Diſtin octaua.
de hoc ꝑegrinus reſpondit. In celoempyreo vbi reſidet corpꝰ xp̄i Corpus em̄ xp̄i qd̓ eſt altius om̄i celo ēde nr̄a carne formatum. porro caronr̄a quedā terrea ſb̓a eſt. Cuꝫ igiturcorpꝰ xp̄i ſuꝑ oēs celos ſit et de nr̄acarne originē duxerit. caro autē nr̄ade terra ſit ꝯdita ꝯſtat ꝙ vbi corpꝰxp̄i reſidet ibi ꝓcul dubio. terra altior celo manet. Refert nuncius quidrn̄deat ꝑegrinꝰ Et ecce oēs rn̄ſionēeius mirabiliter aꝓprobant ⁊ magnifice eius ſapientiā laudant Tūc iteꝝilla dixit Fiat ei t̓tia queſtio grauiſſima et occulta et ad ſoluendū difficil̓et obſcura. vt ſi eius ſapientia tertioꝯprobet̉. dignus ſit ꝙ ad menſaꝫ ep̄imerito admittat̉. Querat̉ igitur ſicab eo. Quātū ſpatij ſit a t̓ra vſqꝫ adcelū. Requiſitus de hoc ꝑegrinꝰ nūcio dixit. Uade ad eū qui te miſit adme et de hoc eū diligentius ꝑcūctaēIpſe em̄ melius me nouit hoc. et iōtibi de hoc meliꝰ rn̄debit. Nam ipſeillud ſpatiū menſurauit qn̄ de celo īabiſſū cecidit. Ego nunꝙͣ de celo cecidi et ideo illud ſpatiū nunꝙͣ mēſuraui Nō ē em̄ mulier ſꝫ diabolꝰ quiſe poſuit in ſimilitudine mulierꝭ. Audiens hec nuncius vehemēter expauit. et ea que audierat corā oībꝰ recitauit Mirantibꝰ itaqꝫ oībꝰ et ſtupētibꝰ. antiquus hoſtis de medio eoꝝeuanuit Epūs aūt rediēs ad ſe amare redarguit ſemetipſū. et de ꝑpetrata culpa veniam lamentabiliter p̄cabat̉ Miſitqꝫ nunciū vt introduceret̉ꝑegrinus ſed nequaꝙͣ ampliꝰ inuenitur Epūs vero tunc ppl̓m ꝯuocauitet ei euidenter expoſuit ordinē geſterei Precepitqꝫ vt omnes ieiunijs etoratōnibꝰ inſiſterent. ſi forte dn̄s alicui reuelare dignaret̉ quiſnaꝫ ille ꝑegrinus fuerit qui eū a tanto pericl̓oliberauit Reuelatū eſt illa nocte ep̄o
ꝙ beatus andreas fuē̓it qui pro liberatione ep̄i ſe poſuerit in habitu ꝑegrini. Cepit igit̉ epūs in deuotionebeati andree magis creſcere et eū exin̄ in reuerentia plus hr̄e .lxxiij.¶ Tum p̄poſitus cuiuſdam ciuitatꝭ.agruꝫ ſancti andree abſtuliſſet et obhoc grauiſſimis febribꝰ orāte ep̄o fuiſſet arreptꝰ. ille epm̄ rogauit vt ꝓ ſeoraret et agrū ſibi redderet Sed cuꝫorante ep̄o ſanitatē recepiſſet agruꝫiterū vſurpauit Tunc epūs orationiſe dedit et om̄es lāpades eccīe fregitdicens Hic linū nō accendat̉ donecdn̄s ſe de ſuo inimico vindicet et eccleſia rem quā amiſit recuꝑet Et ecceprepoſitus iterū grauiſſimis febribꝰlaborauit. Miſitqꝫ nūcios ep̄o vt ꝓſe oraret et agrū ſuū et aliū ſil̓em ſibir̄dderet Cui cū epūs rn̄deret. iā oraui et audiuit me dn̄s Ipſe ad epiſcopum ſe portari fecit. et vt eccleſiaꝫ intraret ad orandum epiſcopū coegitEt dum epiſcopus eccleſiam ingreditur ille ſubito moritur. et ager eccleſie reſtituitur.Septuageſimum quartum.Legitur in vita ſancti nicolai ꝙvir quidam ab vno iudeo quandamſummam pecunie mutuo accepit iurans ſuper altare ſancti nicolai cumalium fideiuſſorem habere nequiretquanto citius poſſet ſibi redderet.Tenente illo diu illam pecuniam iudeus eā expoſtulat. ſed ipſe eam ſibireddidiſſe affirmat. Trahit ergo euꝫad indiciū et iudiciū et iuramentumindicit̉ debitori Ille baculū cauatuꝫquē auro minuto impleuerat ſecumtulerat ac ſi eius āminiculo indigēet.Uolens igitur iuramentū facere. iudeo baculum tradidit reſeruandumIurauit ille ꝙ plus ſibi reddidit ꝙͣdeberet. Facto autem iuramento baculum ſuū repecijt et iudeus ignarꝰ