de diſcretione.
Tenim memini me frequenTeter ita appetitum cibi penitꝰreſpuiſſe: vt duobus diebusac tribꝰ refectiōe dilata: ne memoriaquidem vllius edulij meā interpellauerit mentē: ⁊ rurſus ab oculis meisita ſomnū diaboli impugnatiōe ſubtractū: vt plures noctes ac dies paululum quid ſomni meis oculis a domino precarer infundi: grauiuſqꝫ mepericlitatuꝫ ſomni cibiqꝫ faſtidio: ꝙͣſoporis ⁊ gaſtrimargie colluctatiōeperſenſi. Itaqꝫ ſicut feſtinandū nobis ē ne appetitu corporee voluptatis in diſſolutionem noxiam delabamur: ⁊ ante p̄ſtitutum tempus vel cibo nos indulgere vl̓ modū eius ſinamus excedere: ita eſt eſce ſomniqꝫ refectio hora legitima etiaꝫ ſi horreat:ingerenda. Utrūqꝫ enim bellum aduerſarij factione conſurgit: ⁊ pernicioſius cōtinētia īmoderata: qͣꝫ ſatuturitas remiſſa ſupplantat. Ab hacnāqꝫ ad menſurā diſtrictionis intercedente cōpunctione ſalubri conſcēdi poteſt: ab illa nō poteſt.Interrogatio de cōtinentiavel refectionis mēſura:Capl̓. XVIII.Ermanus: Quis igit̉ eſt cōg tinentie modus: quem equomoderamine retinentes: ītervtrāqꝫ nimietatē illeſi tranſire poſſimus.De optimo cibi quotidianimodo: Capi. XIX.Dyſes: Super hac re intermaiores noſtros frequenternouimus habitum fuiſſe ſermonem atqꝫ magnopere tractatum.Nam diſcutientes continentias diuerſorum: qui vel ſolis leguminibusvel oleribus tm̄ vl̓ pomis vitam iugiter exigebāt: p̄poſuere cūctis illisrefectionem ſicci panis: cuiꝰ equiſſimum modū in duobus paximacijsſtatuerūt: quos paruulos panes vixlibrę vnius pondus habere: certiſ-
ſimū eſt.Obiectio de facilitate continentię quę duobꝰ paximacijs ſuſtinet̉ Ca. XX.Ermanus: Qd̓ nos gratāterg Camplexi: reſpondimus: huncmodū nos minime pro continentia reputare: quippe qui integrūeum nequaqͣꝫ poſſemus inſumere.Reſponſio de virtute ⁊ mēſura ex partę cōtinentię:Capl. XXI.Oyſes: Si vultis expertriIvim ſtatuti huius: modummiſtum iugiter retinēte: adiectionē nullam die dominico vel ſabbato indulgētes: neqꝫ interdū quoddam coctionis pulmentū ſub aliquaaduenientium fratrum occaſione ſumentes: quibus refecta caro: non ſolum minore quantitate diebus reſiduis poterit ſuſtentari: verū etiam totam refectionem ſine labore differre:illorum ſcilicet ciborum quos extrinſecus ſumpſerit adfectione ſuffulta.Qd̓ nullo modo facere nec refectionem panis differre in diem poſterumpreualebit: quiſqꝫ fuerit ſemper predicte menſure quātitate contentus.Eten ī memini ſeniores noſtros (qd̓nos quoqꝫ retinco frequēter fuiſſe ꝑpeſſos) cum tanto labore ac difficultate hanc parſimoniā ſuſtentaſſe: tātaqꝫ vi atqꝫ inedia predictam cuſtodiſſe menſuram: vt inuiti quodāmodo: nec ſine gemitū atqꝫ triſticia hūcfinem ſibi refectionis imponeret.Qui nam generalis continentię ac refectionis modꝰſit:Capl. XXII.Eneralis tamen hic conti5 ꝑ pentie modus eſt. vt p̄m capacitatem virium vel corporis vel etatis: tantum ſibimet cibivnuſquiſqꝫ concedat: quātū ſuſtentatio carnis: non quātū deſiderium