IDe ſpiritu Acidie.
cepto curauit vt peritiſſimꝰ medicorū: ceteras quoqꝫ valitudines malas eodē ceſpite pullulātes ſciēs ꝓtinꝰ extinguēdas: origine morbi pͥncipalis exepta.De humanitate etiā ocioſis ⁊ negligentibus impertiendaCa. XV.Ihilominꝰ tn̄ vt ꝑſpicaciſſin mus ac ꝓuidus medicus: nōſolū infirmātiū cupit mēderi vulneribꝰ: ſꝫ etiā ſanis quibꝰ eorūpoſſit ꝑpetua ſoſpitas cuſtodiri: ſimiliter cōgruētia precepta cōmendat dicēs: Vos autē nolite deficerebn̄faciētes. Qui nos: id eſt vias noſtras ſectātes: exēpla vobis traditaoperis imitatōe cōpletis: ac nequaqꝫ eoꝝ deſidiā inertiāqꝫ ſectamī: nōlite deficere bn̄faciētes: id eſt humanitatē veſtrā erga eos ſi forte neglexerint obſeruare: que diximꝰ ſimilit̓imꝑtite. Vt caſtigauit gͦ eos qͥ erantinfirmi: ne ocio diſſoluti inquietudini ⁊ curioſitati oꝑam darēt: ita hosqui ſani ſūt p̄monet: vt hūanitateꝫquā bonis ac malis imꝑtire dn̄i p̄cepto iubemur: ſi forte quidam prauiad ſanā doctrinaꝫ ꝯuerti noluerīt:nō abſcedāt ab eis: ſꝫ bn̄facere ⁊ fouere eos tā ꝯſolationis ⁊ correptionis ſermone: qͣꝫ bn̄ficijs ſolitis ⁊ humanitate nō defināt. 1Ꝙ nō odij caliſa ſꝫ dilectionis eos q̇ delinquūt corripere debeamꝰ: Ca. XVI.Urſum tn̄ ne forte hac lēnirtate ꝓuocati quidā p̄ceptiseius obedire ꝯtēnant: int̓min. ſcet apl̓icam ſeueritatē: Ꝙ ſi qͥs nōobedit ꝟbo nr̄o ꝑ epl̓am: hūc notate: ⁊ nolite cōmiſceri cū illo: vt ꝯfūdat̉. Monēſqꝫ eos ꝓ reuerētia ſuaet vtilitate cōmuni ꝗͥd oꝑteat obſeruari: qͣqꝫ cautiōe apl̓ica mādata cuſtodiāt: ſubiūgit ꝯfeſtim patris indulgētiſſimi lenitatē: ⁊ vt filios ſu-
os: quē erga p̄dictoſ ꝓ charitate fraternitatis affectū debeāt retinere ſimilit̓ docet: Et nolite inqͥt qͣſi inimicū exiſtimare: ſꝫ corripite vt fratrē.Seueritati iudiciarie paternā intermiſcuit pietatē: ⁊ ſnīam apl̓ico rigore ꝓlata: clemēti māſuetudine temperauit. Nā ⁊ notari iubet eū qͥ obedire p̄ceptis ſuis ꝯtēpſerit: ⁊ cū illonō cōmiſceri: ⁊ tn̄ hec fieri non odijvitio p̄cipit: ſꝫ fraterne dilectiōis eteoꝝ emēdatiōis intuitū. Nolite inquit cōmiſceri cū illo: vt ꝯfundat̉:vt qͥ non eſt magis p̄ceptis mitibusemēdatꝰ: ſaltē publica oīm veſtrūſegregatiōe ꝯfuſus: ad tramitē ſalutis incipiat aliqn̄ reuocari.Diuerſa teſtimonia quibꝰapl̓s pręcipit oꝑari d̓bere:vel ipſe operatꝰ fuiſſē monſtratur.Capl. XVII.N epl̓a qͦꝫ ad epheſios de hͦip̄o oꝑe ita precipit dicens.Qui furabat̉ iā nō furetur:magis aūt laboret oꝑando manibꝰſuis qd̓ bonū eſt: vt habeat vnde tribuat neceſſitatē patiēti. In actibusetiā apl̓oꝝ hec eadē nō ſolū docuiſſe eū: ſed etiā oꝑe ꝑfeciſſe ſimilit̓ inuenimus. Nā cū veniſſet corinthū:alibi ſe manere nō patit̉: niſi apudaquilā ⁊ priſcillā: eo ꝙ eiuſdē artiseſſent opifices quā ip̄e erat ſolitusexercere. Ita enim habeſ: Poſt hecpaulus egreſſus ab athenis veīt corinthū: ⁊ īueniēs q̄ndā iudeū noīeaquilā ponticū genere: ⁊ priſcillamvxorē eiꝰ: acceſſit ad eos: eo ꝙ eiuſdē eēt artꝭ: ⁊ māebat cū eis ⁊ operabat̉. Erāt em̄ ſcenofactorie artꝭ.Ꝙ tm̄ oꝑatꝰ ſit apl̓s quantū nō ſibi ſoli: ſꝫ etiā his quicū eo erāt poſſet ſufficere:Capl̓m. XVIII.d Einde ꝓcedēs miletū: ⁊ exinde mittēs epheſum: cōuocāſqꝫ ad ſe p̄ſbyteros epheſiec-
Cheſ. 3
Eph̓. 4.
Actꝭ .18.