De protectione dei.
mundi rectores tenebraꝝ haꝝ: cōtraſpiritalia nequicie in celeſtibus. Cūvero ſubiungit: Fidelis autē deus qͥnō permittit vos temptari ſupra idqd̓ poteſtis: nō vtiqꝫ optat ne eoſdominus temptari permitteret: ſꝫ ne ſupra id qd̓ ſuſtinere poterāt: temptarent̉. Illud em̄ indicat humani arbitrij facultatē: hoc vero domī gratiaꝫtemptationū luctamina moderantisoſtendit. In his igit̉ oībus approbatur ita ſemꝑ diuinā gratiā arbitriumhominis incitare: vt illud nō in om̄ibus taliter ꝓtegat ac defēdat: vt nōetiā proprijs euꝫ conatibus cōgrediaduerſū ſpiritatales faciat inimicos:in qͥbus vel gratiā dei victor: vel infirmitatē ſua ſuperatus intelligat: ⁊ita diſcat nō de ſua fortitudine ſed d̓diuino ſemper ſperare ſuffragio: atqꝫad ſuū iugiter recurrere protectore.Et vt hoc non noſtra coniectura: ſedeuidentioribus adhuc ſcripture teſtimonijs approbetur: illud qd̓ in ieſunaue legitur retractemus: Has inqͥtgentes dimiſit dominus: ac diſperdore noluit: vt in eis experiretur iſraelem: vtrum cuſtodiret mandata domini dei ſui: vt haberent conſuetudinē cū hoſtibus p̄liandi. Et vt incomparabili creatoris nr̄i clemētie mortale aliquid: nō pro equalitate pietatis: ſed ex aliqua indulgētie ſimilitudine comparemus: ſi nutrix pia atqꝫſollicita diu ſinu paruulum geſtat: vtquandoqꝫ ingredi doceat: ⁊ primuꝫquidē euꝫ reptare permittit: dehincerectum vt alternis paſſibus innitatur: dextre ſue virtute ſuſtentat: atmox paululum derelictum: ſi titubātem viderit: protinus apprehendit:nutantem ſuſcipit: lapſum erigit: etvel arcet a caſu: vel etiaꝫ decidere leuiter ſinens: eleuat poſt ruinam: Cuꝫautem eum ad puericiam vel adoleſcentie ac iuuentutis perduxerit robur: quedam etiam pondera vel labores quibus non opprimatur: ſedexerceatur iniungit: ⁊ cum emulis do
certare permittit: quanto magis celeſtis ille omniū pater nouit: quem ſinū gratie ſue geſtet: ⁊ queꝫ libere voluntatis arbitrio in conſpectu ſuo exerceat ad virtutem: ⁊ tamē adiuuatlaboranteꝫ: exaudit vocantē: non relinquit querentem: eripit de periculo interduꝫ etiā neſcientem.De multiplici vocationumgratia:Ca. XV.Er que etiam euidenter oſtenp ditur inſcrutabilia eē iudiciadei ⁊ inueſtigabiles vias eiꝰ:quibus ad ſalutem humanum attrahit genus. Quod etiam euangelicarum vocationū exemplis poſſumusapprobare. Andream nanqꝫ ac Petrum ceteroſqꝫ apoſtolos: nihil d̓ ſalutis ſue remedio cogitantes: ſpontanea gratie ſue dignatiōe prelegit.Zacheum ad conſpectum ſe dominifideliter extendentem: ⁊ exiguitatemſtature ſue ſycomori celſitudine ſubleuantem: non ſolum ſuſcipit: verūetiam benedictione cohabitationisilluſtrat. Inuitum ac repugnantemattrahit paulum. Alium ita precepitſibi inſeparabiliter inherere: vt ei poſtulāti breuiſſimas pro ſepultura patris non concedat inducias. Cornelio precibus ⁊ elemoſynis iugiter inſiſtenti: velut remunerationis vicevia ſalutis oſtenditur: eiqꝫ angeli viſitatione precipitur: vt accerſiens petrum verba ſalutis ab eo: quibꝰ vnacum omnibus ſuis ſaluaretur: agnoſcat. Et ita multiformis illa ſapientia dei ſalutem hominum multipliciatqꝫ inſcrutabili pietate diſpēſat: acẜm capacitatem vniuſcuiuſqꝫ gratiam ſue largitatis impertit: vt ipſasqͦꝫ curationes non ẜm vniforme maieſtatis ſue potentiā: ſed ẜm mēſurāfidei in qua vnūquēqꝫ repperit: velſic̄ vnicuiqꝫ ip̄e partitus ē: maluerit
t 4
1. Fo. 10.
Iudicꝭ.
Actꝭ .10.
matth̓. 8.
Actij. 9
Lucꝭ .19.
matth̓. 4