Iphilargyrie.P I
tis remedia vix ꝑuēire ꝯcedit. Receptaculū nanqꝫ eſt vitioꝝ malorūqꝫomniū radix: ⁊ inextricabilis nequitie fomes efficit̉: dicente Apl̓o: Radix oīm maloꝝ eſt philargyria: id ē:amor pecunie.Quibus vitijs philargyriageneret̉: vel quatorū malorum ſit eadem procreatrix:Ca. VII.Ec igit̉ cū remiſſam tepidamhqꝫ poſſederit monachi mētē:primitus eū in exigua ſummaſollicitans: iuſtos quoſdā ⁊ velut rationabiles ei colores ob quos vl̓ reſeruare ſibi aliquid pecunie debeatvel parare deſcribit. Nam ⁊ ea quep̄bent̉ in monaſterio: querit̉ nō eſſeſufficiētia: ⁊ ſano robuſtoqꝫ corporevix poſſe tolerari: Quid facienduꝫſi valitudo mala carnis emerſerit: et.reconditū nō fuerit aliquid peculiare quo ſuſtentet̉ infirmitas? Preſtitionē monaſterij eē ꝑtenuē: ⁊ negligentiā erga egrotantes maximā. Siꝓprium aliquid nō fuerit quo curacorꝑi valeat adhiberi: miſere eſſe moriendū. Ip̄m etiā veſtimentū nō ſufficere qd̓ p̄bet̉: niſi ꝓcurauerit vnde ſibi alid̓ valeat exhiberi. Poſtromo nec diu poſſe in eodē loco vl̓ monaſterio cōmorari: ⁊ niſi parauerit ſibi viatici ſumptus euectioniſqꝫ trāſmarine mercedē: non poſſe cū voluerit trāſmigrare: ⁊ neceſſitate inopiocoartatū: laborioſam ac miſerabileꝫabſqꝫ vllo ꝓfectu vitā iugiter toleraturū: inopē ſe qͦꝫ ſemꝑ ac nudū nōſine improꝑio aliena ſubſtātia ſuſtētandū. Itaqꝫ cū huiuſcemodi cogitationibꝰ laqueauerit mentē: qͣlitervnū ſaltē denariū acqͥrere poſſit: excogitat. Tūc peculiare opꝰ qd̓ exerceat abbate inſcio: ſollicita mēte perqͥrit. Qd̓ vedēs clā ⁊ optato tandēpotitꝰ nūmo: qͣliter eū duplicet acrins vehemētiuſqꝫ torquet̉: vbi repouat cui ve illū credat abiguꝰ. Deīde
qͥd ex eo coemere: qͣliqꝫ eū cōmerciovaleat duplicare: cura grauiore diſtēdit̉. Cūqꝫ illi ⁊ hoc ex voto ceſſerit:auidior fames accreſcit auri: tantoqꝫ vehemētius ſuſcitat̉: quanto etiam ſūma lucri maior apponit̉. Cumpecunie etem̄ incremēto rabies cupiditatis auget̉: tū deinde vita longeua ꝓmittit̉: ſenectus incurua: īfirmitates diuerſe atqꝫ ꝓlixe: q̄ niſi maiorſūma in iuuētute fuerit p̄parata: tolerabili in ſenecta non poſſint. Agit̉itaqꝫ infelix aīa ſerpētinis nexibꝰ obligata: dū materiā male ꝯcretā neqͥore cura cōcupiſcit augere: peſtē ſibiqͣ dirius inflāmet̉ ip̄a ꝑturiēs: totaqꝫ lucri cogitatiōe poſſeſſa: nihil aliud reſpicit cordis ītuitu qͣꝫ vn̄ pecuniā ꝑare valeat: ꝑ quā poſſit de monaſterij diſciplina qͣꝫtotius enolare:nullā exhibens fide vbi potuerit nūmi ſpes aliqͣ refulgere. Pro hac nonmēdacij: nō ꝑiurij: nō furti facinꝰ admittere ꝑhorreſcit: nō fidē frāgere:non iracudie noxio furore ſuppleri.Si quoꝙͣ a ſpe q̄ſtus deciderit: nonhoneſtatis: nō hūilitatis modū trāſcēdere ꝑtimeſcit: fitqꝫ ei ꝑ oīa vt aliis vēter: ita huic aurū ⁊ ſpes lucri ꝓdeo. Un̄ btūs Apl̓s: huiꝰ morbi noxia venena ꝓſpiciēs: non ſolū eaꝫ radicē eſſe oīm maloꝝ: verū ētiā idolorū ẜuitutē ꝓnūciauit: dicēs: Et auaricia qd̓ in greco d̓r philargyria: q̄ ēſimulacroꝝ ſeruitꝰ. Cernis igitur adquātā labē rabies hec ꝑ gradꝰ ſingulos creſcat: vt etiā idoloꝝ vel ſimulacroꝝ ſeruitꝰ apl̓i voce ꝓnūciet̉: eo ꝙfigura di ⁊ imagine p̄t̓ miſſa: quā deuote ſeruiēs deo īmaculatā in ſemetipſo debuit cuſtodire: hominū figuras impreſſas auro diligere pro deomaluit ⁊ tueri. 1Ꝙ philargyria oēs virtutes impediat:Ca. VIII.Alibꝰ igit̉ deceſſionū ꝓfectit bus in deteriꝰ croſtēs: nullamdeinceps hūilitatis: nullā cha-
e
1 Cīo. 6
Eph̓. 5.9gγύρια