Ex diuerſis
mortē carthuſie habitatores conſiliis ſꝑ ⁊ beneficijs fouit. Licet vero ⁊primitus diuini amoris totus arderet incendijs. non aliter tn̄ ad diſcipline celeſtis excercitia eoꝝ exēplisac familiaritate inferbuit. ꝙ ſi flāmāti qͥs faci plures alias circūponat.Erat autē ⁊ cum eis non vt dominꝰaut epiſcopꝰ. ſed vt ſeruꝰ ⁊ frater humillimꝰ. ⁊ ad cunctoꝝ qͣntum in ip̄oerat obſequia paratiſſimꝰ. adeo vtvir venerabilis vvilhelmꝰ tunc pͥorſancti laurentij poſtea ſancti theofridi abbas magiſtro brunoni etiā ip̄ereligioſa deuotione non mediocrit̓alligatus. beati hugonis contubernalis. bini qͥppe tunc ꝑ ſingulas habitabant cellas. apud magiſtꝝ brunonē non leuiter conqueretur ꝙ peue omnia ad humilitatē ſpectantia ītra cellaꝫ ſibi preriperet officia ⁊ epiſcōpatꝰ non ſaltem ſecum vt ſocius.ſed potius conuerſaretur vt famulꝰIn tantum autē eremum deuotus īcolebat ⁊ ſedulus vt eum magiſterbruno non nūqͣꝫ exire compellet itadicēs Itē ad oues veſtras eis qͣꝫ qd̓debetis exſoluite.xcviij¶ Refert doctor iacobus carthuſiēſis in libro de pcc̄is mentalibꝰ criminalibꝰ. Duo fratres religioſi hōeſteconuerſationis ſe mutuo cordialit̓dilexerūt. inter quos vnꝰ mortuꝰ alteri apparuit in oratione procūbenti. quem viuꝰ videns in vili habitu ⁊vultū meſto inquiſiuit. cur ſic appareret. Reſpondit defunctꝰ tribꝰ vicibus dicens. Nemo credit. nemo credit. nemo credit. Queſiuit viuus qͥdeſſꝫ quod nemo credit. Reſpōdit defunctus. ꝙͣ diſtricte iudicat deꝰ ⁊ qͣꝫſeuere punit. His dictis diſparuit ⁊viuentem fratrem magno timore cōcuſſuꝫ dereliqͥt. Iuramētū xcix.Refert beatꝰ augꝰ. in ſermone qͦ
dam qm̄ qͥdam bonꝰ homo citauerat quēdam ad iudiciū ꝓpter qͣndāſūmam pecunie ⁊ ille inſtanter negauit ⁊ ſe ad iuramentum exhibuit. qd̓aliꝰ ab eo recepit. licꝫ ſciret eum ſciēter falſum iurare. Mox conſequentinocte raptus ad iudiciū. vidit xp̄mſedentē in ſede maieſtatis ſue. ex igētem ab eo rōnem de anima illius q̄iurauit ei. ⁊ de anima ſua propria. qͥcognouit ambas eſſe damnandas.Tunc q̄ſiuit cur iuramentum ab eorecepiſſꝫ. Et ait quia ipſe mihi meūnegauit. Et iudex? Nonne potiꝰ debuiſti perdere tuā ſubſtantiā ꝙͣ ip̄iꝰ⁊ tuam animam. Nonne aīa melioreſt ꝙͣ omnis ſubſtantia tꝑalis; Tūciudex fecit eū flagellari. Qui euigilans oīa q̄ ſibi acciderant enarrauitEt in ſignum huiꝰ plagas in corpore ⁊ in dorſo ſuo oſtendit. qui nullomodo potuit curari donec penituit⁊ deus ſibi illud indulſitIuſticia iniuſticia¶Refert augꝰ in ſermone de verbisapoſtoli ſuper illud. quod tibi nolueris fieri alteri ne feceris. Dicaꝫ qͥdhomo pauꝑrimus nobis apud mediolanū conſtitutus egerit. Inuenitſacculū niſi me forte numerus fallitcuꝫ ſolidis ferme ducentis. Memorlegis poſuit pitacium publice. Reddendum enim ſciebat. ſed cui reddētneſciebat. Propoſuit pitaciuꝫ publice. qui ſolidos ꝑdidit ad locū illuꝫveniat̉ ⁊ querat hominem illum. Ille qͥ plangens circūquaqꝫ vagabat̉.inuento ⁊ lecto pitatio venit ad hominem. et ne forte quereret alienumqueſiuit ſigna interrogauit qualitatem ſigilum ſolidorum ⁊ numerum.Et cum ad om̄ia ille fideliter reſpōdiſſꝫ reddidit quod inuenerat. Illeaūt repletus gaudio ⁊ q̄rens vicemreddere tanꝙͣ decimas obtulit ei ſo-