Annotatio capitulorū.
to rei: ſꝫ ꝓ p̄ſentis tꝑis ſtatu poſſumus reminiſci: imperitior ſermo cōgrue non valet explicare. Huc accedit qd̓ ſuꝑ hac re viri ⁊ vita notabiles ⁊ ſermōe ſciētiaqꝫ p̄clari ml̓ta iāopuſcula deſudarūt: ſctm̄ Baſiliumet Hieronymū dico alioſqꝫ nōnll̓os:quoꝝ anterior ſciſcitātibꝰ fratribusſuꝑ diuerſis inſtitutis vel queſtionibus: nō ſolū facundo: verū etiā diuinaꝝ ſcripturaꝝ teſtimonijs copioſo ſermōe rn̄dit. Alius vero nō ſolūſuo elucubratos ingenio edidit libros: verumētiā greca lingua digeſtos: in latinū vertit eloquiū. Poſtquoꝝ tam exuberātia eloquētie flumina: poſſem nō īmerito p̄ſumptionis notari: ſi aliqͥd ſtillicidij huiꝰ inferre tēptaſſem: niſi me hec fiduciatue ſanctitatis animaret ⁊ ſpōſio: ꝙvel tibi he nuge forēt accepte qualeſcūqꝫ ſūt: vel eas ꝯgregationi fratrūin nouello tm̄ monaſterio cōmorantiū deputares. Qui ſi quid a nobisminꝰ forſitan caute ꝓlatū fuerit: etpie relegāt ⁊ cū veniā indulgētioreſuſtētent: fidē potiꝰ mei ſermōis qͣꝫvenuſtatē eloquij requirētes. Quaꝓpt̓ beatiſſime papa: vnicū religionis ⁊ humilitatis exēplar: tuis p̄cibus auimatꝰ: ẜm vires ingenij meiopus qd̓ iniungis aggrediar: ⁊ ea q̄omnimodis intacta relicta ſūt ab anterioribꝰ noſtris: vtpote qui auditapotiꝰ qͣꝫ exꝑta d̓ſcribere tēptauerūt:velut rudi monaſterio: ⁊ veritatemſitiētibꝰ intimabo. Nec plane mirabiliū dei ſignorūqꝫ narrationem ſtudebo ꝯtexere: q̄ qͣꝫuis ml̓ta ꝑ ſeniores noſtros ⁊ incredibilia: nō ſolumaudierimꝰ: verū etiā ſub obtutibusnoſtris ꝑſpexerimꝰ īpleta: tn̄ his omnibꝰ p̄termiſſis: q̄ legētibꝰ p̄ter admirationē nihil ampliꝰ ad inſtructionē ꝑfecte vite ꝯferūt: inſtituta eoꝫtantūmō ac monaſterioꝝ regulas:maximeqꝫ pͥncipaliū vitioꝝ q̄ octoab eis deſignant̉: origines ⁊ cauſas:curationeſqꝫ ẜm traditiōes eorum:
quantū dn̄o adiuuāte potuero fideliter explicare cōtendā. Propoſitūſiquidē mihi eſt: non de mirabilibusdei ſꝫ de correptione moꝝ noſtroꝝ etcōſūmatiōe vite ꝑfecte: ẜm ea q̄ a ſenioribꝰ noſtris accepimꝰ pauca diſſerere. In eo qͦꝫ p̄ceptis tuis ſatiſfacere ſtudebo: vt ſi quid forte nō ẜmtypū maioꝝ antiquiſſima ꝯſtititutione fundatū: ſed ꝓ arbitrio vniuſcuiuſqꝫ inſtituētꝭ monaſteriū: vl̓ diminutū vl̓ additū in iſtis regionibꝰcōprobauero: ẜm eam quā vidimꝰmonaſterioꝝ regulā ꝑ egyptū vl̓ paleſtinā ant quitus fundatoꝝ: fideliſermōe vl̓ adijciā vel recidam. Nequaqͣꝫ em̄ credas rationabiliꝰ quippiā vel ꝑfectiꝰ ꝯſtitutionē nouellāin occiduis galliaꝝ ꝑtibus reꝑire potuiſſe: qͣꝫ illa ſūt inſtituta: in quibusab exordio p̄dicatiōis apl̓ice a ſctīsac ſpiritalibꝰ patribꝰ fundata monaſteria ad nos vſqꝫ ꝑdurāt. Illam ſane moderationē opuſculo huic inſerere preſumā: vt ea q̄ ẜm egyptiorūregulā: ſeu ꝓ aſperitatę aerū: ſeu ꝓdifficultate ac diuerſitate moꝝ: īpoſſibilia in his regionibꝰ vel dura velardua cōprobauero: inſtitutꝭ monaſterioꝝ q̄ ꝑ paleſtinā vel meſopotamiam habentur: aliquatenus temperem: quia ſi rationabilis poſſibilium mēſura ſeruetur: eadem obferuantie perfectio eſt etiam in imparifacultate.Explicit pręfatio.Incipit annotatio capituloꝝ primi libri de habituNō naͣchorum:Capl̓m. I. Proemiale.De cingulo monāchi.iijDe veſte monachi.litDe cucullis egyptiorum.De colobijs egyptiorum.De rebrachiatorijs.vDe mauortibus eoꝝ.De melote ⁊ pelle caprina.vii