Qn̄qꝫ cōtingit ꝯͣdictio ꝓpt̓ ꝑſonā dicētis cui ꝯͣdices cōſentire recuſat ꝓpt̓defectū amorꝭ aīos vniētis. ⁊ hͦ videt̉ptine̓ ad diſcordiā ꝯͣriā caritati. Qn̄ꝫv̓o ꝯͣdictio orit̉ rōne ꝑſone quā cōtriſtare nō veret̉. ⁊ hͨ ꝯͣdictio eſt litigiūꝯͣriū amicitie ſeu affabilitati ad quāꝑtinet delectabilit̓ alijs ꝯuiue̓. In̄ dic̄ph̓us ī 4º ethicoꝝ ꝙ ꝗ ad oīa ꝯͣdicuntcā eiꝰ qḋ ē ꝯtriſtare neqꝫ qͣſcūqꝫ curātes: diſcoli ⁊ litigioſi vocant̉. Et ſic pꝫꝗͥd ſit cōtētio ⁊ quō ꝓhibet̉ ⁊ q̄ differētia ē int̓ cōtētionē ⁊ litigiū. patet qꝫps pͥma huiꝰ ſermōīs.Pars ſecūda huiꝰ ſermōis. in qͣ ponit̉cōtētiōis dr̄ſificatio ſiue variatio.Ecūdo ī iſto ſermōe ſciēdū ēꝙ multiplex īuenit cōtētio ⁊maxīe triplex. Prima ē cōtetio diſputatoria. Secūda eſt cōtentiolitigatoria. Tertia ē cōtētio oſtētatoria Ilpͥ dico ꝙ ē cōtentio diſputatoriāſꝫ irrationabilit̓ facta. Ait .n. ſapientiaꝓv̓. 20. Honor .n. ē viro ſi ſepauerit ſea cōtētiōibꝰ. Et Iacꝭ. 4º caº. ait. Vbi .n.celus ⁊ cōtētio ibi īcōſtātia ⁊ oē opꝰprauū. ¶ Sꝫ q̄rit̉ vtꝝ liceat ī diſputatiōe cōtēde̓. ¶ Ad hͦ rn̄det̉ ẜm Alex. īſecūda ꝑte ſūme ſue ī tractatu d̓ ꝯtētiōe. et Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. 2. ī tractatude diuiſiōibꝰ pctī ī illā diuiſiōe q̄ ē inpctm̄ oris. arti. 2º. ꝙ cōtēde̓ ī diſputatiōe dupl̓r pōt ītelligi ¶ pͦ mō ꝙ cōtēdere ide ſit ꝙ certare ꝓ veritatē. Et ſiclicitū ē in caſu aliquo in diſputationecōtēde̓ maxīe cū hereticꝭ ¶ 2º mō ī diſputatione cōtēdere pōt intelligi idēeſſe ꝙ veritatē īpugnare ⁊ cū intētiōevīcēdi quo mō cōtēdūt he̓tici. ⁊ hͦ nōlicet ¶ In̄ nondū ad maiorē exp̄ſſiōꝫꝙ triplicit̓ ē contētio vitioſa ⁊ talis ēmultū euitanda ¶ pͦ ꝗa ꝯͣ ſcīe veritatē ¶ 2º ꝗa ꝯͣ modeſtie cōgruitatē. Sꝓpt̓ mae īutilitatē. ¶ pͥ dico ꝙ ꝯtētioeſt mala ⁊ peſſima qn̄ s. ē īpugnatioveritatis aduertēt̓ ⁊ mōͣ īordinato ⁊cū clamore. ⁊ hͦ ē pctm̄ mortale ẜm dictos doc. In̄ ⁊ apl̓s ponit cōtētionesint̓ oꝑa carnis ad Gal̓. 5º. di. ꝙ qui talia agūt regnū dei nō cōſequent̉. Qd̓dꝫ intelligi de rebꝰ īportantie ut q̄ ꝑtinent ad fidē ⁊ bonos mores. uel determinata peccl̓iam uel ꝑ̄tinētia ad doctrinas vtiles uel alia nobilia. Nā contētio q̄ fit int̓ pueros ⁊ ꝯͣ veritatē nōvr̄ mortale. tn̄ dꝫ multū vitari. 2º dico ꝙ cōtētio ē etiā vitioſa qn̄ etiā fieret ꝓ veritatē ſꝫ modo īordinato ⁊ indebito ⁊ tunc videt̉ veniale pctm̄ ẜmTho. vbi sͣ. niſi forte tāta inordinatiofiat ī cōtēdendo ꝙ noͣbilit̓ ſequat̉ ſcādalum alioꝝ qͥa poſſet eē mortale. Vn̄apl̓s pꝰ qͣꝫ dixit̉. Noli cōtēdere v̓bis. 2Thimotꝭ. 2. ſubdit cam. Ad nihil .n.vtile ē niſi ad ſubuerſionē audiētiū.Subuerſio aūt ſcādalū nobile īportatSꝫ ſi fiat cōtētio ad īpugnādū falſitate debito mō. hͦ ut dictū ē laudabile ēIn̄ glo. ſuꝑ illud. i. Regꝭ. 14º. Acciditut quādā die ⁊cͣ. dic̄. Catholici ꝯͣ hereticoſ cōtētiōes nō cōmoueat niſi pͥusad certamen cōuocetur. In qͣ tn̄ cauedū ē ut nō ponāt ſe ad contēdēdū cūiudeis uel hereticꝭ niſi bn̄ periti ne fidei doctrina ꝯfuſiōi pateat ſi neſcirētſufficient̓ rn̄dere obiectis. Inſuꝑ etiānec corā indoctis ⁊ ſimplicibꝰ qͣrū fides tāto firmior ē ī eis quāto minꝰ cōtrarietatꝭ aliꝗͥd audierūt. Audiētes. n̄Sria his q̄ tenent mēte incipiūt vacillare ¶ 3º cōtētio ē vitioſa ꝓpt̓ maͣe inutilitatē. ut cū fiūt cōtētiōes d̓ rebusnullius vtilitatis vtꝝ ſic uel alit̓ ſint.In̄ apl̓us. i. Thimotꝭ. 6º. Si ꝗs aliter