Collatio nona abbatis Iſaac
pſalmi ipſius nō ſolū textus ſed etiātitulus euidēter oſtendit: qui ex ꝑſona pauꝑis illius de quo in euāgeliodicit̉: Beati pauꝑes ſpiritu: qm̄ ip̄orū eſt regnū celoꝝ. ita deſcrbit̉: Oratio pauperis cum anxiatus fuerit: etcoram deo effuderit precē ſuam. Abhis ergo lachrymis multū diſtāt illeque obdurato corde de ſiccis oculisexprimunt̉: quas ſcꝫ nō penitꝰ infructuoſas eſſe credamꝰ: bono em̄ ꝓpoſito earum attemptat̉ emiſſio: ab hisp̄ſertim qui necdū vel ad ſcientiā ꝑuenire ꝑfectam: vel priſtinoꝝ ſeu preſentiū vitiorum potuerūt ad purumlabe mundari.De eo ꝙ elici non debeantlachryme quādo nō ſpontanee ꝓferunt̉: Ca. XXX.KBhis tamē qui in affectu iātrā ſiere ꝟtuttū: nequaqͣꝫ debet hoc modo extorqueri ꝓfuſio lachrymaꝝ: nec exterioris hoīsmagnopere affectandi ſunt fletus: qͥetiā ſi fuerint vtcunqꝫ ꝓducti: nunqͣꝫꝑtingere ad illā ſpontanearū lachrymarū poterunt vbertatem. Magisem̄ ſupplicantis animū ſuis conatibus diſtrahētes: humiliabūt atqꝫ adima demergent: ⁊ ab illa celeſti ſublimitate deponēt: in qua attonita mēsorantis indeclinabilit̓ debet eſſe defixa: eamqꝫ compellent precū ſuarūintentiōe laxata: erga ſteriles ⁊ coacticias lachrymarū guttulas egrotare.Sentētia abbatis Antonijſuper orationis ſtatu:Capl̓. XXXI.T vt oratiōis vere ꝑcipiatisaffectū: nō meā vobis ẜ beati antonij ſententiā ꝓferam.Quē ita nōnunqͣꝫ in oratiōe nouimus ꝑſtitiſſe: vt eodē in exceſſu mentis frequēter orante: cum ſolis ortuscepiſſet infundi: audierimus eum inferuore ſpiritus ꝓclamantē: Quidme impedis fol: qui ad hoc iam ori-
ris: vt me ab huiꝰ veri lumīs abſtrahas claritate? Cuius etiā hec quoqꝫeſt ſuꝑ or̄onis fine: celeſtis ⁊ plus ꝙͣhumana ſententia: Nō eſt inquit ꝑfecta oratio in qua ſe monachus velhocipſum quod orat intelligit. Et vtnos quoqꝫ ẜm menſuram tenuitatisnoſtre huic admirā de ſententie ſuꝑadijcere aliquid audeamꝰ: orationisque exaudit a domino inquātū experti ſumus: indicia ꝓferemus.De exauditionis indicio:Capl. XXXII.Um orantes nos nulla intercpellauerit heſitatio: et fiduciam petitiōis noſtre quadādeſperatione deiecerit: ſed obtinuiſſenos hora ipſa oratiōis effuſione qd̓poſcimus: ſenſerimꝰ: nō ambigamuspreces noſtras ad deū efficaciter penetraſſe. Tantū enim quis exaudiriatqꝫ obtinere merebit̉: quātū vel inſpici ſe a deo: vl̓ deū crediderit poſſep̄ſtare. Irretractabilis nāqꝫ eſt dn̄inoſtri illa ſentētia: Quecūqꝫ orātespetitis: credite qꝛ accipietis ⁊ venient vobis.Obiectio ꝙ prędictę exauditionis fiducia tm̄ ſanctiscōueniat: Ca. XXXIII.Ermanus: Hanc exauditiōisg ꝯfiduciā nimirū de cōſcientiepuritate credimus emanare.Ceterū nos quoꝝ cor adhuc peccatorū ſpina cōpungit: quēadmodū eamhabere poſſumus nullis patrocinātibus meritis: quibus exaudiendasorationes noſtras fiducialiter p̄ſumamus.Reſponſio de diuerſis exauditionum cauſis:Capl̓. XXXIIII.Saac: Diuerſas exauditionūcauſas eſſe ẜm auimaꝝ diuerſum ac variū ſtatū euāgelicaſiue ꝓphetica teſtant̉ eloquia. Habes em̄ in duoꝝ cōſenſione fructū exauditionis dominica voce ſignatum:
Mat. 5.
Marci