Druckschrift 
De institutis coenobiorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De principatibus

Secunda ꝓpoſitio de diuerſitate nequitiaꝝ cęleſtiCapͣ. II.um:Ermanus: Un̄ queſumꝰta varietas adu̓ſariaꝝ pote Sſtatū ꝯtra hoīem ac diuerſitas iſta ꝓceſſit: quas btūs apl̓us itadinumerat: eſt nobis colluctatio aduerſus carnē ſanguinē: ſꝫ aduerſus pͥncipatꝰ ptātes: aduerſusmūdi rectores tenebraꝝ harū: cōtraſpiritalia neqͥtie in celeſtibꝰ. Et ite: Neqꝫ āgeli: neqꝫ pͥncipatꝰ: neqꝫvirtutes: neqꝫ creatura alia poteritnos ſeꝑare a charitate dei que eſt inchriſto ieſu dn̄o nr̄o. Un̄ ergo tantamalicie diuerſitas emula nob̓ emerſit; An ad hoc ptātes iſtas a dn̄oditas eſſe credendū eſt: vt his cōtrahominem gradibus atqꝫ ordinibusmilitarentur?Reſpōſio de ml̓tiplici eſcaſcripturaꝝ ſanctarum:Capitulū. III.Erenꝰ: Diuinaꝝ ſcripturaꝝanctoritas: de his in quibusnos voluit erudire: q̄daꝫ taꝫlucide etiā his acumē īgenij minꝰpoſſidēr: euident̓ effata ē: vt ſolūnulla occultioris ſenſus obſcuritatevelent̉: ſꝫ nec vllo quidē patrocinioīterp̄tatiōis indigeāt ī ſuꝑficie vocac lr̄e ſuos intellectꝰ ac ſnīas p̄ferētia: q̄dā ꝟo ita ꝯtecta: qͥbuſdā obſcurata myſterijs edidit: vt in eorūdiſcuſſiōe et intellectu īmenſū nobiſexercitij campū ac ſollicitudīs reſeruarēt. Quā multas ob cās deumdiſpēſaſſe manifeſtū ē: primū ne ſacramēta diuina nullū hn̄tia ſpirital̓intellectꝰ velamen obductū: cūctishoībꝰ .i. fidelibꝰ qͣꝫ ꝓphanis eqͣli ſcīa noticia paterēt̉: hoc int̓inertes ac ſtudioſos nulla eſſet ꝟtutis prudētieqꝫ diſtātia: vt etiā inter ip̄os domeſticos fidei intellectuū ſpacia corā eis īmēſatendūt̉:

eſſet in qͥbꝰ deſidioſoꝝ argueret̉ignauia: diligētia ſtudioſoruꝫ: acpuritas cordis eoꝝ mētiſqꝫ īduſtriaꝓbaret̉. Ideoqꝫ ſatis ꝓprie ſcriptura diuina agro optīo ac fertiliꝑat̉: ml̓ta gignat ac ꝓferat quead hoīm victū ſine aliqͣ ignis coction ꝓficiāt: q̄dā niſi pͥus flāme calore mitigata atqꝫ mollita oēm aſperitatē ſue depoſuerīt cruditatꝭ: velincōgruā erūt vſibꝰ hūanis vel noxia. Nōnulla ꝟo ita in vtrūqꝫ aptanaſcunt̉: vt nec incocta ſua cruditate diſpliceāt vel offendāt: tn̄ igniscalore lenita ſalubriora reddantur.Plura qͦꝫ ad eſcā tm̄mō irrōnabilium iumētoꝝ aīaliū mitiū: vel feraꝝ ſeu volatiliū oriunt̉ vſū: cibishoīm mīme ꝓfutura: etiaꝫ in ſuaaſꝑitate manētia abſqꝫ vlla ignisfectiōe vitalē iumētis ꝯferūt ſaturitatē. Quā rōeꝫ ſatis euidēter aſpicimꝰ ī hoc vberrimo ſpiritaliū ſcripturaꝝ ꝑadiſo ꝯtineri: in ita quedāſignificatiōe lr̄e plana ac luculēta reſplēdent: vt ſublimiore interp̄tatione egeāt: ſimplici tm̄ littere ſo abūde paſcāt ac nutriāt audientes: vt ē illud: Audi iſrl̓ dn̄s deꝰ tuus deꝰ vnꝰ ē. Et: Diliges dn̄m deuꝫtuū ex toto corde tuo: ex tota aīatua: ex tota virtute tua. Quedamaūt ſi allegorie explanatiōe extenuata fuerint: ſpiritalis ignis examinatiōe mollita: nullo ad ſalutarē interioris hoīs cibū ſine corruptiōis labe ꝑueniēt: magiſqꝫ ex eoꝝꝑceptiōe leſio qͣꝫ vtilitas aliqͣ ſubſequat̉: vt ē illd̓: Sit lūbi vr̄i p̄icincti lucerne ardētes. Et: Qui non hꝫgladiū vēdat tunicā ſuā emat ſibigladiū. Et: Qui acciꝑit crucē ſuā ſequitur me: eſt me dignꝰ. Qd̓quidā diſtrictiſſimi monachoꝝ: habētes quidē zelū dei ſed ẜm ſciētiā: ſimpliciter intelligentes: fecerūtſibi cruces ligneas: eaſqꝫ ingiter hūeris circūferētes: edificatiōem ſedriſū cūctis vidētibꝰ iutulerūt. Nō-

Iph̓. 6

Ro. 8.

Deut̓. 6.Ibidem.

Luce. 12.Ęiuſd̓. 22

matth̓. 10