁊ ambula? Vt ſciatis autē qꝛ filius hoīs poteſtatē habet in terra dimittēdi peccata: tūc ait palytico: Surge ⁊ tollelectū tuū: ⁊ vade in domū tuā. Sil̓rauteꝫ in illo qͥ triginta ⁊ octo annosiuxta natatorie crepidinē fruſtra decumbēs: de aque illius motu ſperauerat medicinā: munificentiā vltroneelargitatis oſtendit. Nā cū volēs eūad ſalutis remedia ꝓuocare dixiſſetei: Uis ſanus fieri? Cūqꝫ ille de hūani adiutorij inopia quereret̉ ac diceret: Hoīem nō habeo vt cuꝫ turbatafuerit aqua: mittat me in piſcinā. īcre

Eiuſde.Eiuſdē. 8Eiuſd̓. 15marci. 10

Eiuſd̓ 13.

math̓. 14

Ioh̓ .11.

Eiuſdē. 9

Eiuſdē. 9

matth̓. 8.

Eiuſdē. 8

Ioh̓. 5.

Ibidem

ī matih̓. 5.

Ioh̓ .4.

3Iob̓. j.