Soſtqͣꝫ ſuꝑiꝰ fratres cariſſimi abūdediffuſeqꝫ tractauimꝰ de ypocriſi ⁊ ingratitudine inanis gl̓ie filiabus: ſeꝗt̉tractare de cōtentiōe filia eiuſdē vanaglorie. ut ponit Gregꝰ. Quia ut dic̄ſanctus Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. 38. arti. 2. etAlex. ī ſecūda ꝑte ſūme in tractatu decōtētiōe. Cōtētio eſt quedā diſcordiain v̓bis. Diſcordātiū aūt vterqꝫ ī ſuoſenſu ſtat ⁊ vnꝰ alt̓i nō acꝗeſcit. Propriū eſt aūt ſuꝑbie ⁊ ianis gl̓ie ꝓpriāexcellētiā q̄re̓. Sicut aūt diſcordātesſūt aliꝗ ex hͦ ꝙ ſtant corde ī proprijs.ita ſuꝑbi ⁊ vanagl̓ioſi ſūt cōtendētesex hͦ ꝙ vnꝰ ꝗſqꝫ v̓bo qḋ ſibi videt̉ defendit: ut ſic nō videat̉ minꝰ bene qͣꝫalij cogͦſce̓ id de qͣ cōtēdit̉. Cū cōtentione magnā vicinitatē hꝫ litigiū. Etio hic tractabimꝰ de vtroqꝫ. ꝗa ut aitIoh̓es. Omne qd̓ eſt in mūdo ⁊cͣ. Dequā cōtentiōe tres conſideratiōes inpnti ſermone faciemus. quarūPrima dicitur cōtentiōis diffinitio.Secūda v̓o cōtentiōis diuerſificatio.Tertia v̓o cōtentiōis offenſio.Pars prima huiꝰ ẜmonis. in qͣ ponitcōtentiōis quidditas ⁊ diffinitio.Rimo igit̉ ī iſto ẜmōe ſciendū ē ꝙ cōtētio ſic diffinit̉ abAmb. Cōtētio ē īpugͣtio veritatis pſiſtes ī ſermōe cā vincēdi cūcōfidētia clamorꝭ. Suꝑ qͣ diffinitionedīc Alex. ī ſecūda ꝑte ſūme ſue in tractatū d̓ diuiſiōibꝰ pctī. in illa diuiſione qͥ ē ī pctm̄ cordis ⁊cͣ. ꝙ iſta diffinitio dat̉ cū circūſtatia agguate. Quidā .n. clamore vince volūt ut non tm̄ſit ibi īpugͣtio v̓itatꝭ. ſꝫ clamor indebitus. Nihilominꝰ tn̄ īpugnatio veritatis maliuolētia arguitiōis ē cōtentioVn̄ dr̄. z. ad Thimotꝭ. 2º. ī glo. Solētī cōtentiōe talia opponi elimato maliuolētie argumēto vnde moueāt aīosīſipiētiū fratꝝ. In̄ gnaͣlit̓ cōtētio pōtdici īpugnatio veritatis pſiſtēs ī ſermōe cā vincēdi. Et diffinit̉ h̓ cōtētioꝓut ē pctm̄. Nā cōtentio etiā ponit̉ aTullio in 2º rhetorice. color rhetoricꝰ⁊ tūc diffinit eā ſic. Cōtentio ē oratioad cōfirmādū ⁊ cōfutādū accōmodata. Inqͣꝫtū āt ē vitiū apl̓s admonet vitare. Ro. 13º. di. Nō ī ꝯtētiōe ⁊ emulatiōe .s. ābulemꝰ ꝯuerſando. Et Cato.Contra v̓boſos noli contēde̓ v̓bis. EtGregꝰ. Ego puto ſalua fide meliꝰ .s eēalieno ītellectui crede̓ qͣꝫ ꝯtētiōibꝰ deſeruire. Et Cleobalus ph̓us cōſulebatmulieri nō eē familiare nec cōtēde̓ cūſuis pn̄tibꝰ alienis. Et iō cōtentioſusꝓhibet̉ ordinari. diſ. 46. §. pͦ. et. c. ſeditionarijs. Nō litigioſū ait apl̓us .i.Thimotꝭ. 3º. s. oꝫ eē ep̄m. qd̓ etiā extēdit̉ ad alios clericos. Rō autē hꝰ ꝓhibitiōis ē ut dīc Gratianꝰ vbi s. ꝗͣa cōtētioſi ⁊ litigioſi ſūt ſuꝑbi. uel adulatiōibꝰ ſibi aīos pͥncipū conciliant. uelfrībus ſuis detrahendo infamīe notāīgerūt. uel int̓ frēs ſeminādo diſcordiā ſeditiōes face̓ nūqͣꝫ ceſſant. Oſtēdit aūt Iacobꝰ ca. 4º. ſue canonice talevitiū ꝓcede̓ ex ꝯcupīa ꝓut videlꝫ cōcupiſcētia īportat īclinatiōꝫ habitualē ad pct̄a qͣcūqꝫ. vn̄ ait. Inde bella ⁊lites ī vob̓ niſi ex ꝯcupiſcētijs q̄ militant ī mēbris uris: ¶ Eſt tn̄ aduertēdū ꝙ differētia ē int̓ cōtētionē ⁊ litigiū. ꝗa cōtētio opponit̉ concordie ſeucaritati. Litigium v̓o amicicie ¶ Procuiꝰ declaratiōe dic beatus Tho. ſcd̓aſcd̓e. q. 116. arti. pͦ. ꝙ litigiū ꝓprie conſiſtit̉ ī vbis cū. s. vnꝰ v̓bis alt̓iꝰ cōtradicit. In qua ꝯͣdictiōe duo pn̄t attēdi