Collatio ſecūda de diſcretione
ſaturitatis expoſcit. In veraqꝫ enimparte ſuſtinebit maximū detrimētū:quiſquis inequalitatē tenēs: nūc vetrē ieiuniorū ariditate conſtringit:nunc eſcarū nimietate diſtendit. Vtem̄ mens cibi inanitate laſſata ꝑditorationū vigorem: dum carnis laſſitudine nimia p̄grauata: cōdormitare compellitur: ita rurſum nimietatevoracitatis oppreſſa: emittere ſuasp̄ces ad deum puras leueſqꝫ non poterit. Sed nec caſtimonie quidē ip̄ipuritatē indirupta valebit iugitateſeruare: dum ei etiā diebus illis quibus carnem acriore videt̉ continentia caſtigare: p̄terita cibi materia qͣꝫuis ad p̄ſens defecto ſit corpore ignēcarnalis cōcupiſcētie ſubmīſtrat.Quēadmodum abundantię humorū genitaliū caſtigentur: Ca. XXIII.Am quod ſemel per eſcarumIn Pabundantiā concretū fueritin medullis: neceſſe eſt egeri:atqꝫ ab ipſa nature lege propelli: queexuberantiā cuiuſlibet humoris ſuꝑflui: velut noxiā ſibi atqꝫ contrariā inſemetipſa reſidere non patit̉. Ideoqꝫrationabilis ſemꝑ ⁊ equalis impendenda ē caſtigatio: vt ſi naturali hacneceſſitate cōmorantes in carne omnimodis carere nō poſſumus: ſaltemrarius nos ⁊ nō amplius qͣꝫ trina vice reſperſos iſto deliquio: totius annicurſus inueniat. Qd̓ tamē ſine vllopruritū quietus egerat ſopor: nō fallax imago index occulte voluptatiseliciat. Ꝙͣobrem hec eſt tēꝑata quādiximꝰ continētie equalitas atqꝫ mēſurata q̄ patrū quoqꝫ iudicio cōprobat̉: vt quotidianā panis refectōeꝫ:quotidiana cōmitet eſuries: in vnoeodēqꝫ ſtatu animā pariter corpuſqꝫcōſeruans: nec ieiunij fatigatiōe cōcidere: nec grauari mente ſaturitateꝑmittens. Tanta nāqꝫ frugalitate finitur vt interdū ſe poſt veſperā: necſentiat aut meminerit refeciſſe.
De labore equalis refectionis: ⁊ de fratris beniaminedacitate: Ca. XXIIII.Tintantū hoc nō ſine laboreperficit̉: vt malint hi qui ꝑAfectionem diſcretionis ignorant: etiam biduo protelare ieiunia:idqꝫ qd̓ hodie ſumpturi fuerant incraſtinū reſeruare: dūmodo ad refectionē ꝑueniētes: deſiderata ſatietate potiant̉. Qd̓ nuꝑ beniamin ciuēveſtrū ꝑtinaciter tenuiſſe cognoſcitis: qui ne quotidie paximacia duopercipiens: equali caſtigatione cōtinuatam parcitatē iugiter retētaret:maluit biduana ieiunia ſemper continuare: dūmodo ad refectionem veniens duplicata mēſura repleret ventris ingluuiem. Nam id quod biduofuerat percepturus differēs: vno dieabſolutionē ieiunij poſt biduum pariter inſumebat: vt quattuor paximacia comedens: deſiderata ſaturitate gauderet: ⁊ expletionē ventrisſui biduano ieiunio quodāmodo cōpararet. Qui obſtinatione ⁊ ꝑtinacia mentis ſue diffinitionibus potiꝰꝓprijs qͣꝫ ſenioꝝ traditionibus acqͥeſcens: quali fine ſuum ꝓpoſitū terminaret: ꝓculdubio meminiſtis. Siquidē relicta eremo: rurſus ad inanēphiloſophiā mūdi huius ac vanitatem ſeculi deuolutus: p̄dictam ſentētiam ſeniorum ſui caſus ſignet exemplo: ruinaqꝫ ſua cunctos doceat: neminē ſuis moribus deditum: vel ꝓprio iudicio confidentē: ꝑfectionisculmen aliquādo poſſe cōſcendere:ſed nec diaboli quidē ꝑnicioſas illuſiones euadere.Interrogatio quō vna ſemper eadeqꝫ menſura ſeruet̉:Capl. XXV.Ermanus: Quomodo igiturg Pa nobis hic modꝰ indiruptevalebit cuſtodiri? Nā nōnūCqͣꝫ hora nona ſoluta iā ſtatōe ieiuniuꝑuenientibus fratribus neceſſe eſt