Liber.V.
Um de ſyrie partibus ſeniorū.c ſcita diſcere cupiētes egypti ꝓuinciā petiſſemꝰ: ibiqꝫ tantacordis alacritate nos ſuſcipi miraremur: vt nulla ꝓrſus ſicut fueramꝰ inpaleſtine monaſterijs inſtituti vſqꝫad p̄ſtitutā ieiunij horā refectionisregula ſeruaret̉: ſed abſqꝫ legitimisquarte ſexteqꝫ ferie: quocunqꝫ pergebamꝰ quotidiana ſtatio ſolueretur.Quidā ſenioꝝ percōctātibꝰ nobis:cur ita indifferēter apud eos p̄terirētur quotidiana ieiunia: rn̄dit: Ieiuniū ſemꝑ eſt mecū. Vos aūt ꝯtinuodimiſſurus mecū iugiter tenere nonpoſſum. Et ieiuniū quidē licet vtileſit ac iugiter neceſſariū: tamē voluntarij muneris eſt oblatio. Opus aūtcharitatis īpleri: exigit p̄cepti neceſſitas. Itaqꝫ ſuſcipiēs in vobis chriſtū: reficere eū debeo: deducēs autēvos humanitatē eius obtētu p̄bitā:diſtrictiore ieiunio in memetipſo potero cōpenſare. Nō em̄ poſſunt filiſponſi ieiunare: donec cū illis ē ſpōſus: cuꝫ autem diſceſſerit: tūc illi ieiunabunt.De cōtinentia ſenis qui itaſexiēs cibū ſumpſit vt ſeruaret eſurie:Ca. XXV.qvt adhuc paululū qͥd ederemUidā ſenioꝝ cū reficiente mehortaret̉: iāqꝫ me dixiſſem nōpoſſe: reſpondit: Ego iā ſexies diuerſis adueniētibꝰ fratribꝰ menſam poſui: hortanſqꝫ ſingulos: cuꝫ oībus cibū ſumpſi ⁊ adhuc eſurio: ⁊ tu pͥmitus nūc reficiēs: iā te dicis nō poſſe.De eo ſene qui in cella ſuaeſcam nunquaꝫ ſolus acceCa. XXVI.pit:Idimus aliū in ſolitudine cōv morantē qui nūquā ſe ſibi ſoAli indulſiſſe cibū teſtatꝰ eſt: ſꝫetiā ſi per totos quinqꝫ dies ad eiuscellulam nullus ē fratribus adueniſſet: refectionem iugiter diſtuliſſe: do-
nec ſabbatorū vel dominico die deuote ꝯgregationis obtentu ꝓcedēsad eccleſiam: peregrinorū quēpiam.repperiſſet: quē exinde reducens adcellulam conſorte eo refectionē corporis: nō tam ſue neceſſitatꝭ obtētu:ꝙͣ humanitatis gratia cauſaqꝫ fratriaſſumeret. Itaqꝫ vt norūt in aduentu fratrū indifferēter ſoluere quotidiana ieiunia: ita diſcedētibꝰ eis refectionē ob illos indultā continētiamaiore compenſant: perceptionē cibi paruiſſimi acriore caſtigatiōe nōſola panis: ſed etiā ſōni ip̄ius diminutione durius exigētes.Quid de fructu ſtudij profeſſi ſint abbas peſius ⁊ ioannes:Ca. XXVII.Pud ſenem peſium in cremoavaſtiſſima cōmorantē: cum ſenex ioānes magno cenobio acmultitudini fratrū prepoſitus adueniſſet: ⁊ ab eo velut antiquiſſimo ſodale perquireret: quidna per om̄esquadraginta ānos quibus ab eodeꝫſeparatus in ſolitudine minime a fratribus interpellatꝰ egiſſet: Nūquaꝫme ait ſol reficientem vidit. Et ille:Nec me inquit iratum.Quā exēpli ſui profeſſionēabbas ioannes diſcipulisreliquerit diſceſſurus:Ca. XXVIII.Undē ſenem cū alacrem tanꝙͣe aad propria tranſmigranteꝫ: inAextremo iam anhelitu poſituꝫanxij fratres circūnallantes ſuppliciter precarētur: vt aliqd̓ eis memoriale mandatū velut hereditariū qͦddam legatū relinqueret: per qd̓ poſſent ad perfectiōis culmen p̄cepti cōpendio facilius ꝑuenire: ingemiſcēsille: nunquā ait meā feci voluntatē:nec quēꝙͣ docui qd̓ pͥus ip̄e nō feci.De abbate machete īter collationes ſpiritales nunqua
Luc̄. 5.