Druckschrift 
De institutis coenobiorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

LiberV.

dere: ſi vult ad pugnas interiorum certaminū peruenire:Capl. XX.Bitur moachus ad pugnasinteriorū certaminū cupiēsIIperuenire: hanc in pͥmis cautionē ſibimet indicat: vt nō potusquicqͣꝫ: non eſus vlla oblectationedeuictus: ante ſtationē legitimā cōmunemqꝫ refectiōis horā: extra mēaꝫ perciꝑe ſibimet prorſus indulgeat: ſꝫ ne refectione quidē tranſacta:ex his preſumere ſibi quantulū cunqꝫ permittat: ſimiliter quoqꝫ canonicum ſomni tēpus menſurāqꝫ cuſtodiat. Eodē nāqꝫ ſtudio iſte ſuntmentis amputāde laſciuie: quo meretricationis vitium deſecandum.Qui enim gule ſuꝑfluos appetitusinhibere non potuit: quomodo eſtꝰcarnalis cōcupiſcentie valebit extinguere? Et qui non quiuit paſſionesin ꝓpatulo ſitas paruaſqꝫ compeſcere: quēadmodū occultas: nulloqꝫhoīm teſte prurientes: moderatricediſcretione poterit debellare? Et iccirco per ſingl̓os motus ⁊ in quolibet deſiderio robur aīe cōprobat̉:que ſi ī minimis apertiſqꝫ cupiditatibus ſuꝑatur: quid in maximis acfortioribꝰ occultiſqꝫ ſuſtineat: vnicuiqꝫ ſua ꝯſciētia teſtis eſt.De interiori mōachi pace⁊ abſtinentia ſpiritali:Capl. XXI.On em̄ eſt nobis aduerſariꝰn extrinſecus formidandus: īnobiſmetipſis hoſtis incluſus eſt. Inteſtinum nobis quotidieingerit̉ belluꝫ: deuicto eo: om̄īa queforinſecus ſunt reddent̉ infirma: acmiliti chriſti vniuerſa pacata erunt⁊ ſubdita. Non habebimus aduerſarium nobis extrinſecꝰ metuendū:ſi ea q̄ intra nos ſūt ſpiritui deuictaſubdantur. Nec ſolū nobis iſtud ieiuniū viſibiliū ciboꝝ ad ꝑfectioneꝫ

cordis ⁊ corporis puritatē ſufficerepoſſe credamꝰ: niſi fuerit huic anime qͦꝫ ieiuniū copulatū. Habet nāqꝫ ⁊ illa ſuos noxios cibos: quibusimpīguata etiā ſine eſcarū abundātia ad luxurie prerupta deuoluitur.Detractio cibꝰ eius eſt ⁊ quidē perſuauis. Ira etiā cibꝰ eius ē licet minime leuis: ad horā tn̄ infelici eameſu paſcēs: ac piter letali ſapore ꝓſternēs. Inuidia cibus eſt mētis: virulentis eā ſucis corrūpens: ⁊ ꝓſperitatis aliene ſucceſſibꝰ iugiter miſeram excruciare non deſinens. Cenodoxia id eſt vana gloria cibus eiuseſt: qͥ delectabili eā eſca ꝑmulcet adtēpus: poſt ꝟo vacuā om̄iqꝫ virtute ſpoliatā reddet ac nudā: cunctiseā ſpiritalibꝰ fructibꝰ ſterilē inanēqꝫ dimittēs: ita vt nō ſolū immanium laboꝝ faciat merita deꝑire: verū etiā ſupplicia maiora conquirat.Om̄is ꝯcupiſcentia ⁊ ꝑuagatio cordis inſtabilis: paſtus quidaꝫ eſt aīenoxijs eſcis eā nutriens: expertē vero celeſtis panis ac ſolidi cibi in poſterū derelinquēs. Ab his itaqꝫ qͥnta nobis eſt virtus ſacratiſſimo ieiunio: ꝯtinentes: vtilem habebimꝰ cōmodāqꝫ obẜuātiā ieiunij corꝑalis.Labor nāqꝫ carnalis ſpūs cōtritioni ꝯiunctꝰ: acceptiſſimū deo ſacrificiū dignūqꝫ ſctītatis habitaculumpurꝭ mūdiſqꝫ receſſibus exhibebit.Ceterū ſi corꝑaliter ieiunātes ꝑnicioſiſſimis aīe vitijs implicemur: nihil nobis ꝓderit carnal̓ afflictio p̄cioſiore ꝑte polluta: ꝑ eā ſcꝫ ſubſtātiā delinqͣntibꝰ nobis q̄ efficimur habitaculū ſpūſſctī. Nō em̄ tā corruptibilis caro: qͣꝫ cor mundū habitaculū deo tēplūqꝫ ſpūſſctī efficitur.Oportet gͦ exteriorē hoīe ieiunāte:interiorē qͦꝫ ſil̓it̓ a cibis noxijs tꝑare: quē p̄cipue exhiberi mūdū deo:vt hoſpitē in ſe xp̄m reciꝑe mereat̉:btūs apl̓us monet his verbis: Interiorē inquiēs hoīem habitare chriſtum ꝑ fidem in cordibus veſtris.

Eph̓. j.