De ſpiritu.vieAl̓gle.

traria vel fidei vl̓ ſibimet ſentiētes:ꝟitatis lumē cōp̄hēdere neqͥuerūt.Increꝑatio eiuſdē ſenis cūad mea cellulam media nōcte veniſſet: Ca. XXXV.Ic idē theodorus cū inopīnāIh Itūs ad meā cellulaꝫ intēpeſtanocte veniſſet: qͥdnā rudis adhuc anachoreta ſolꝰ agerē pat̓na curioſitate latēter explorās: meqꝫ ilicofinita veſꝑtina ſolēnitate: īcipientēfeſſū corpꝰ iā reficere: ⁊ īcubantē pſiathio repꝑiſſet: ꝓtrahes imo cordeſuſpiria: meoqꝫ me vocitās noīe: qͥnti inqͥt o ioānes hora hac deo colloquūtur: eūqꝫ ī ſemetip̄is āplectunt̉ac retinēt: ⁊ tu fraudaris tāto lumīeinerti ſopore reſolutus. Et qm̄ nosad huiuſcemodi narrationē diuertere patrū ꝟtutes ⁊ gratia ꝓuocarūt:neceſſariū reor memorabile opꝰ charitatis quā ſūmi viri archebij hūanitate ſumꝰ exꝑti: in hoc volumine cōmēdare: quo puritas ꝯtinētie opericharitatis inſerta ꝓpenſiꝰ eniteſcat̉pulchra varietate diſtincta. Etenutūc gratū deo ieiunij munꝰ efficit: cūhͦ fructibꝰ charitatꝭ fuerit ꝯſūmatū.Deſcriptio eremi quę eſt indiolco ī qua anachoretę comorantur: Ca. XXXVI.Taqͣꝫ cū de paleſtine monaſterijs ad oppidū egypti qd̓diolcos appellat̉: rudes adhuc veniſſemꝰ: ibiqꝫ plurimā turbaꝫcenobij diſciplina ꝯſtrictā: ⁊ optimoordine monachoꝝ qͥ etiā pͥmꝰ ē: inſtitutā mirifice videremꝰ: aliū qͦꝫ ordinē qͥ excellētior habet̉: id ē: anachoretaꝝ cūctoꝝ p̄conijs inſtigati: ſagaciſſimo corde videre ꝓperauimꝰ. Hināqꝫ in cenobijs primū diutiſſime cōmorātes: oī patientie ac diſcretionisregula diligenter edocti: ⁊ hūilitatispariter ac nuditatis ꝟtute poſſeſſa:atqꝫ ad purū vitioꝝ vniuerſitate cōſumpta: diriſſimis demonū p̄lijs cōgreſſuri: penetrant eremi ꝓfanda ſe-

creta. Huius igit̉ ꝓpoſiti viros comperiētes citra nili fluminis alueū cōmorari in loco qͥ vno latere eodē flumine: alio maris vaſtitate circūdatꝰinſulam reddit: nullis alijs qͣꝫ monachis ſecreta expetētibꝰ habitabilem:nec em̄ cuiqͣꝫ culture aptaꝫ eſſe: eamſalſitas ſoli ac ſterilitas patit̉ arenaruꝫ: ad hos inquā ſūmo deſiderio feſtinātes vltra modū ſumus laborescoꝝ quos ꝯtemplatione virtutum ⁊amore ſolitudinis tolerāt: admirati.Nā ip̄ius aque tāta penuria ꝯſtringūtur: vt tali eā diligētia ſcrupuloqꝫdiſpenſent: quali nemo frugaliſſimorū ſpeciē p̄cioſiſſimi vini conſeruat ⁊parcit. Tribus nāqꝫ milibus vel eoamplius eā d̓ p̄dicti fluminis alueoneceſſarijs vſibus aduehunt: qd̓ tamē interuallū arenoſis diuiſū montibus: laboris difficultate grauiſſimaduplicatur.De traditis nobis ab abbate archebio cū inſtructu ſuocellis:Ca. XXXVII.Is igit̉ viſis cū imitatōis eoh Irū nos ardor accēderet: p̄diItuſqꝫ archebiꝰ ꝓbatiſſimusinter eos humanitatꝭ gratia nos adſuā cellulā ꝑtraxiſſet: explorato deſiderio noſtro ꝯfinxit ſe de eodeꝫ locovelle diſcedere: ac nobis cellulā ſuaꝫvelut exinde migraturus offerre: ſeſeid factuꝝ etiā ſi minime affuiſſemusaffirmās. Quā rem nos ⁊ deſideriocōmoratiōis accēſi: ⁊ aſſertionibꝰ tāti viri indubitatā accōmodātes fidēlibenter amplexi: cellulā cū oī ſupellectili vtēſilibuſqꝫ ſuſcepimꝰ. Itaqꝫreligioſa potitꝰ circūuentiōe: paucisdiebꝰ qͥbꝰ ꝯſtruēde celle pararet īpēdia de loco diſcedens: reuerſus poſthec aliā ſibi ſūmo labore conſtruxit.Quaꝫ rurſū nō longo poſt tꝑe alijsſuꝑueniētibus fratribus: eodēqꝫ deſiderio cupiētibus ibidē cōmorari: ſimili charitatis mēdacio circūuentis:cū vniuerſo tradidit īſtrumēto. Ie

3