Collatio decima abbatis Iſaac
bus primū firmiſſime collocatꝭ: poſthec ſuꝑpoſita extollant̉ ꝑfectiōis excelſa faſtigia. Cuius hec eſſe pͥncipiatenuiter ſuſpicamur: vt primū nouerimus qua meditatiōe teneat̉ vel cogitet̉ deus. Deinde hāc eandē quecūqꝫ eſt materiā quēadmodū valeamus īmobiliter cuſtodire: qd̓ etiamnō ambigimus culmē totius ꝑfectionis exiſtere. Et idcirco quādam memorie huius materiā qua deus mente concipit̉ vel perpetuo teneat̉ nobis cupimus demōſtrari: vt eā p̄ oculis retentātes cuꝫ elapſos nos ab eadem ſenſerimꝰ: habeamus in ꝓmptuquo reſipiſcētes ilico reuertamur: acreſumere illā ſine vlla circuitus mora ⁊ inqͥſitiōis difficultate poſſimꝰ.Euenit nāqꝫ vt cū de theorijs ſpiritalibꝰ euagati ad noſmetipſos velutde letali ſopore cōuertimur: ⁊ tanqͣexpergefacti materiā querimus quaillā que obruta ē ſpiritalē memoriāreſuſcitare poſſimus: retardati ip̄iusinquiſitiōis mora: pͥus ꝙͣ reperiameam a noſtro conatu iterū deuoluamur: ⁊ anteqͣꝫ ſpiritalis quidā pariatur intuitus: cōcepta cordis enaneſcat intentio. Quā cōfuſionē idcirconobis accidere ſatis certū eſt: qꝛ ſpeciale aliquid p̄ oculis ꝓpoſitū velutformulā quādam ſtabiliter nō tenemus: ad quā poſſit vagus animꝰ poſtmultos anfractꝰ ac diſcurſus variosreuocari: ⁊ poſt longa naufragia velut portū quietis ītrare. Itaqꝫ ſit vthac igͦratione ac difficultate mēs iugit̓ p̄pedita: errabūda ſemꝑ ⁊ velutebria ꝑ diuerſa iactet̉: ⁊ ne illud quidem qd̓ caſu potius qͣꝫ induſtria ſibimet occurrerit ſpiritale diu ac firmit̉teneat: dum aliud ex alio ſemꝑ recipiens: ſicut ītroitus eoꝝ atqꝫ pͥncipia:ita etiā finē diſceſſūqꝫ nō ſentiat.Reſpōſio de efficacia intellectus qui ꝑ experientia colligitur: Capi. IX.Saac: Inquiſitio veſtra tamminuta atqꝫ ſubtilis proxime
puritatis p̄ſignat indicium. Nec cm̄de his ſaltem interrogare: nō dicamintro aſpicere atqꝫ diſcernere qͥſpiamp̄ualebit: niſi quem diligēs ⁊ efficaxmentis induſtria ac ſollicitudo ꝑuigil ad ꝑſcrutandā iſtarū ꝓfunditatem ꝓuexerit queſtionū: caſtigateqꝫvite iugis intentio ꝑ exꝑientiā fecerit actualem: attēptare puritatis huius limina ianuaſqꝫ pulſare. Et idcirco qm̄ video vos: non dicā ꝓ foribꝰorationis illius vere de qua diſſerimus aſtitiſſe: ſed ipſis quodāmodoexꝑientie manibus penetralia eius ⁊interiora palpare: ⁊ quedā membraiamiamqꝫ cōtingere: nec me laboraturū credo: vt iam intra aulam quodāmodo ip̄ius oberrantes in abditaquoqꝫ inquātū dn̄s direxerit introducā: nec vos ad introſpicienda hecque demōſtranda ſunt vllo difficultatis obſtaculo retardādos. Proximus em̄ cognitioni eſt qͥ quid inquirere debeat prudēter agnoſcit: nec aſcientia longe eſt qui cepit intelligere quid ignoret. Et idcirco nō vereornotā ꝓditionis vel leuitatis incurrere: ſi ea que in ſuꝑiore tractatu deꝑfectione orationis diſſerens diſputatiōi ſubtraxerā: ꝓpalauero: quoꝝvirtutem vobis in hoc exercitio acſtudio collocatis: etiam ſine miniſterio noſtri ſermonis ꝑ dei gratiā arbitror fuiſſe reſerandā.De inſtitutiōe orationis ꝑpetuę: Capi. X.Uapropter ẜm illam inſtitu¶q Itionē quā paruuloꝝ eruditioni prudētiſſime cōparaſtis:qui al̓s elementoꝝ traditionē primūp̄cipere nō poſſunt: nec eoꝝ vel agnoſcere lineas: vl̓ intrepida manu queunt deſcribere characteres. qͣꝫ pro typis quibuſdā ⁊ formulis cere diligeter imp̄ſſis: effigies eoꝝ expͥmere cōtemplatione iugi ⁊ quotidiana imitatione cōſueſcant: huiꝰ quoqꝫ ſpiritalis theorie tradenda vobis eſt formula: ad quā ſemꝑ tenaciſſime vr̄m