Liber.VII.
ritatis: nullā obedientie: nō dicā virtutē ſed ne vmbrā quidē ꝟtutis retinere ꝯtētꝰ: indignat̉ ad oīa: ⁊ ad ſingula opera murmurat atqꝫ ſuſpirat.Nullaqꝫ iā reuerentia reſeruata: velut equꝰ duriſſimꝰ ad p̄cipitiū fert̉ infrenis: nec victu qͦtidiano nec ſolitoindumēto ꝯtētus: nō ſe diutiꝰ hec toleratuꝝ eē teſtat̉. Deū qͦꝫ n̄ ibi ſolūmodo eē ꝓclamat: nec ſalutē ſuā ī illo tantū loco eē ꝯcluſaꝫ. Un̄ ſi qͦqͣꝫ ſenō celeriꝰ aſportauerit: ſe perituꝝ ꝓtinus grauiter ingemiſcit.Ꝙ monachus habens pecunias: in cęnobio ꝑmanere non poſſit̉:Ca. IX.Ttaqꝫ inſtabilitatis ſue viaticū habēs nūmos: in qͦꝝ p̄ſidioIalaꝝ ſibi inſtar aptauit: ianqꝫad tranſmigrandū ꝑatus inſolenterad oīa p̄cepta rn̄det: ⁊ tā ꝙͣ ꝑegrinūextraneūqꝫ ſe gerēs: q̄cūqꝫ indigētiacorrectiōe ꝑſpexerit: negligit atqꝫ cōtēnit. Cūqꝫ furtim poſſideat recōditā pecunia: nec calciamenta qͥdē acveſtimēta ſe habere ꝯquerit̉: dariqꝫſibi tardius īdignat̉. Ac ſi forte diſpēſatiōe ſenioris ei pͥus qͥ nihil penitus habere cognoſcit̉: aliqͥd hoꝝ fuerit imꝑtitū: maioribꝰ ire ſtimulis īardeſcit: ſeqꝫ deſpici veluti exͣneuꝫ putat: nec ad vllū opꝰ manꝰ ſuas accōmodare ꝯtētꝰ: rep̄hēdit oīa q̄ nccͣario fieri monaſterij cōpellit vtilitas.Deinde occaſiōes qͥbꝰ offēdi vl̓ iraſci debeat: ſtudioſe ꝑquirit: ne leuitermotꝰ de cenobij diſciplina videaturexire. Nec ſolꝰ tn̄ trāſmigrare ꝯtētꝰ:ne tanqͣꝫ ſuo vitio deſeruiſſe credat̉:quātos potuerit ſuſurrationibꝰ clādeſtinis deprauare nō deſinit. Qd̓ſi etiā tꝑis aſꝑitas itinerꝭ ſeu nauigatiōis eiꝰ intercluſerit cōmeatū: ꝑ omne illud tꝑs ſuſpēſo anxioqꝫ reſidenscorde: triſticias ſerere vl̓ excitare nōceſſat: diſceſſiis ſolaciū ⁊ excuſationē leuitatis nō ſe aliter credēs: ꝙͣ nota vel macula monaſterij reꝑturum.
Quē philargyrię laboremſubeat deſertor monaſterijꝗ an̄ ꝓ leuiſſimis oꝑibꝰ murmurabat:Ca. X.Bit itaqꝫ facibꝰ pecuniarū ſuarn magis ac magꝭ accēſus: q̄poſſeſſe: nunꝙͣ monachuꝫ velin monaſterio reſidere vel viuere ſb̓regule inſtitutiōe ꝑmittūt. Cūqꝫ exīde eū velut feralis quedaꝫ beſtia decetu gregꝭ ſegregās: pecꝰ oportunuꝫp̄de deſtitutiōe ſodaliū fecerit: ⁊ deuoratiōi facilē ꝯtubernij priuationereddiderit: eū qui pͥus oꝑa monaſterij leuia exercere d̓ſpexerat: die ac nocte ſpe q̄ſtus īfatigabiliter laborarecōpellit: nō or̄onū ſolēnia: nō ieiuniorū modū: nō vigiliaꝝ regulā cuſtodire ꝑmittit: nō honeſtarū interceſſionuꝫ explere officia ſinit: dūmō velauaricie rabiē ſatiare vel quotidianis vſibus poſſit occurrere: cupiditatis ignē dū acquirēdo extinguendūcredit accendens.Ꝙ occaſione cuſtodiendępecunię: feminarū cōtubernia requirantur: Ca. XI.Inc iā nōnulli ꝑ abruptū p̄cihapitiuꝫ lapſi irreuocabili ruinaferunt̉ ad mortē: ⁊ nō ꝯtēti ſoli poſſidere qͣs vel nunꝙͣ habuerāt:vel initio malo reſeruauerāt pecunias: inqͥrūt ꝯtubernia feminarū: q̄ debeāt ea q̄ male ꝯgeſta vel retēta ſūtcuſtodire. Tātiſqꝫ ſe occupatiōibusnoxijs ac ꝑnicioſis inuoluūt: vt vſqꝫad ꝓfundū inferi deuoluti: dū acqͥeſcere illi apoſtolice ſentētie renuūt:vt habētes victū ⁊ veſtimētū his cōtēti ſint q̄ monaſterij frugalitas exhibebat: ſed volentes diuites fieri incidāt in tēptationē ⁊ laqueū diaboli:⁊ deſideria multa ⁊ inutilia ⁊ nociua que mergūt hominē in interitū etꝑditionē. Radix em̄ oīm maloꝝ ē cupiditas: id eſt philargyria: quā qͥdāappetētes errauerūt a fide: ⁊ īſerue-
Ibidem.
1. Cio. 6.