Liber.X.
ſuauia ⁊ plena ſpiritali ꝯuerſatiōedepingit. Ecōtra vniuerſa q̄ habentur in manibꝰ aſpera: ⁊ nō ſolū edificationē nullā eſſe in fratribꝰ qͥ moſ(rant̉ in loco: ſꝫ ne ip̄m quidē victūcorporis abſqꝫ ingēti labore cōquiri. Poſtremo non poſſe ſe ſaluariputat in eo loco durantē: niſi relictacella cū qua ſibi ſi adhuc in ea fueritremoratus ꝑeundū erit: exinde ſemetip̄m qͣꝫtotius aſportauerit. Deinde laſſitudinē corporis cibiqꝫ eſuriem: quinta ſextaqꝫ hora tanta ſuſcitat: vt velut longo itinere grauiſſimoqꝫ labore cōfectus ſibimet laſſuſqꝫ videatur: aut quaſi refectionēcibi biduano ieiunio triduano vediſtulerit. Tū preterea huc illucqꝫanxius circūſpectat: ⁊ nec fratrē ſibi quēpiā aduētare ſuſpirat: ſepiusqꝫ egredit̉ ⁊ ingredit̉ cellā: ac ſolēvelut ad occaſum tardius ꝓperantem crebriꝰ intuet̉. Et ita quadā irrationabili mētis ꝯfuſiōe velut tetra ſupplet̉ caligine: oīqꝫ actu ſpiritali reddit̉ ocioſus ac vacuꝰ: vt nulla re alia tā te oppugnatiōis remedium: qͣꝫ viſitatiōe fratris cuiuſpiamſeu ſomni ſoliꝰ ſolatio poſſe eſtimetinueniri. Deinde honeſtas idē morbus ac neceſſarias ſuggerit ſalutationes fratribꝰ exhibēdas: viſitationeſqꝫ infirmoꝝ vel eminus vel longius poſitoꝝ. Quedā etiam pia acreligioſa dictat officia: illos vl̓ illasdebere parētes inquiri: ⁊ ad ſalutādos eos crebrius ꝓperari: illā religioſam deuotāqͣꝫ deo feminā: omnipreſertim parentū p̄ſidio deſtitutā:magnū opus eſſe pietatis frequētiꝰinuiſere: ac ſi qͥd ei ſit neceſſariū quea ꝓprijs parentibus negligit̉ atqꝫdeſpicit̉ ſanctiſſimū ꝓcurari: magiſqꝫ oportere in his operā pietatis impēdi: qͣꝫ infructuoſe ac ſine vllo ꝓfectu in cellula reſidere.Quibꝰ generibꝰ monachūſuperet acidia: Ca. III.
Bit̉ itaqꝫ infelix aīa talibusinimi coꝝ machiniſ impetita:donec acidie ſpū velut ariete validiſſimo fatigata: aut in ſomnū diſcat ꝯcidere: aut excuſſa clauſtris cellule ſue ꝯſolationē īpugnationis huiꝰ viſitatiōe fratris ꝯſueſcat acquirere: hoc quo vtit̉ ad preſens remedio: paulopoſt acriꝰ infirmāda. Frequētius em̄ ac duriꝰ aduerſarius attēptabit: quē ꝯſerto p̄lio p̄biturū cominꝰ ſibi terga cognoſcit: ſalutēqꝫ ſibi nō de victoria necde ꝯflictū ſed de fuga ſperare peruidet: donec paulatim ꝓtractus e cella actū ſue ꝓfeſſiōis incipiat obliuiſci: qui nō eſt aliud qͣꝫ intuitus ⁊ cōtēplatio diuine illius ⁊ excellētis ſuper oīa puritatis: que non alibi pōtniſi in ſilētio ⁊ iugi celle ꝑſeuerātiaac meditatiōe ꝯquiri: atqꝫ ita militie ſue fugitiuus ac deſertor chriſtimiles effectꝰ: implicet ſe negolijs ſecularibus: ei cui ſe probauit minimeplaciturus.Ꝙ acidia excecet mentemab oī ꝯtēplatione virtutū:Capl̓m. IIII.h Uius egritudinis vniuerſaincōmoda vno ꝟſiculo btūsdauid elegāter expreſſit: Dormitauit in quies aīa mea pre tedio: id eſtpre acidia. Proprie ſatis non corpus dixit ſꝫ aīam dormitaſſe. Vereem̄ ab omni ꝯtēplatiōe ꝟtutū ⁊ intuitu ſpiritaliū ſenſuū dormitat anima: que perturbationis huius telofuerit ſanciata.Ꝙ duplex acidia ſit ī pugna:Capi. V.Taqꝫ chriſti verus athlctaqui agonē ꝑfectiōis cupit legitime decertare: hūc quoqꝫmorbū d̓ latebris anime ſue feſtinetextrahere: ⁊ ita ꝯtra hūc qͦꝫ nequiſſimū acidie ſpiritum vtrobiqꝫ ꝯtendat: vt neqꝫ ſomni telo eliſus concidat: neqꝫ de monaſterij clauſtris ex-
Psͣ .118