Tiſtinc octaua.

coancilla mea miniſtrās pauꝑibuset mihi Dicit ei ſanctꝰ Uoca ea ſororem tuā ſicut et eſt ⁊ enarra mihi cōuerſationē tuā. Qui ait. Nō habeoqͥcꝙͣ boni et alienꝰ ſū ab omni v̓tuteTunc dixit ei baſiliꝰ Surge eamꝰ ſil̓et duxit eū ad vnā de cellulis domꝰdixitqꝫ ei Aperi mihi oſtiuꝫ Rn̄ditei preſbyter. Non introeas pater qꝛneceſſaria domus ſunt Dixit ei baſilius Et ego in iſta ncc̄aria veni Nolente ergo preſbytero aꝑire ſanctusaꝑuit illud ſermone. Et ingrediensinuenit ibi leproſū pluribꝰ membrisdefluxū quem nemo ſciebat ibi eſſe.niſi preſbyter ⁊ eiꝰ ſoror Dixit ergopreſbytero Cur voluiſti mihi occultare theſauꝝ tuū iſtū? Qui rn̄dit. Furioſus eſt pater. et ideo timui ne laberet̉ in ſermonē. Dixit ei ſcūs. Bn̄certaſti in illo ſed ſine me nocte hacminiſtrare ei. vt et ego mercedē accipiam Tunc reliquerūt ſanctū dei incella cū leproſo clauſeruntqꝫ oſtiumAt illa tota nocte ſuꝑ eū faciēs orōne ſanauit illū. et ſic cum ſuis reuerſꝰ.lxxxiij.eſt in ciuitatem.Sanctus abbas effrem cū eſſet ineremo audiens oꝑa ſancti baſilij ſineīt̓miſſiōe poſtulabat ſibi qͣl̓ eſſt reuelari In extaſi ergo factus vidit colūnaꝫ ignis cuiꝰ caput ꝑtingebat in celum et audinit vocē deſuꝑ dicētem.Talis eſt magnus baſiliꝰ. Et acipiens interprete neſciebat em̄ grece loqͥ venit ceſareā Infeſto āt theophanie intrans clā eccleſiaꝫ vidit ꝓcedētem baſiliū in ſtola candida cū cleocadidifero Et ait interpreti ſuo. Invanū laborauimꝰ vt ſuſpicor frater.Iſte em̄ in tali ordīe cū ſit nō ē quēadmodū vidi Et ſtans dicebat ſecūNos qͥ portauimꝰ pōdꝰ diei et eſtꝰnihil ꝯſecuti ſumꝰ. et hic cū ſit in talihonore colūna ignis eſt; Hec eo di-

cente miſit ſanctꝰ archidiaconū ſuuꝫdicēs Uade circa portā occidētaleꝫet inuenies in angulo abbate cū altero quodā. voca eū ad me. Rn̄diteffrem ꝑ interprētē Erraſti frat̓. nosꝑegrini ſumꝰ. Et abiens archidiaconꝰ rettulit hec archiep̄o Quo ſacroslibros legente vidit ſanctus effremigneā linguā loquētē ꝑ os eiꝰ Et dicit ſanctus archidiacono. Uade dicei. Dn̄e effrem intra in preſbyteriumObſtupuit ergo effrem et genuflexitdicēs Uere magnꝰ baſiliꝰ ve colūnaignis baſiliꝰ. vere ſpūs ſcūs loquit̉ ꝑos eiꝰ Intrans itaqꝫ poſt implerōeꝫminiſterij ſecretariū baſiliꝰ ſalutauiteū dicēs Bn̄ veniſti o pater filiorūeremi qͥ ml̓tiplicaſti ī ea diſcipulosxp̄i et demones elimīaſti Ueniſti videre hoīem pctōrem: deus retribuattibi. Et cū ei oīa q̄ in corde ſuo erātꝑdixiſſet cōicauit ipſe et int̓pres eiꝰde manibꝰ ſancti Et faciēte eo charitatē rogauit vt a dn̄o poſtularet qͣtenꝰ grece loq̄ret̉. Qui ait. Suꝑ v̓tutē meā poſtulaſti. veni poſtulemꝰ deum qͥ voluntatē timētiū ſe faciet ⁊cͣ.Cūqꝫ facta or̄one ſurrexiſſēt dixit eibaſilius Cur nō accipis ordinatōeꝫpreſbyterij qꝛ decet te Rn̄dit effremQuia pctōr ſū. Et iacentibꝰ eis ī t̓rapoſuit baſilius manū in effre dicensQue ſunt diaconi; Tūc ſāctꝰ effremgreca lingua rn̄t. Suſcipe ſalue miſerere et cuſtodi nos deus tua gr̄a. Etſpūal̓r letantes ꝑ triduū. eo ꝙ greceloq̄ret̉ glorificauer̄t deū Et ordīansſanctus baſilius interpretē diacone.ipſum vero preſb̓yteruꝫ dimiſit/ eosin pace..lxxxiiij.Ioſeph quidā iudeꝰ egregiꝰ in arte medicinalis diſcipline tūmā ſcīam.hēbat in tactu vene preſcire an tresvel qͥnqꝫ dies ſi qͥs deberet de hac vita trāſire. Sanctus aūt pater baſiiꝰ