Druckschrift 
De institutis coenobiorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Liber.VII.

ritatis: nullā obedientie: dicā virtutē ſed ne vmbrā quidē ꝟtutis retinere ꝯtētꝰ: indignat̉ ad oīa: ad ſingula opera murmurat atqꝫ ſuſpirat.Nullaqꝫ reuerentia reſeruata: velut equꝰ duriſſimꝰ ad p̄cipitiū fert̉ infrenis: nec victu qͦtidiano nec ſolitoindumēto ꝯtētus: ſe diutiꝰ hec toleratuꝝ teſtat̉. Deū qͦꝫ ibi ſolūmodo ꝓclamat: nec ſalutē ſuā ī illo tantū loco ꝯcluſaꝫ. Un̄ ſi qͦqͣꝫ ſe celeriꝰ aſportauerit: ſe perituꝝ ꝓtinus grauiter ingemiſcit. monachus habens pecunias: in cęnobio ꝑmanere non poſſit̉:Ca. IX.Ttaqꝫ inſtabilitatis ſue viati habēs nūmos: in qͦꝝ p̄ſidioIalaꝝ ſibi inſtar aptauit: ianqꝫad tranſmigrandū ꝑatus inſolenterad oīa p̄cepta rn̄det: ꝙͣ ꝑegrinūextraneūqꝫ ſe gerēs: q̄cūqꝫ indigētiacorrectiōe ꝑſpexerit: negligit atqꝫtēnit. Cūqꝫ furtim poſſideat recōdi pecunia: nec calciamenta qͥdē acveſtimēta ſe habere ꝯquerit̉: dariqꝫſibi tardius īdignat̉. Ac ſi forte diſpēſatiōe ſenioris ei pͥus nihil penitus habere cognoſcit̉: aliqͥd hoꝝ fuerit imꝑtitū: maioribꝰ ire ſtimulis īardeſcit: ſeqꝫ deſpici veluti exͣneuꝫ putat: nec ad vllū opꝰ manꝰ ſuas accōmodare ꝯtētꝰ: rep̄hēdit oīa nccͣario fieri monaſterij cōpellit vtilitas.Deinde occaſiōes qͥbꝰ offēdi vl̓ iraſci debeat: ſtudioſe ꝑquirit: ne leuitermotꝰ de cenobij diſciplina videaturexire. Nec ſolꝰ tn̄ trāſmigrare ꝯtētꝰ:ne tanqͣꝫ ſuo vitio deſeruiſſe credat̉:quātos potuerit ſuſurrationibꝰ clādeſtinis deprauare deſinit. Qd̓ſi etiā tꝑis aſꝑitas itinerꝭ ſeu nauigatiōis eiꝰ intercluſerit cōmeatū: omne illud tꝑs ſuſpēſo anxioqꝫ reſidenscorde: triſticias ſerere vl̓ excitareceſſat: diſceſſiis ſolaciū excuſatio leuitatis ſe aliter credēs: ꝙͣ nota vel macula monaſterij reꝑturum.

Quē philargyrię laboremſubeat deſertor monaſterij an̄ leuiſſimis oꝑibꝰ murmurabat:Ca. X.Bit itaqꝫ facibꝰ pecuniarū ſuarn magis ac magꝭ accēſus:poſſeſſe: nunꝙͣ monachuꝫ velin monaſterio reſidere vel viuere ſb̓regule inſtitutiōe ꝑmittūt. Cūqꝫ exīde velut feralis quedaꝫ beſtia decetu gregꝭ ſegregās: pecꝰ oportunuꝫp̄de deſtitutiōe ſodaliū fecerit: deuoratiōi facilē ꝯtubernij priuationereddiderit: qui pͥus oꝑa monaſterij leuia exercere d̓ſpexerat: die ac nocte ſpe q̄ſtus īfatigabiliter laborarecōpellit: or̄onū ſolēnia: ieiuniorū modū: vigiliaꝝ regulā cuſtodire ꝑmittit: honeſtarū interceſſionuꝫ explere officia ſinit: dūmō velauaricie rabiē ſatiare vel quotidianis vſibus poſſit occurrere: cupiditatis ignē acquirēdo extinguendūcredit accendens. occaſione cuſtodiendępecunię: feminarū cōtubernia requirantur: Ca. XI.Inc nōnulli abruptū p̄cihapitiuꝫ lapſi irreuocabili ruinaferunt̉ ad mortē: ꝯtēti ſoli poſſidere qͣs vel nunꝙͣ habuerāt:vel initio malo reſeruauerāt pecunias: inqͥrūt ꝯtubernia feminarū: debeāt ea male ꝯgeſta vel retēta ſūtcuſtodire. Tātiſqꝫ ſe occupatiōibusnoxijs ac ꝑnicioſis inuoluūt: vt vſqꝫad ꝓfundū inferi deuoluti: acqͥeſcere illi apoſtolice ſentētie renuūt:vt habētes victū veſtimētū histēti ſint monaſterij frugalitas exhibebat: ſed volentes diuites fieri incidāt in tēptationē laqueū diaboli: deſideria multa inutilia nociua que mergūt hominē in interitū etꝑditionē. Radix em̄ oīm maloꝝ ē cupiditas: id eſt philargyria: quā qͥdāappetētes errauerūt a fide: īſerue-

Ibidem.

1. Cio. 6.