Diſtin. nona

ꝑcrebuerit cū omnes audiemꝰ. Surgite mortui venite ad iudiciū. Qūoin tam horribili iudicio vbi colūneceli contremiſcent ⁊ angeli terrebūtur ⁊ territi purgabūtur appare̓ poterimus. Ubi tūc latebimꝰ; Impoſſibile erit late in tolerabile apparē. fugiamꝰ igitur a facie gladij preoccupemus faciem domini in confeſſione. Uenite adoremꝰ ⁊, procidamꝰ ante deum. ploremꝰ coram dn̄o qͥ fecitnos. Poſtqͣꝫ igit̉ voceꝫ eiꝰ audiuimꝰnon obduremꝰ corda noſtra. ſed exeamꝰ de medio babilōis. egrediamurpenthapolim igne ⁊ ſulphure iā ſuccenſam ⁊ exemplo beati pauli eremite ⁊ beati antonij arſennij ⁊ euagrij ⁊aliorum ſanctoꝝ cū beato iohannebaptiſta antra deſerti queramus inmontibꝰ nos ſaluos faciamꝰ. vt eterni iudicis iram ⁊ ſentētiam damnationis eterne euadamꝰ. ⁊ ꝑuenire poſſimꝰ ad portum ⁊ tranqͥllitateꝫ ſalutis eterne. His ⁊ ſimilibꝰ verbis ⁊ ſētētijs ſeip̄m ⁊ quoſdam ſocios ſuosalloquēs ⁊ exhortās. Deliberauerūtip̄e ⁊ ſex alij probi viri ſecū abrenunciare mundo ⁊ omnibꝰ pompis eiꝰ ⁊ad ꝑfectā pn̄iam peragendaꝫ eremideſerta ꝯpetētia querere ⁊ ibidē relictis omnibꝰ diuitijs delicijs ⁊ honoribꝰ huiꝰ mūdi acciꝑe ſinguli crucesſuas ⁊ nudū xp̄m nudi ꝑ artā viamſeqͥ q̄ ducit ad vitam. ⁊ latā ac ſpacioſam deſere̓ q̄ amatores ⁊ fectatoresmūdi perducit ad ſupplicia dānatorum. Et quia audierant famam ſanctitatis ſancti hugōis ep̄i grandinopolitani q̄ priꝰ aliquo tempore eiuſdeꝫ magiſtri brunonis in ſcholis ſocius creditur extitiſſe. ſpūſacto inſpirante ad memoratū ſanctū epiſcopūſimul accedē decreuerūt. ⁊ eiuſdē auxiliū ⁊ conſilium reqͥrere. vt in eiꝰ dioceſi quaꝫ audiuerant multis deſer

tis montibꝰ abūdare locum congruum obtinerent. in quo ſuū ſanctū acſalubre propoſitum poſſent effectuꝫmancipare. Septem igitur ſancti viri infraſcripti prefata de cauſa ad p̄dictum ſanctū epiſcopū duce ſanctoſpiritu ꝑuenerunt. Et vt vtar omninō verbis ſcriptis in legenda vite ſācti hugonis ep̄i memorati. ꝑ ſūmumpontificem innocentium qͥ euꝫ canonizauit approbata ⁊ confirmata. adeſt magiſter bruno vir religioſus ſcientia qꝫ famoſiſſimꝰ hōeſtatis ⁊ grauitatis ac totius maturitatis quaſiquoddam ſimulacruꝫ. Habebat autem ſocios magiſtrum landuinuꝫ qͥpoſt eū extitit prior carthuſie. ⁊ duos ſtephanos. hi ſancti rufi canonici fuerūt. ſed deſiderio vite ſolitarieeis ſeſe cogiunxerunt. hugonem quoqꝫ quem connominabant capellanūeo ꝙ ſolꝰ ex ip̄is ſacerdotis officiofungeretur. duos quoqꝫ laicos qͦsappellamꝰ conuerſos. andream ⁊ garinum. querebant autem locum eremitice vite congruū necdumqꝫ reppererant. Hac igitur ſpe ſimul ⁊ ſuaui ſancte conuerſationis odore trahente venerunt. quos epiſcopꝰ nonſolum gratanter ſed ⁊ reuerenter ſuſcepit ⁊ tractauit ⁊ voti compotes fecit. Ipſo nanqꝫ conſulente iuuante ⁊comitante carthuſie ſolitudinem intrauerūt atqꝫ contruxerūt anno domini milleſimo octuageſimoquartoepiſcopatus vero dicti ſancti hugonis quarto. Uiderat autem prefatꝰſāctus epiſcopus circa idem tempꝰper ſomnum in eadem ſolitudine deum ſue dignationi habitaculum cōſtruentem. ſtellas etiam ſepteꝫ itineris ſibi ducatuꝫ preſtantes. erant vero hi ſeptem. quapropter non iſtoꝝtantum ſed ⁊ qui ſucceſſerunt eis cōſilia libenter amplexus eſt. ⁊ vſqꝫ adX iiij