Ex vitis ſanctorum
archiep̄us vna cum clero ſuo dixit.Uidetis nunc quid fecit. vere ſi heccauſa ex deo fuiſſꝫ tam mane nō coediſſꝫ vel bibiſſꝫ quia anteriores ſancti ꝑ elemoſynas ⁊ ieiunia intrauerunt in regnum dei. Hoc autē mirabile factum quod video quid ſit omnimodis neſcio Sed inde non mediocriter ſtupeo mane cōedit ⁊ bibitbeſtias mulget capam etiam ſuam īradio ſolis ſuſpendit. Quid plura?Accedat propius ⁊ reddat rationeꝫcircunſedentibus. Tunc venit qͥdamportans in brachio ſuo infante tresnoctes habentem qui fuerat proiectus in concham marmoream vbipaupercule mulieres ſolent infātesſuos iactare. quem videns archiepiſcopus inquit ad ſanctum. goarem.Nunc oportꝫ vt oſtēdas nobisʳ miniſterium tuum ſi verum ſit an falſuꝫSi verum eſt per veram obedientiāprecipio tibi vt facias iſtum infantēnobis innoteſcere genitorem ſuum ⁊genitricem ſuam. Si hoc facere potes credemus tibi ⁊ virtutibus tuis. ſinautem nihil tibi credere debemus. Tunc vir dei ſuſpirauit grauiter ⁊ lachrymas fudit. vehement̓ admirans qͣmobrem pontifex ſuorumvituperator operum talem ſibi inanem atqꝫ ineptam obedientiam facere precepiſſet. Et fundens orationeꝫait. Trinitas ſancta te inuoco atꝫ teinfans in nomine trinitatis eiuſdemconiuro vt genitorem tuū ꝑ nomendenoīes ⁊ genitriceꝫ tuam ſimiliter.Reſpondens infans dixit. Iſte ruſticus ep̄us eſt pater meꝰ ⁊ mater meaaffligia nuncupatur. Quo auditoepiſcopus cecidit velocit̉ ad pedesſancti goaris dicens. Nunc ſcio vere ⁊ credo te dei eſſe ſeruum ſanctuꝫ.cui ſcelera mea que ſic abſconſa pu-
tabam vt nullus alius preter me etillam mulierem ⁊ vnum pueruꝫᵉ meum nunqͣꝫ noſſe poſſet. ita ſunt tibipatefacta per iſtius nati mei verba.Hec audiens beatus goar ſtuporemiraculi repletus atqꝫ quaſi in exceſſu mentis factus dixit ad eum. Heuheu domine quare per me miſerumpeccata tua hactenus latentia factaſunt manifeſta. Melius quidem fuiſſet ſpontanea ⁊ ſecreta coraꝫ deo cōfeſſio. qͣꝫ iſta contra votum tuum ignominioſa publicatio. Deinde ſolicite ac benigne monuit eum ad penitentiam dicens. Quantum ſaluatornoſter pius eſt ad dimittendum tantum oportꝫ nos paratos eſſe ad penitendū. Ego aūt in quātum pietasdiuinā me exaudire ⁊ vitā dignabit̉condonare ſepteꝫ annis pn̄iam prote compellente faterna charitate iaꝫdeliberaui facere..clxij.¶ Cū igitur ſācti goaris famā ⁊ noua geſta audiret ſigibertus rex francorum ſtatim trāſmiſſis legatis ſuisiuſſit ſc̄m goarē ad ſe venire. Mirante aūt rege atꝫ dicente omnia q̄ fc̄afuerāt a ſancto miracula. vniuerſuspopulus vnanimiter clamabat adregem. quatenus ipſum dei virū conſtitueret treuerice ciuitati ep̄m. Qd̓rex gratāter audiēs petijt beatuꝫ goare vna cū ꝯſenſu ſacerdotuꝫ ⁊ clericoꝝ vt ep̄us fieret treueroꝝ. Statiꝫaūt vt vir dei hͨ audiuit dixit. Meliꝰē mihi magis mori ꝙͣ ſuper ep̄m adhuc viuentē miniſteriū illiꝰ acciꝑe ⁊peccare in conſpectu dn̄i. Conſideranunc o rex ſi te deus regem ſeculi cōſtituit. ſcito tamen regem ſempiternum te habere in celis Ideo dimitteruſticū pinitē facinora ſua ſicut visvt dn̄s dimittat tibi pcc̄a tua. Hocaudiens rex ſuſpirauit grauit̓ ⁊ ait