Colla. vl. abbatis Theodori
lis qui male oꝑibus abutunt̉ inutiles ſunt atqꝫ incōmode: ⁊ occaſioneꝫpeccati mortiſqꝫ concīnant.Ꝙ malū nulli īuito ab aliopoſſit inferri:Ca. IIII.As itaqꝫ diuiſiones fixas atqꝫ īmobiles retinētes: ſcienteſqꝫ nihil eſſe bonū niſi vir-tutē ſorā: que ex timore dei ac dilectione deſcendit: nec malū quicqͣꝫ eēniſi peccatū ſolū ⁊ ſeꝑationē a deo:diligenter nunc diſcutiamꝰ: vtꝝ devnqꝫ ſanctis ſuis: aut ꝑ ſe: aut ꝑ aliūquēpiā inferri ꝑmiſerit malū: qd̓ ſine dubio nuſqͣꝫ oīno reperies. Necem̄ potuit aliqn̄ cuiqͣꝫ nolēti ac reſiſtenti malū peccati alter inferre: niſi illi ſoli qui illud in ſeſe cordis ignauia ⁊ corrupta volūtate ſuſcepit.Deniqꝫ cū beato iob diabolus adhibitis vniuerſis neqͥtie ſue machinismalū hoc peccati voluiſſet inferre:ac nō ſolū cūctis euꝫ facultatibꝰ ſpoliaſſet: veꝝetiā poſt illū de morte ſeptē filioꝝ tam atrocē tanqͣꝫ īſperatū orbitatis dolorē: vulnere euꝫ peſſimo a capitis vertice vſqꝫ ad plantā pedū: ⁊ intolerandis cruciatibusoneraſſet: nequaqͣꝫ ei peccati maculam quiuit infligere: quia in cunctisīmobilis perſeuerās: nullū blaſphemie accōmodauit aſſenſum.Obiectio quēadmodū ip̄edeus dicatur creare malaꝫCapitulū. V.Ermanus: Frequenter legig mus in ſcripturis ſanctis deum creaſſe mala: vl̓ hominiCbus intuliſſe: vt eſt illd̓: Qm̄ abſqꝫme nō eſt deꝰ: Ego dn̄s ⁊ nō ē alter:formās lucē ⁊ creās tenebras: faciens pacē ⁊ creās mala. Et iteꝝ: Si ēmalicia in ciuitate quā dn̄s nō fecit:Reſponſio ſuꝑ interrogatione ꝓpoſita..Ca. VI.IHeodorꝰ: Nōnūqꝫ ſolet ſcri(ptura diuīa abuſiue mala ꝓ
afflictionibꝰ ponere: nō quia ꝑ naturā ꝓprie mala ſint: ſed ẜm hoc ꝙ abhis ſentiant̉ mala quibꝰ vtiliter inferunt̉. Hominibꝰ etem̄ diſputās diuina cēſura: neceſſe eſt vt humanisꝟbis et affectionibꝰ eloquat̉. Etem̄ſectio vel vſtio ſalutaris que illis qͥvlceꝝ cōtagione putrefacti ſunt: pieinfert̉ a medico: mala a tolerantibꝰcredit̉: nec iniquo carcer: nec equocalcar: nec emēdatio ſuauis eſt delinquēti. Omnes etiaꝫ diſcipline his qͥerudiunt̉ amare ſentiūtur ad pn̄s: ſicut apl̓s dicit: Omīs autē diſciplinain pn̄ti nō videt̉ eē gaudij ſꝫ meroris: poſtea aūt fructū pacatiſſimumhis qͥ ꝑ ſe exercitati ſunt reddet iuſticie. Et: Quē diligit dn̄s corripit: flagellat autē omnē filiuꝫ quē recipit.Quis enī eſt filiꝰ quem nō corripitpater? Itaqꝫ mala nōnunqͣꝫ poni ꝓafflictionibꝰ ſolēt: ẜm illud: Et penituit deū ſuꝑ maliciā quā locutꝰ ē vtfaceret eis ⁊ nō fecit. Et iteꝝ: Quiatu dn̄e miſericors ⁊ miſerator: patiēſet multū miſericors ⁊ penitēs in malicijs: id ē ſuꝑ tribulationibꝰ ⁊ erūnis que nobis ꝓ pctōꝝ nr̄oꝝ meritꝭinferre cōpelleris. Quas ſciens vtiles eſſe nonnullis: ita alius ꝓphetavtiqꝫ nō inuidens ſaluti eoꝝ ſed cōſulēs imp̄catur: Adde illis mala domine: adde mala glorioſis terre. Etip̄e dn̄s: Ecce inquit inducā ſuꝑ eosmala: id ē dolores ac vaſtitates: qͥbus ī p̄ſenti ſalubriter caſtigati: adme quē in rebus ꝓſperis cōtempſerunt: reuerti tandem ac feſtinare cogantur. Ideoqꝫ hec principalia eſſemala nō poſſumus definire: multisenī ad bonū ꝓficiunt ⁊ cauſas eternoꝝ pariunt gaudioꝝ. Et idcirco vtad queſtionem ꝓpoſitā recurramꝰ:vniuerſa que putantur mala nobisab inimicis vel a quibuſcūqꝫ alijs irrogari: non ſunt credenda mala eſſeſed media. Non enim talia inueniētur qualia putat eſſe ille qui intulitanimo furibundo: ſed qualia ſenſe-
Eſa. 45.
Psͣ. 8
Hlere.
Ibidem
heb̓. .13
Eſa. 4Hiere.