Ex diuerſis

pccā tua. qꝛ virtus confeſſionis tanta eſt vt frangat omnem ptātem diaboli. mitiget omnē irā dei. et induette oī virtute. Cū ergo ille cuꝫ ꝑfectaꝯtritione ꝯfeſſus fuiſſꝫ. ſtatim ſigillūdeinonis eſt abraſū Tūc frēs Ut cognoſcas magis virtute ꝯfeſſionis ſtahic in nemore ꝯfidenter et ſi diabolus cui tu feciſti homagiū dum venerit te nō cognouerit. deꝰ tibi indulſitpccā tua. Qui ꝯfiſus de mīa diuinademonē expectauit Et poſtꝙͣ cū magnis eqͥtaturis pꝰ receſſū fr̄m veniſſꝫdemō interrogauit hoīem ſi feruumeoꝝ vidiſſet. rn̄t Ego ſū ille qͥ. xxx. annis ſeruiui tibi. Tunc demo Mētirisneqͣꝫ. nō vidi te. ſꝫ quero illū qͥ ſigillūmeū hꝫ in manibꝰ ſuis. Ille ergo audiens accedit ad frēs ⁊ ꝑſeuerāt̉ deoſeruiuit Contritio..xxxvj.¶ Refert gregoꝰ. in omelia de decēdragmis. Nrīs ꝑtibꝰ victorinꝰ qͥdāextitit nō inopis ſb̓e iuxta mediocritatē vite Sed quia regnat plerūqꝫin rerū opulētia carnis culpa ī quodam facinore lapſus eſt qd̓ debuiſſꝫvalde ꝑtimeſcere. ac de ſue mortꝭ. immanitate cogitare. Reatꝰ igit̉ ſui cōſideratione ꝯpunctus erexit ſe. mūdihuiꝰ oīa reliqͥt. monaſteriū petijt Inquo tāte humilitatis tanteqꝫ diſcretionis extitit. vt cūcti frēs qͥ illic adamorē diuinitatis excreuerāt. ſuā cogerent̉ vitā deſpicere dū illiꝰ pn̄iamviderēt. Studuit nanqꝫ toto mētisanniſu cruciare carnē. volūtates ꝓprias frangere furtiuas orōnes q̄rere. qͦtidianis ſe lachrymis libare. deſpcm̄ſui appetere. oblatā a fratribꝰ venēationem timere. Hic igit̉ nocturnasfr̄m vigilias preuenire ꝯſueuerat Etquia mons in quo monaſteriū ſitumeſt ex vno latere ī ſecretiori ꝑte ꝓminebat illic ꝯſuetudinem fecerat antevigilias egredi vt ſe quotidie in fle-

tu penitentie quanto ſecretiꝰ tanto liberius mactaret. Contemplabaturnanqꝫ diſtrictione futuri iudicis ſuiet iam eidem iudici concordans puniebat in lachrymis reatū facinorꝭ.ſui. Quadam vero nocte abbas monaſterij vigilans hunc latenter egredientem intuitus. lento foras pedeſecutus eſt. Queꝫ cum in ſecreto mōtis latere cerneret in oratione ꝓſtratum expectare voluit qn̄ ſurgeret. vtipſam quoqꝫ longanimitatē orōniseius exploraret. Tuꝫ ſubito celitꝰ luxemiſſa ſuꝑ eum fuſa eſt. qui in orōnepreſtatus iacebat. tantaqꝫ ſe in locoillo claritas reſperſit. vt tota pars regionis illius ex eadē luce candeſce̓t.Quem abbas ut vidit intremuit etfugit. Cunqꝫ poſt longum hore ſpatſum idem frater ad monaſterium rediſſet. abbas eius vt diſceret. an ſuꝑeum tanti effuſionem luminis agnouiſſet inquirere eum ſtuduit dicensUbi fuiſti? At ille latere poſſe ſe credens in monaſterio ſe fuiſſe rn̄dit.Quo negante abbas ꝯpulſus eſt dicere quid vidiſſet. At ille videns ſe eſſe deprehenſum hoc quoqꝫ quod abbatem latebat aperuit adiungēs Qn̄ſuꝑ me vidiſti lucem de celo deſcēdevox etiam pariter venit dicens. Dimiſſum eſt pccm̄ tuū. Et quidē op̄sdeus peccatū eius potuit tacendo laxare. ſed loquendo ꝑ vocē radiandoꝑ lumē exēplo ſue mīe nr̄ā ad pn̄iaꝫvoluit corda ꝯuertere..xxxvij.Quidam tabernarius propinansvinum omnes tam bonos ꝙͣ malosin ſuam domū recepit et ꝑmiſit ludēchoriſare. blaſpemare. inebriari. lenones et meretrices inſil̓ peccare. Sel̓vna die dn̄ica cū vinum de cellarioportaret an̄ ianuā detulit hoſpitibꝰextra domū ſedētibꝰ. qꝛ domꝰ plena